ρθρα\Αδημοσευτα ρθρα
 

Θετικ γκρνια

 

Λοιπν, αποφασστηκε: η στλη αυτ θα καταπιαστε με θματα της καθημεριντητας. Τρα, με τη λξη «αποφασστηκε», εννοεται τι η απφαση πρθηκε απ τον συντκτη της, χωρς να χει προηγουμνως ληφθε η γνμη των υπευθνων της εφημερδας. ρα, υπρχει κνδυνος η στλη ετε να μη δει το φως της μρας ετε να εξαφανιστε ως δια μαγεας. Δεν θα χρειαστε οτε να την κνει κποιος delete.
μως, τσο ο συντκτης σο κι η εφημερδα χουν απναντ τους το αναγνωστικ κοιν. Οπτε, η τελικ κρση για την επιβωση της στλης πο εναπκειται; Στους αναγνστες. Τους αρσει, συνεχζεται. Τους ενοχλε, την παρνει ο νεμος. Γι’ αυτ, το εναρκτριο λκτισμα (δηλαδ το πρτο κεμενο) θα πρπει να δοθε με επιτυχα.
Σαφς μχρι εδ; Πμε παρακτω.

Το πρτο που απαιτεται εναι να εξηγηθε ο ττλος μας, νας ττλος που θα μας ακολουθε καθ’ λη τη διρκεια του αγνα (συγγνμη, καθ’ λη τη διρκεια της σεζν θελα να πω). Γιατ γκρνια; Και γιατ θετικ;
Γκρνια, αγαπητο αναγνστες, γιατ μ’ αυτ ξεκινμε τη μρα μας και μ’ αυτ την τελεινουμε. Τουλχιστον οι περισστεροι. Μη μου πετε τι δεν ανογουμε το μτι μουρμουρζοντας για τη δουλει που μας περιμνει, για τον προστμενο που φωνζει αδικαιολγητα, για τους συναδλφους που θλουν να ξεφορτσουν τα καθκοντ τους επνω μας, για τους νετερους που δεν ξρουν πο πν τα τσσερα. Μη μου πετε, τι ξυπνμε χαρζοντας να καλ λγο στον ( στη) σντροφ μας. Για χαμγελο δεν το συζητμε, αυτ φτνει τα ρια της θυσας!
Στο δρμο για τη δουλει, πλι, χετε προσξει πσο λγοι εναι εκενοι που κοιτζουν με συμπθεια και καλοσνη γρω τους; Μοτρα κατεβασμνα, λες κι ο διπλανς επιβτης στο μετρ ο οδηγς του ΙΧ που κινεται στο πλι να μας χει τουλχιστον βρσει την  οικογνεια να μας χει κλψει στο τβλι. γριο σπρωξδι για να περσουμε πρτοι μπανοντας στα ΜΜΕ βγανοντας απ’ αυτ, απανωτς σφνες για να φγουμε σχεδν αυτοστιγμε με το ναμμα του πρσινου. Για ευγενικς υποχωρσεις, στο καλτερα, αυτς ανκουν στο λησμονημνο παρελθν.
τσι περνει η μρα και το βρδυ, επιστρφοντας στο σπτι, περνμε την ημερσια ενχληση στη γυνακα μας (κυρως), στον ντρα μας (κτι ττοιο συμβανει σπανιτερα), στα παιδι μας. Μνο αν χει ποδσφαιρο μπσκετ στην τηλεραση, υπρχει ελπδα να μαλακσουμε και να χαλαρσουμε. Κι αυτ, φυσικ, εφσον κερδσει η ομδα μας και δεν μας αδικσει ο διαιτητς, πως γνεται συνθως.

Με τα παραπνω δεδομνα, φανεται καθαρ γιατ η στλη θλει να ασχοληθε με τη γκρνια. Ωστσο, επειδ παρλληλα πιστεει πως τελικ λα μπορον να διορθωθον, στω απ λγο, στω σε μερικος απ μας, που μπορε κποτε να αποτελσουν τη μαγι για γενικτερη βελτωση (καλ, μιλμε για προχωρημνη περπτωση αχαλνωτης αισιοδοξας), στο ουσιαστικ «γκρνια» προστθηκε το επθετο «θετικ».
Για να ριχτον μερικς ιδες, σον αφορ τον τρπο που σως γνει καλτερη η καθημεριντητα.
Για να διατυπωθον λγες προτσεις, σχετικ με τη μεωση του βρους που μας πιζει και δεν μας αφνει να χαρομε τις στιγμς μας.
Για να εκφραστε απλ, αλλ και παραστατικ, η ποψη πως η ζω μας δεν εναι τποτε λλο απ πολλς στιγμς, τη μια μετ την λλη. Και πως, αν δεν τη χαιρμαστε την κθε στιγμ, αυτ φεγει και μας αποχαιρετει.
Δεν πρκειται για ποψη καινοργια. Χιλιοειπωμνα πργματα. μως, αξζει να τα ξαναθυμηθομε παρα. Δεν αξζει;

 

ΧΧΧΧΧ