ρθρα\Σχολιζοντας  την επικαιρτητα
 

"τσι γνεται κι αλλο"

 

Μετ απ μια σειρ ρθρων, σντομων μεν αλλ με πολλ διθεση κριτικς των σων συμβανουν στην ελληνικ μας κοινωνα, απαιτεται κποια ενδοσκπηση. Με το καριο ερτημα, αν οι απψεις που διατυπνονται συνιστον αντδραση (χι αντικειμενικ, ββαια, υποκειμενικς εναι κατ' ανγκην οι σκψεις που εκφρζονται, αλλ) τουλχιστον ρεμη και ψχραιμη. μπως παρασρονται απ την επμονη και ισχυρογνμονα ρνηση της αποδοχς των τρεχουσν καταστσεων κτω απ το πρσμα της κοινωνικς εξλιξης, κτι που εναι πολ συνηθισμνο στις μεγαλτερες ηλικες. Σε κθε εποχ.
Παρλληλα με την ενδοσκπηση, χρσιμη εναι και η προσεκτικ παρατρηση των λλων κοινωνιν, στο εξωτερικ. Γιατ συχν ακογεται η φρση "τσι γνεται κι αλλο". Οπτε, ανακπτει η απορα: τσι γνεται πργματι;
Ας ξεκινσουμε απ το δετερο σκλος και ας ρξουμε μια ματι σε λλες χρες. Απ αυτς που βρσκονται στο πλι μας, συνεταροι στο ευρωπακ εγχερημα.

Ε, λοιπν, τα ελληνικ φαινμενα χουν τα παρμοι τους. Κτρινος τπος, που ζει και τρφεται απ φτην κουτσομπολι, απ ποταπς αναζητσεις, απ αισχρος υπαινιγμος, υπρχει παντο. Και, απ πλευρς κυκλοφορας, επικρατε κατ κρτος του λλου, του αποκαλομενου "σοβαρο".
Η τηλεοπτικ οθνη, φωτειν και χαυνωτικ, παραμνει καθ' λη τη διρκεια της μρας αναμμνη και σε λλα μρη του κσμου, βομβαρδζοντας καταιγιστικ τα μτια και τα αυτι των εκουσως ακουσως παρισταμνων και κουρελιζοντας τα νερα.
Οι εκπομπς χαμηλς στθμης που διεκδικον την προσοχ του κοινο, μλιστα δε εις βρος λλων εκπομπν με σοβαρτερο και αντερου επιπδου περιεχμενο, δεν συνιστον αποκλειστικ γνρισμα της ελληνικς πραγματικτητας.
Ο χουλιγκανισμς και η βα στα γπεδα, με θανατηφρα ενοτε αποτελσματα, δεν εναι φροτο εγχριας μνο παραγωγς.
Οτε αποτελε, εξλλου, εθνικ πρωτοτυπα η βαριεστημνη και χωρς ιδεολογικ πυξδα πορεα του πληθυσμο (ιδως των νων) προς το μλλον.

Ωστσο, οι παραπνω διαπιστσεις δεν εναι επιτρεπτ να δικαιολογσουν την εξαθλωση που παρατηρεται στον δικ μας χρο.
Πρτον, διτι στο εξωτερικ τα φαινμενα σψης εναι και λιγτερα και περιορισμνης κτασης.
Δετερον, διτι, παρλληλα με τα εν λγω φαινμενα, δεν σπανζουν οι αντρροπες εκδηλσεις: πολυαριθμτερες (σε σχση με τις ελληνικς) σοβαρς εφημερδες, τηλεοπτικ προγρμματα με ευασθητο περιεχμενο και με επιμορφωτικς και πολιτιστικς προεκτσεις, ασφαλς και αθρα οικογενειακ παρουσα στα γπεδα, μεγαλτερη ενασχληση με τη μελτη το απλ διβασμα, συχντερη προσφυγ σε συζητσεις και αναζωογονητικ ανταλλαγ απψεων.
Τρτον, διτι, και αν ακμη δεχθομε τι η παρακμ εναι γενικτερη, κτι ττοιο σε καμα περπτωση δεν μπορε να παρουσιαστε σαν λγος σιωπηρς αποδοχς της καταστσεως που επικρατε εδ.

σον αφορ, τρα, το ηλικιακ επιχερημα, αυτ ευχερς καταρρπτεται. Οι επικριτικς διαπιστσεις ακογονται ολονα και περισστερο προερχμενες απ χελη λων των ηλικιν. σως δε, οι νετερες γενις των συμπολιτν μας διατυπνουν εντοντερη κριτικ, αφο οι μελλοντικο κνδυνοι πνω απ' αυτς κυρως επικρμανται.

 

ΧΧΧΧΧ