Τþρα που διανýουμε τον ΙανουÜριο, εßναι απüλυτα φυσικü να ευχüμαστε ο Ýνας στον Üλλο "καλÞ χρονιÜ". Κι αυτü συμβαßνει σ' üλες τις χþρες που τυχαßνει να γνωρßζω. ¼μως, η ευχÞ "χρüνια πολλÜ" που συνοδεýει σχεδüν πÜντα την πρþτη δεν ακοýγεται σε Üλλες γλþσσες.
¸πειτα, απü την 1η Φεβρουαρßου και κÜθε πρþτη του μηνüς, η "καλÞ χρονιÜ" δßνει τη θÝση της στον "καλü μÞνα". Και, τις ΔευτÝρες, εßναι συνηθÝστατο να ακοýει κανεßς βροντερÞ την "καλÞ εβδομÜδα". ΚαμιÜ απü τις δυο αυτÝς ευχÝς δεν διατυπþνεται σε (γνωστÞ μου) ξÝνη γλþσσα. Οýτε τα "χρüνια πολλÜ" Ýρχονται και ξανÜρχονται üσο συχνÜ συμβαßνει στην πατρßδα μας. Στις 25 Μαρτßου, του Ευαγγελισμοý, το ΠÜσχα, της Παναγßας και, προφανþς, τα Χριστοýγεννα. Μια ευχÞ που, επιπλÝον, διεκδικεß τα πρωτεßα απü πολλÝς Üλλες δυσμετÜφραστες εκφρÜσεις.
Ακüμα, γýρω στον Ιοýνιο και, πÜντως, πριν ξεκινÞσουν οι θερινÝς διακοποεξορμÞσεις, τι το παρÜδοξο να ακοýσεις απανωτÜ το "καλü καλοκαßρι"; Στο δε τελεßωμα των διακοπþν, και σßγουρα κατÜ τον Οκτþβριο, πλημμυρßζει ο τüπος απü τον "καλü χειμþνα."
Χαρακτηριστικü του χαρακτÞρα του ¸λληνα; ¹ της ελληνικÞς γλþσσας; Γιατß και στην Κýπρο βρßθουν τÝτοιες ευχÝς. Με μια περαιτÝρω ιδιοτυπßα: η γιορτÞ του Αγßου Πνεýματος ονομÜζεται "γιορτÞ του κατακλυσμοý" (μοιÜζει με των Φþτων σε εκδηλþσεις) και, φυσικÜ, οι Κýπριοι αλληλοεýχονται "καλü κατακλυσμü". Θα πεßτε, μα και οι Κýπριοι Ýλληνες εßναι. ΣωστÜ.
Χαρακτηριστικü του χαρακτÞρα μας, λοιπüν, και εýγε! Γιατß, μÜλιστα, η ευχÞ "χρüνια πολλÜ" ηχεß üμορφα και περιÝχει νüημα αισιüδοξο. Ιδßως üταν ακοýγεται σε γενÝθλια. Πολý ομορφüτερο και αισιοδοξüτερο απü το νερüβραστο και βραχυπρüθεσμο "Happy Birthday" Þ απü τα συναφþς διατυποýμενα "συγχαρητÞρια". Για το κατüρθωμα που επιτελÝσαμε να επιζÞσουμε επß Ýνα ακüμη Ýτος!
Να προστεθεß κÜτι Üλλο, σχετικÜ με τα "συγχαρητÞρια": στον γÜμο, εßναι απεßρως προτιμüτερη η ευχÞ "να ζÞσετε" και, στον τοκετü, η ευχÞ "να σας ζÞσει".
Ερþτημα, τþρα: πþς συμβιβÜζονται üλα τα παραπÜνω με τη μουγκαμÜρα που μας καταλαμβÜνει μερικÝς φορÝς;
ΠαρÜδειγμα υπ' αριθ 1. Διανυκτερεýουμε σε ξενοδοχεßο και εισερχüμαστε στην αßθουσα του πρωινοý. ΛÝμε "καλημÝρα" στους υπüλοιπους πελÜτες; ΣπÜνια. Και, üταν σηκωνüμαστε να φýγουμε, τους αποχαιρετοýμε; Χλωμü.
ΠαρÜδειγμα υπ' αριθ 2. ΑγορÜζουμε εφημερßδα Þ τσιγÜρα απü Ýνα περßπτερο. (ΠροσοχÞ, üχι το γειτονικü με τον περιπτερÜ που γνωρßζουμε.) Απευθýνουμε χαιρετισμü; Αποδεικνýουμε üτι το λεξιλüγιü μας περιλαμβÜνει το "παρακαλþ" και το "ευχαριστþ";
ΠαρÜδειγμα υπ' αριθ 3. ¸χουμε διÜθεση να προσευχηθοýμε και να εκκλησιαστοýμε. ΑνÜβουμε το απαραßτητο κερß, ακολουθοýν το προσκýνημα των εικüνων και το σταυροκüπημα κι αποχωροýμε, δßχως να χαιρετÞσουμε τον πλησßον Þ Ýστω να του χαμογελÜσουμε.
Εκτüς απü τις περιπτþσεις που üλοι αυτοß μÜς εßναι εκ των προτÝρων γνωστοß. Οπüτε, τι να συμπερÜνει κανεßς; Πως οι τυπικÜ Üγνωστοι, αυτοß οι "πλησßον" κατÜ τη διδασκαλßα του Χριστοý, δεν χρειÜζονται την "καλημÝρα"; Δεν δικαιοýνται το "παρακαλþ"; Δεν αξßζουν Ýνα μας χαμüγελο;
Τυπικüτητες χωρßς ουσßα, ßσως ισχυριστεß κÜποιος. ¢ραγε, εßναι Ýτσι;
|
