ρθρα\Σχολιζοντας  την επικαιρτητα
 

Μια ασεβς απορα

 

Μετ απ προηγομενο σημεωμα σχετικ με το εππεδο της ιδιωτικς τηλερασης, ο σχολιασμς της παρουσασης της ασθνειας του αρχιεπισκπου κρνεται περιττς. Ικανς αριθμς δημοσιογρφων της ντυπης ενημρωσης χει δη ζωγραφσει με μελαν χρματα την αχαρακτριστη συμπεριφορ τσο των παντογνωστν ανακριτν της οθνης σο και των επιστημνων λειτουργν της ιατρικς.
Και εναι απλυτα θεμιτ η απορα ως προς τη δναμη της τροχοπδης που περιργως συγκρατε τα αρμδια ργανα (Εθνικ Ραδιοτηλεοπτικ Συμβολιο, Πανελλνιο Ιατρικ Σλλογο) απ την σκηση διξεων για κατ συρρο παραβσεις των αντστοιχων καννων δεοντολογας.
Αθμιτη, σως, και ασεβς φανεται μια λλη απορα, η οποα διατυπθηκε εδ και κμποσο καιρ. Απ ττε που αποφασστηκε η προσφυγ σε μεταμσχευση.
Αλλ, πρτα, πρπει να επισημανθε κτι λλο. Η αντφαση που αφορ ορισμνα δημσια πρσωπα σε πολ υψηλς θσεις: βασιλες και προδρους δημοκρατιν, πρωθυπουργος και αρχιεπισκπους. Τα εν λγω πρσωπα ετε βρσκονται πνω και πρα απ τους "απλος πολτες", οπτε πραγματικ τους πρπει προνομιακ αντιμετπιση, ετε μετχουν στην κοιν μορα, οπτε η διαφορετικ μεταχεριση δεν δικαιολογεται. (Συνδυασμς των δο προσεγγσεων δεν φανεται εφικτς.)
Στη δετερη περπτωση, δεν τθεται καννα πρβλημα και η ειδικ ενασχληση της κοινς γνμης δεν χει λγο. Ο ασθενς περιβλλεται αποκλειστικ απ τον στεν οικογενειακ και φιλικ του κκλο. Αν, ωστσο, γνει δεκτ τι το πσχον πρσωπο εκφεγει απ αυτν τον κκλο, ττε νομιμοποιεται η δημοσιτητα να το φωτσει πλετα και η οποιαδποτε κριτικ να ασκηθε αυστηρ. Ευπρεπς ββαια, αλλ αυστηρ.
Εδ, μως, εναι που προκπτει η αθμιτη και ασεβς απορα, ειδικ για τον νθρωπο που κατχει τον αρχιεπισκοπικ θρνο: αν η αποδοχ των θεραπευτικν μσων, λων των μσων, θεωρεται αναμφβολα θεμιτ, το περαιτρω βμα της μεταμσχευσης αρμζει ραγε να διανυθε; Μπως ο αρχηγς της εκκλησας θα ταν σωσττερο να ελεσει το υγις μσχευμα σε κποιο νετερο τκνο του; Δεν εναι εκενος που διακηρσσει τι κθε νθρωπος πρπει ν' αναμνει ανακουφιστικ την νωσ του με τον Θε, νωση που επρχεται με τον τερματισμ του μταιου επγειου βου; Μπως δικαιοται το πομνιο να προσεχεται μεν για την αποκατσταση της υγεας του ποιμνα, αλλ και να προσβλπει στη θυσα του προκειμνου να σωθε μια λλη ζω; Χωρς ανεπτρεπτες συγκρσεις, ποια θα ταν η στση του Θεανθρπου;
Απορες ασεβες; Απαιτσεις υπερνθρωπες; Τα ερωτματα φαντζουν δυσαπντητα.

 

ΧΧΧΧΧ