Πριν τρßα-τÝσσερα χρüνια, μια ζεστÞ νýχτα του Ιουλßου, βρÞκα το αυτοκßνητü μου χωρßς πινακßδες. Τις εßχε αφαιρÝσει το συνεργεßο λßγο πριν απ' τα μεσÜνυχτα στην Πλατεßα ΚαραúσκÜκη, στο πλÜι του ξενοδοχεßου Stanley.
ΠÞγα με τα πüδια στην κοντινÞ Υποδιεýθυνση της Τροχαßας, ζÞτησα να μιλÞσω με τον αξιωματικü υπηρεσßας και ακολοýθησε ο εξÞς διÜλογος.
"ΚαλησπÝρα. ¹ρθα για τις πινακßδες."
"ΕÜν διαφωνεßτε, να υποβÜλετε Ýνσταση."
"Δεν εßναι αυτÞ η πρüθεσÞ μου. ¹θελα μüνο να επισημÜνω üτι summum jus summa injuria."
"Δεν καταλαβαßνω αγγλικÜ."
"ΛατινικÜ εßναι και θα σας το εξηγοýσα αμÝσως: σημαßνει üτι η απüλυτη εφαρμογÞ του δικαßου μπορεß να οδηγÞσει σε απüλυτη και κατÜφωρη αδικßα."
"Τι εννοεßτε;"
"Εννοþ üτι πρÜγματι υπÜρχει απαγορευτικü σÞμα εκεß που αφαιρÝσατε τις πινακßδες, αλλÜ το αυτοκßνητü μου (και τα Üλλα τρßα που βρßσκονταν εκεß) δεν ενοχλοýσαν κανÝναν, μα κανÝναν, τÝτοια þρα."
"Το πρüβλημα δεν εßναι η ενüχληση, αλλÜ η εφαρμογÞ του νüμου."
"Τüτε, γιατß δεν ενεργεßτε με τον ßδιο τρüπο αλλοý; Στην οδü Παπαδιαμαντοποýλου, ας ποýμε, üπου υπÜρχει üχι μüνο σÞμα απαγορευτικü, αλλÜ και εκεßνο το... εýγλωττο με τον γερανü! ¢σε που απü εκεß διÝρχονται τουλÜχιστον Ýξι λεωφορειακÝς γραμμÝς και, επομÝνως, συντρÝχει και ενüχληση."
"Γιατß, αν τα πÜρουμε, θα τα ξαναβÜλουν σε λßγο!"
"Μα εßναι σοβαρÞ νοοτροπßα αυτÞ;"
"Εν πÜση περιπτþσει, εσεßς κÜνατε παρÜβαση."
"Σαφþς. Και τη βεβαßωσε το üργανο στις Ýντεκα τη νýχτα, μια που η αφüρητη ζÝστη της μÝρας εßναι αποτρεπτικÞ για τÝτοιου εßδους εξορμÞσεις. Και δεν εßχε, ßσως, συμπληρωθεß ο αριθμüς των απαραßτητων κλÞσεων. Οπüτε, θα εμφανιζüταν Ýλλειμμα στον προûπολογισμü."
"ΠροσÝξτε πþς μιλÜτε!"
"ΤÝλος πÜντων. ΜÞπως, παρ' üλ' αυτÜ, θα Þταν δυνατÞ μια κÜπως επιεικÝστερη αντιμετþπιση του θÝματüς μου; ¸χω ξÝνες πινακßδες και πρÝπει σε δυο μÝρες να φýγω απü την ΕλλÜδα."
"Αποκλεßεται. Η υπηρεσßα δεν κÜνει εξαιρÝσεις οýτε δÝχεται πιÝσεις. Αν θÝλετε, μπορεßτε το πρωß να απευθυνθεßτε στον κýριο ΔιοικητÞ."
"Μα αφοý δεν κÜνετε εξαιρÝσεις οýτε δÝχεστε πιÝσεις!"
"Τελειþσαμε, κýριε, καληνýχτα."
"Καληνýχτα."
¼πως και στο προηγοýμενο σημεßωμα (με τα φþτα ομßχλης και με τις σβησμÝνες πινακßδες), Ýτσι κι εδþ Ýχουμε χαρακτηριστικÞ περßπτωση παρÜνομης συμπεριφορÜς του πολßτη, μüνο που η πολιτεßα δεν αδιαφορεß κι εφαρμüζει μεν το τυπικü δßκαιο κατÜ γρÜμμα, με τρüπο üμως που τη "βολεýει". Δημιουργþντας εντονüτατη πικρßα και αßσθημα αδικßας. Να, πþς μπορεß να φταßμε τüσο εμεßς üσο και το κρÜτος.
|
