¢ρθρα\ΣχολιÜζοντας  την επικαιρüτητα
 

ΠÜλι περß της παιδεßας

 

Επανερχüμαστε σ' αυτü το θÝμα, γιατß μοιÜζει να προσφÝρει τη μοναδικÞ διÝξοδο απü τη βορβορþδη εξÝλιξη της κοινωνßας μας. Και αποτελεß πεδßο, στο οποßο μποροýν να δρÜσουν τüσο η πολιτεßα üσο και η οικογÝνεια.
Λßγο πριν απü τα Χριστοýγεννα, προÝκυψε Ýνα ζÞτημα που κυριολεκτικÜ κυριÜρχησε στην καθημερινüτητÜ μας. Απü το πρωß μÝχρι το βρÜδυ και απü το βρÜδυ μÝχρι το πρωß, τηλεορÜσεις και ραδιüφωνα και εφημερßδες το εßχαν ως το μüνο (Þ ως το βασικüτερο) μÝλημÜ τους να "ενημερþνουν" τον ελληνισμü σχετικÜ. Στο γραφεßο, στο σπßτι, στον δρüμο, στο καφενεßο, οι συζητÞσεις κατÜ πλειοψηφßα γýρω απ' αυτü περιστρÝφονταν. Πολßτες κÜθε ηλικßας Ýδειχναν να μην ενδιαφÝρονται για τßποτε Üλλο.
Το ζÞτημα εßναι, προφανþς, πασßγνωστο. Καθüλου δεν ενδιαφÝρει εδþ το περιεχüμενο οýτε οι προεκτÜσεις του οýτε, φυσικÜ, οι λεπτομÝρειÝς του. Απü την Üλλη πλευρÜ, δεν Ýχει νüημα ο τυχüν εντοπισμüς των κοινωνικþν, πολιτικþν η προσωπικþν αιτßων του φαινομÝνου. ΑυτÜ υπÜγονται στις αρμοδιüτητες ειδικþν επιστημüνων.
Εκεßνο που ενδιαφÝρει, εκεßνο που "καßει" κατÜ το κοινþς λεγüμενο, εßναι η αγωνιþδης αναζÞτηση λýσεων. Λýσεων Ýστω προσωρινþν και βραχυπρüθεσμων.

ΧρειÜζονται επειγüντως ιδÝες.
Για να πÜψει να ενδιαφÝρεται η κοινωνßα για τα dvd, για τις φωτογραφßες και για τα μοντÜζ.
Για να μην αποπροσανατολßζεται κÜθε λßγο και λιγÜκι με, εγκληματικÝς Þ μη, αθλιüτητες.
Για να πÜψει να ασχολεßται ολημερßς και ολονυκτßς με οποιαδÞποτε μονομανßα, ακüμα κι αν πρüκειται για κÜτι ξεχωριστü και πρωτüγνωρο.
Για να μπορεß εποικοδομητικÜ να διακρßνει το ασÞμαντο απü το σημαντικü και να αφιερþνει στο καθÝνα τον αρμüζοντα χρüνο.

ΧρειÜζονται επειγüντως ιδÝες.
Για να αρχßσουμε να βγαßνουμε απü τον λÞθαργο.
Για να ενισχýσουμε τις αντιστÜσεις μας και να καθαρßσουμε την εμετικÞ ατμüσφαιρα.
Για να παρÜσχουμε στα παιδιÜ μας τα μÝσα που θα τα βοηθÞσουν να δουν με αισιοδοξßα το μÝλλον.
Για να πÜρουμε ξανÜ τον δρüμο τον ανηφορικü, ελπßζοντας πως Ýχουμε αφÞσει οριστικÜ πßσω μας τον "πÜτο".

ΤÝτοιες ιδÝες εßναι αδÞριτη ανÜγκη να γεννηθοýν. Εßτε μÝσα απü την οικογενειακÞ εστßα εßτε μÝσα στο σχολεßο.
Η γιαγιÜ κι ο παπποýς, ο πατÝρας κι η μητÝρα οφεßλουν να μεταβÜλουν νοοτροπßα. Εßναι ηθικÞ υποχρÝωσÞ τους απÝναντι στη νεολαßα. Να μεταβÜλουν, αυτοß πρþτα, νοοτροπßα και κατüπιν να τη μεταλαμπαδεýσουν στους νÝους.
Η δασκÜλα κι ο δÜσκαλος (κυρßως αυτοß, οι επιφορτισμÝνοι με την εκπαßδευση της πιο εýπλαστης ηλικßας) οφεßλουν να δεßξουν τον Üλλο δρüμο. Αυτüν που πλÜθει χαρακτÞρες και θωρακßζει με αντοχÝς απÝναντι στο δυσþδες περιβÜλλον.
Εßναι, Üραγε, δυνατüν η οικογÝνεια να κινηθεß σε καινοýργιες τροχιÝς; ΑργÜ και δýσκολα στην αρχÞ, αλλÜ με αποφασιστικüτητα και επιμονÞ;
Εßναι, Üραγε, δυνατüν το υπουργεßο παιδεßας να εκπονÞσει πρüγραμμα εξüδου απü τη γενικευμÝνη κρßση; Πρüγραμμα μακρÜς πνοÞς, μα και πραγματοποιÞσιμο; Και να επιβλÝπει αδιÜλειπτα την εφαρμογÞ του;
ΠρÝπει να συνειδητοποιÞσουμε üτι βρισκüμαστε μπροστÜ σε κρßσιμο σταυροδρüμι. Δεν επιτρÝπεται να παρασυρθοýμε στον üλεθρο. ΑρκετÜ μÝχρι εδþ!

 

ΧΧΧΧΧ