Η ακüλουθη σκηνÞ διαδραματßζεται σε τρüλεú που κατευθýνεται προς τα ΠετρÜλωνα. Σε Ýνα σημεßο της διαδρομÞς, στην πλατεßα ΚουκÜκη συγκεκριμÝνα, το üχημα στρßβει απü την Καλλιρρüης και για δÝκα μÝτρα περßπου δεßχνει να κινεßται προς το κÝντρο. ΣταματÜει για να αποβιβÜσει (Þ να επιβιβÜσει για ΠετρÜλωνα). Μια κυρßα περιμÝνει στη στÜση και ρωτÜει τον οδηγü:
"Ομüνοια πÜει;" Η προφορÜ της δεν πεßθει πως εßναι βÝρα Ελληνßδα.
"¼χι," της νεýει με το κεφÜλι ο οδηγüς.
"ΜÝχρι ποý πÜει;" ΣχετικÜ εýλογη απορßα, δεδομÝνης της θÝσης του τρüλεú.
Ο οδηγüς Ýχει Þδη κλεßσει την πüρτα, σκÝφτεται λßγο και φωνÜζει:
"Στη ΓευγελÞ πÜει!"
ΜÜλλον δεν διαισθÜνεται την αμηχανßα των επιβατþν, γιατß συνεχßζει στον ßδιο τüνο:
"Να σε πÜρω μÝχρι τα ΠετρÜλωνα, να φτÜσεις στην Ομüνοια το ΜεγÜλο ΣÜββατο!"
Και στρßβει το τιμüνι, ευτυχÞς για τις ευφυεßς ατÜκες του. Εγþ του ζητþ να μου υποδεßξει τη στÜση που με ενδιαφÝρει κι αυτüς με κατεβÜζει τρεις στÜσεις νωρßτερα!
Οφεßλει κÜποιος να παραδεχτεß, üτι οι φρÜσεις του οδηγοý εμπεριεßχαν αρκετÞ δüση χιοýμορ και θα προκαλοýσαν γÝλιο και χειροκρüτημα στο πλαßσιο μιας επιθεωρησιακÞς παρÜστασης. Το ερþτημα, üμως, που ανακýπτει εßναι: θα τις εκστüμιζε και στην περßπτωση που απÝναντß του εßχε βρεθεß Üλλος επιβÜτης; ¸λληνας και, κατÜ προτßμηση, Üντρας; Το γεγονüς üτι φρüντισε να κλεßσει την πüρτα, ακüμα και μπροστÜ στην προφανþς αλλοδαπÞ κυρßα, δεßχνει ßσως üτι οýτε εκεßνη τη στιγμÞ αισθανüταν ασφαλÞς στο εξυπνακßστικο κουκοýλι του.
Τþρα, φταßει το κρÜτος; Φταßει η εταιρßα μεταφορþν που τον Ýχει προσλÜβει και δεν Ýχει προσθÝσει μαθÞματα κοινωνικÞς αγωγÞς, παρÜλληλα με τα μαθÞματα οδικÞς κυκλοφορßας; ¹ φταßει ο παρεúκüς και οικογενειακüς περßγυρος, ο οποßος δεν τον Ýχει διδÜξει üτι και οι μετανÜστες -ιδßως αυτοß- χρειÜζονται καθοδÞγηση μÝσα σε τοýτη τη χαοτικÞ μεγαλοýπολη;
Και εßναι περισσüτερο απü βÝβαιο üτι ο υπÜλληλος αυτüς δεν Ýχει βρεθεß στο εξωτερικü, σε αντßστοιχη θÝση ανÜγκης, þστε να πρÝπει να στηριχτεß στους ντüπιους, για να βρει τον δρüμο του. Οýτε Ýχει υποχρεωθεß να μιλÞσει στη δουλειÜ του γλþσσα Üλλη απü τη μητρικÞ του, μη μπορþντας να ξεδιπλþσει με την ßδια Üνεση την πνευματικÞ του ευστροφßα.
ΑλλÜ, για να μη δημιουργηθεß καμιÜ παρεξÞγηση πως τÜχα Ýχει τεθεß στο στüχαστρο η εργατικÞ τÜξη, αλßμονο, πþς εßναι δυνατüν να φερθεß διαφορετικÜ ο οδηγüς, üταν σε üλα τα στρþματα της ελληνικÞς κοινωνßας ο εθνικüς προσδιορισμüς "Αλβανüς" Ýχει γßνει συνþνυμος με τον εργÜτη; Η "ΦιλιππινÝζα" με την υπηρÝτρια; Και η οποιαδÞποτε τÝως σοβιετικÞ με την καθαρßστρια Þ τη χορεýτρια σε καμπαρÝ;
Πþς να σκεφτεß διαφορετικÜ üταν, πριν απü τις εθνικÝς επετεßους, του γßνεται πλýση εγκεφÜλου σχετικÜ με το πüσο ανüσιο εßναι να κρατÞσει τη σημαßα μας, σýμφωνα με τον ελληνικü νüμο, ο-η αριστοýχος, που üμως ‘Ýσπασε ο διÜολος το πüδι του’ κι εßναι αλλοδαπüς-Þ; ¼ταν, σε üλη τη διÜρκεια του χρüνου, του εμπεδþνεται η μüνη ποδοσφαιρικÞ αλÞθεια, που εκφρÜζεται με την αποστροφÞ "Δεν θα γßνεις ¸λληνας ποτÝ, ΑλβανÝ, ΑλβανÝÝÝ";
Οπüτε, γιατß να ξενßζει η αντιμετþπιση ενüς οδηγοý τρüλεú ο οποßος μÜλιστα νοιþθει üτι Ýχει θÝση ισχýος και εßναι εκεßνη τη στιγμÞ φορÝας εξουσßας;
¼σο για τους λοιποýς επιβÜτες, εßναι ντροπÞ που κανεßς μας δεν ξεβολεýτηκε, για να κÜνει μια παρατÞρηση Þ, Ýστω, Ýνα σχüλιο στο ‘χιουμορßστα οδηγü’.
|