ΔιÜβασα πριν λßγο καιρü, σε τηλεοπτικÞ κριτικÞ της εφημερßδας "ΚαθημερινÞ", Ýνα σχüλιο για τα "ψþνια" που μαζεýονται σε ποικßλες εκπομπÝς και εξευτελßζονται απü τους αδßστακτους παρουσιαστÝς.
Η εκλεκτÞ δημοσιογρÜφος κÜκιζε, με το δßκιο της, το üλο θÝαμα. Και, ενþ Ýβρισκε ελαφρυντικÜ στα πρüσωπα που τρÝχουν και διαγκωνßζονται για να κερδßσουν κÜποια οποιαδÞποτε δημοσιüτητα, Ýστρεφε τα βÝλη της εναντßον των αδßστακτων παρουσιαστþν και των ανÜλγητων αφεντικþν τους. Που δεν γνωρßζουν üρια, üταν υπολογßζουν πως θα ωφεληθοýν απü τις θλιβερÝς εικüνες. Απü Üποψη οικονομικÞ και απü Üποψη δημοσιüτητας. (ΟυσιαστικÜ εßναι Ýνα και το αυτü.)
Το Üρθρο Þταν πολý καλογραμμÝνο, κÜτι που απü μüνο του θα αρκοýσε για να το μνημονεýσω. ¼μως, Üλλος λüγος βρßσκεται πßσω απü το σημερινü σημεßωμα: η παρÜλειψη της αναφορÜς μιας Üλλης κατηγορßας υπευθýνων, οι οποßοι και πολυαριθμüτεροι εßναι και μεγαλýτερο βÜρος φÝρουν για το κατÜντημα.
Εýκολο να το μαντÝψει κανεßς: πρüκειται για το τηλεοπτικü κοινü, αυτοýς τους πολλοýς και πολλÜκις Üβουλους πελÜτες των σταθμþν παραγωγÞς απÜνθρωπων προúüντων.
Διüτι εναπüκειται στον καθÝνα μας να αντιδρÜσει ενÜντια στην τηλεüραση και, ειδικüτερα, ενÜντια στην προσβλητικÞ, χαμηλüτατου επιπÝδου εισβολÞ της. Με μια απλÞ κßνηση στο πλÞκτρο off. Με το σβÞσιμü της.
Εδþ, üμως, Ýγκειται το πρüβλημα. Εδþ δημιουργεßται το ερþτημα σχετικÜ με τη νοοτροπßα, τον χαρακτÞρα και την αισθητικÞ του τηλεοπτικοý κοινοý. ΕντÜξει, üχι üλου, αλλÜ πÜντως αρκετοý þστε να αποδεικνýεται, μÝσω των κατÜλληλων μετρÞσεων, üτι οι απαρÜδεκτες εκπομπÝς βρßσκουν ανταπüκριση. Και, Üρα, αξßζουν να χρηματοδοτοýνται με κρουνοýς διαφημιστικþν εισροþν.
Ποιοι τις παρακολουθοýν; Πüσοι Ýχουν χρüνο διαθÝσιμο για αφüρητα ρηχοýς διαλüγους; Κυρßως δε, πþς εßναι δυνατüν τüσοι (χωρßς εισαγωγικÜ) πολιτισμÝνοι Üνθρωποι να ευφραßνονται και να διασκεδÜζουν με τα παθÞματα και τη γελοιοποßηση συνανθρþπων τους;
Αυτü το αδηφÜγο κοινü, λοιπüν, καθüλου δεν ευθýνεται για το θλιβερü θÝαμα των ταλαßπωρων εκεßνων υπÜρξεων, ημεδαπþν και αλλοδαπþν, που δÝχονται να εξευτελιστοýν για να βγουν απü τη μοναχικÞ αφÜνεια και να κερδßσουν μερικÜ χρÞματα;
Αυτü το αδηφÜγο κοινü, λοιπüν, δεν αποτελεß τον πυρÞνα, γýρω απü τον οποßο αναπτýσσεται η τηλεüραση των "ψþνιων" και που, αν γυρνοýσε την πλÜτη στα "σκουπßδια", δεν θα εßχαν Ýδαφος να κινηθοýν παρουσιαστÝς και καναλÜρχες;
Αυτü το αδηφÜγο κοινü, λοιπüν, δεν συνιστÜ την κοινωνικÞ μερßδα που χαριεντßζεται παρεÀστικα με κακüβουλο κουτσομπολιü και με κακεντρεχεßς κρßσεις σε βÜρος των Üλλων, με αφορμÞ τα τηλεοπτικÜ κατορθþματα;
¸τσι εßναι, δυστυχþς. Και αποτελεß στßγμα για το επßπεδο του πολιτισμοý μας η συνÝχιση τÝτοιων εκπομπþν. Οι καναλÜρχες και οι παρουσιαστÝς, βÝβαια, δεν εßναι αθþοι. Μα περισσüτερο Ýνοχοι εßναι üσοι, χαζολογþντας, τους στηρßζουν. Σßγουρα, πÜλι, δεν φταßει το κρÜτος.
|
