Στο τελεßωμα του προηγοýμενου σημειþματος Ýγινε μια, απü σπüντα, αναφορÜ στην τηλεüραση: τον τüσο ωφÝλιμο, μα και τüσο βλαβερü, σýντροφο της καθημερινüτητÜς μας.
Πολλοß θα θυμοýνται üτι, με την πτþση της δικτατορßας, εßχε διατυπωθεß η ευχÞ να "μπει χρþμα" στους δÝκτες μας. Και üτι, χρüνια αργüτερα, Ýγινε το μεγÜλο βÞμα προς την ιδιωτικÞ ραδιοφωνßα και τηλεüραση. ΑναρωτιÝμαι, αν οι υπÝρμαχοι των παραπÜνω καινοτομιþν μποροýσαν να Ýχουν φανταστεß τη σημερινÞ… πανδαισßα!
Ας υπογραμμιστεß ακüμα μια φορÜ: αποτελεß σφÜλμα κÜθε γενßκευση. ΥπÜρχουν διαβαθμßσεις. Δεν λεßπουν οýτε οι καλοß σταθμοß οýτε οι καλÝς εκπομπÝς (ενημερωτικÝς, επιμορφωτικÝς, διασκεδαστικÝς) οýτε οι καλοß δημοσιογρÜφοι (συντÜκτες, ρεπüρτερ, παρουσιαστÝς). Ευτυχþς, Üλλωστε.
¼μως, üπως στην οικονομικÞ επιστÞμη λÝγεται πως το κακü νüμισμα διþχνει το καλü, Ýτσι κι εδþ: τα αποκαλοýμενα "σκουπßδια" παρασýρουν στο διÜβα τους ü,τι καλü.
Δεν θα επιχειρηθεß κριτικÞ συγκεκριμÝνων εκπομπþν. Δεν υπÜρχει η κατÜλληλη εκπαßδευση. Οýτε Ýχει νüημα. Θ' αναφερθοýν, ωστüσο, μερικÝς κατηγορßες προγραμμÜτων που προξενοýν απορßα.
Τα ενημερωτικÜ πρωινÜ. Γιατß χρειÜζονται τüσα πρüσωπα στην οθüνη; ¸νας Þ δýο παρουσιαστÝς δεν αρκοýν; ΧρειÜζεται ορχÞστρα με μαÝστρο;
Τα πÜμπολλα δεκατιανÜ πρωινÜδικα. Τüση κοινωνικÞ αδιακρισßα; Τüσο κουτσομπολιü; Τüσα χαζοχαροýμενα γελÜκια; Τüση προκλητικüτητα;
Τα βραδινÜ "δελτßα ειδÞσεων". Πþς ιεραρχοýνται τα "νÝα"; Σε τι συμβÜλλουν τα αναρßθμητα "παρÜθυρα";
Τα "διασκεδασÜρικα" του Σαββατοκýριακου. Πþς θεωρεßται βÝβαιο üτι οι ελληνικÝς οικογÝνειες, üταν δεν Ýχουν την οικονομικÞ δυνατüτητα να πÜνε σε κÜποιο κÝντρο, αδυνατοýν να διασκεδÜσουν στο σπßτι, μεταξý τους; ΔηλαδÞ, "δεßτε μας που γλεντÜμε οργανωμÝνα, γλεντÞστε κι εσεßς";
(ΠαρενθετικÞ παρατÞρηση. Ο αριθμüς των τηλεοπτικþν σταθμþν, σε αναλογßα πληθυσμοý, και η οιονεß παντογνωσßα των τηλεοπτικþν αστÝρων δýσκολα εξηγοýνται.)
Πþς μπορεß, λοιπüν, να αντιδρÜσει ο πολßτης; Απλü: πιÝζοντας το πλÞκτρο "off". ΤÝρμα. Κλεßσιμο.
Και το κÝρδος πολλαπλü.
Ως προς την ενημÝρωση, υπÜρχουν οι εφημερßδες (πολλÝς βÝβαια κι αυτÝς), οι οποßες συνÜμα βοηθοýν στη διατÞρηση της επαφÞς με την ανÜγνωση. Ως προς την πρωινÞ παρÝα των δεκατιανþν για τις νοικοκυρÝς, η εναλλακτικÞ λýση βρßσκεται αφενüς στο ραδιüφωνο, που δεν απασχολεß την üραση, και αφετÝρου στη συζÞτηση με Üλλα μÝλη της οικογÝνειας Þ με φιλικÜ πρüσωπα. ¼σο για διασκÝδαση, εßναι βÝβαιο πως κÜθε ελληνικü σπßτι διαθÝτει πολλοýς τρüπους, üπως διÝθετε και στο παρελθüν: φαγητü, ποτü, κουβεντοýλα, ακüμα και χαρτÜκι.
Το μεγαλýτερο κÝρδος απ' τη διακοπÞ της συνεχοýς πλýσης εγκεφÜλου πÜντως εßναι γενικüτερο και μας αφορÜ üλους.
Πρþτον, επαναφÝρει την επικοινωνßα ανÜμεσα στα μÝλη της οικογÝνειας, αφοý προσθÝτει χρüνο ελεýθερο για την αναγκαßα επαφÞ, την οποßα τεßνει να εξαφανßσει ο εξοντωτικüς ρυθμüς των επαγγελματικþν υποχρεþσεων.
Δεýτερον, απομακρýνει τα παιδιÜ απü τα ζημιογüνα για τα μÜτια τηλεοπτικÜ κýματα και τα προφυλÜσσει απü το ρηχü, και συχνÜ ψυχοφθüρο, περιεχüμενο πολλþν εκπομπþν.
Και, φυσικÜ, μπορεß πÜντοτε να επιλεγοýν προγρÜμματα που θα αποβοýν χρÞσιμα.
ΣυμπÝρασμα, για να μην λησμονεßται ο στüχος της συμβολÞς του καθενüς μας στη βελτßωση της ελληνικÞς πραγματικüτητας: με το απλü και ξεκÜθαρο "off", υπÜρχει βÜσιμη ελπßδα να μειωθοýν οι διαφημßσεις και να τεθοýν στο περιθþριο οι "κακÝς" εκπομπÝς.
Το δοκιμÜζουμε; Το συνιστοýμε και σε φßλους; Αξßζει τον κüπο. Δεν αξßζει;
|
