ρθρα\Περ ονου και εδεσμτων
 

Διασκεδζοντας με μπρα και βελκια!

 

Kποια μρα, πνε χρνια, κανα το λθος (γκλημα καθοσισεως) να εκφρσω σ' ναν γγλο φλο την αφελ απορα μου σχετικ με το νημα της "διασκδασης" με ορθοστασα, εκκωφαντικ θρυβο απ το συνωστιζμενο πλθος, τσιγρα, και να τερστιο ποτρι στο χρι, γεμτο με να χλιαρ υγρ. Το γεγονς τι η φιλα μας διατηρεται ακμα και σμερα, αφο ββαια πρασε περοδο οξτατης κρσης, σημανει πως εχε γερς βσεις. Γιατ δεν συγχωρεται εκολα η βαρι προσβολ που εχα τολμσει να εκφρσω κατ της ‘βρετανικς pub’!
   Τα "δημσια σπτια", μετφραση κατ λξη (ρα ανμπνευστη) των λξεων "public houses", πως ονομστηκαν οι βρετανικς μπιραρες, αποτελον θεσμ ιερ και απαραβαστο στη χρα πρα απ τη Μγχη. δη απ το Μεσαωνα υπρχαν ταβρνες και πανδοχεα που χι μνο σρβιραν φαγητ, αλλ παρασκεαζαν και τη δικ τους μπρα. Ο 18ος αινας, μως, ταν εκενος που σμανε την ακμ του εδους, καθς οι ταχυδρομικς μαξες σαν υποχρεωμνες να σταματον κθε τσο το ταξδι τους, για να αναπαονται λογα και αμαξδες. Αργτερα, το 19ο αινα, εδαν το φως οι ταβρνες στους σιδηροδρομικος σταθμος και, απ την λλη μερι, οι πλεις της νεφερτης βιομηχανικς επανστασης παραχρησαν γωνις τους για να ξεδνουν οι ξεθεωμνοι απ τη δουλει εργτες.
   Τρα πια, δεν νοεται πλη χωρι στα βρετανικ νησι δχως pub, τσο που μχρι και το τοπωνμιο υφσταται μεταβολ αν χαθε αυτ το βασικ στοιχεο: για παρδειγμα, υπρχει τοποθεσα που παλι ονομαζταν Θνινγκτον και, ελλεψει pub, μετονομστηκε σε "Θνινγτον Χωρς" (Thanington Without)!

   Πς διακρνονται τα pub στα μτια του αδαος περαστικο; Μα, πολ εκολα: πρτον, απ τις γλστρες με γερνια και λλα φυτ που κρμονται πνω απ την εσοδο· δετερον, απ τις ιδιμορφες προσψεις τους, διακοσμημνες συνθως με ξλο και γυαλ· τρτον, ταν παρνει και φτιχνει κπως ο καιρς, απ τα ξλινα παγκοτρπεζα που απλνονται στο δρμο, για να κθονται σοι πελτες αντιπαθον το ξεροστλιασμα.
   Υπρχει, ωστσο, κι λλος τρπος, παραδοσιακτερος. Οι πινακδες. Τα μεσαιωνικ πανδοχεα χρησιμοποιοσαν αρχικ το σμβολο του θεο Βκχου, το αμπλι. Μεταγενστερα, για να δεξουν σεβασμ στους βασιλες και τους ευγενες αριστοκρτες, δανεζονταν τα ονματ τους μνημνευαν τπους μαχν, νικηφρων φυσικ. "The George" ταν σειρ πανδοχεων των αρχν του 19ου αινα και σεπτ αναφορ στον γιο προσττη της Αγγλας. Κποτε, σε στιγμ δημοκρατικς ξαρσης, εξυμνθηκε  και η Magna Carta, το ιστορικ εκενο γγραφο περ ανθρωπνων δικαιωμτων του τους 1215 μ.Χ.!
-Πς συνβη και τους ξφυγαν τα σπορ";
-Σιγ μην τους ξφευγαν. Απ κυνηγετικ γερκια που γατζνουν το γαντοφορεμνο χρι του αφντη τους, μχρι φσεις απ το λατρεμνο τους κρκετ ζωγραφζουν στις πινακδες. "Bird in Hand" τα πρτα, "Bat and Ball" τα λλα. Και απ επωνυμες, εκε να δεις φαντασα. Τρα που ο πληθυσμς δεν εναι αναλφβητος πως ταν στον Μεσαωνα, σταχυολογ: "Το Δχτυλο του Επισκπου", "Χρυσς Σταυρς", "Τμας Μπκετ", "Αρν και Σημαα", "Τα Μπρτσα του Μυλων", "Χρι και Ψαλδι", "Μδι και καβορι", "Αλεπο και Χνα", "Λαγς και Κυνηγσκυλα", "Πναλτι", και πει λγοντας. Απ' λα χει ο μπαχτσς: θρησκεα, πατρδα, εργατι, φαγητ, κυνγι, ποδσφαιρο...
-Κρμα που το κρκετ και το ποδσφαιρο χρειζονται χρο μεγαλτερο απ να pub για να παιχτον.
-Μην ανησυχες, οι Βρετανο διαθτουν ευρηματικτητα. Δεν χουν πρβλημα να εγκαταστσουν τραπζια του μπιλιρδου , καλτερα, του αγαπημνου τους σνοκερ.
-Τβλι, πρφα και μπιρμπα τα σνομπρουν;
-Τα χαρτοπαγνια και το σκκι -προς Θεο, χι τβλι!- χουν τη θση τους στις ανωτρου επιπδου αριστοκρατικς λσχες. Τρελανονται, μως, για darts.
-Πει να πει;
-Εναι αυτ το παιχνδι με τα σιδερνια βελκια, αυτς τις σατολες, που σημαδεουν και εκσφενδονζουν, τρεις κθε φορ, σ' ναν στρογγυλ πολχρωμο στχο με νομερα. Και μετρνε ανποδα: ξεκιννε απ ψηλ και, με κθε βολ, πνε προς το κντρο του κκλου προσχοντας ιδιατερα τις προσθαφαιρσεις. ποτε χει μλιστα ντρμπι, το δεχνει και η τηλεραση.
-Ταυτχρονα κατεβζουν και τη μπιρτσα τους;
-Απαραιττως. Χωρς μπρα, τα darts δεν βρσκουν στχο! Συνθως δε, πρκειται για μπρα πικρ.
-Δηλαδ;
-Εναι η παραδοσιακ μπρα των pub. Βρασμνη με κριθρι, λυκσκο, μαγι και νερ, ωριμζει σε ξλινα βαρλια και πνεται σε θερμοκρασα δωματου. Ποτ παγωμνη και ποτ με αφρ.
-Και δεν βλπουν διπλ τα νομερα με το ποτ;
-Μπα, εναι συνηθισμνοι. Μνο στο εξωτερικ μεθνε οι χολιγκανς· κι αυτ οφελεται, λνε, στην κακ ποιτητα της μη βρετανικς μπρας! ντε βγλε κρη. Πντως, εκτς απ μπρα και βελκια, τα pub προσφρουν και φαγητ. χι λες τις ρες που εναι ανοιχτ, αλλ αρκετς στε να μπορε κανες να ξεγελσει την πενα του.
-Τργοντας ,τι νοστο σερβρει η αγγλικ κουζνα;
-Υπερβολς. Εναι αλθεια πως δεν θα τολμοσαν ποτ οι μγειρο τους να συγκριθον με Γλλους, Ιταλος κλπ, δεν παουν ωστσο να παρουσιζουν ευπρσωπα πιτα. Αφνοντας κατ μρος τη συμβολ τους στη μαγειρικ με το πασγνωστο και αναγνωρισμνο αγγλικ πρωιν και το απογευματιν τσι, χουν να προτενουν στα pub παραδοσιακς γεσεις: την "πτα του βοσκο", με ψιλοκομμνα κομμτια αρνιο, σλτσα και πουρ· το "γεμα του γεωργο", με ψωμ, τυρ, σαλτα, πατ και πκλες· την "κρεατονεφρπιτα", με μοσχαρσιο κρας και νεφραμι, μσα σε κροστα φλλου· την ομελτα με κατσικσιο τυρ και σπανκι. Και, φυσικ, το κυριακτικο ροσμπφ: κρας ψητ με παττες και λαχανικ. Α, ξχασα και τις πουτγκες τους.
-χι τσι μαζεμνα, γιατ μου τρχουν τα σλια!            

   Στο Λονδνο ξεχωρζει το "Olde Cheshire Cheese", ατμοσφαιρικ κτσμα του 17ου αινα, παλι σφαγεο! Τα μαυρισμνα δοκρια με τις ρωγμς του χρνου, οι δαιδαλδεις μικρς αθουσες με τις κρυφς γωνις, ο καπνς απ τα τζκια, σε ταξιδεουν στην εποχ του Dickens και του Conan Doyle. Μια πτρινη σκλα οδηγε στην υπγεια κβα με αναπντεχα ζεστς φωλις και παρμερες απομονωμνες κγχες. Στις αρχς του 20ο αινα ο παπαγλος του καταστματος διασκδαζε τους πελτες. Σμερα δεν χουν καιρ για χσιμο οι ασθμανοντες δημοσιογρφοι της Fleet Street, που σα-σα προλαβανουν να γευθον την "πικρ" μπρα του pub, την οποα συνιστον εκθμως και οι ειδμονες της ζυθοποσας.
ξω απ' το Λονδνο, στην κωμπολη-δρα της αγγλικανικς αρχιεπισκοπς, το Καντρμπουρι, κρβεται απ τα μτια των βιαστικν επισκεπτν το Simple Simon's. Λιθστρωτο δπεδο, χαμηλ οροφ, κκκινα κεραμδια, που καλπτουν την πρσοψη μχρι το ψος της ξλινης εξθυρας, χαρακτηρζουν το κτσμα που περηφανεεται για την παλαιτητ του: απ το 1370 μ.Χ.! Στοιχεο που, μως, δεν το εμποδζει να φιλοξενε τα βρδια μοντρνα μουσικ γκρουπ. Μπορε οι τουρστες να μην το ανακαλπτουν, αλλ οι φοιτητς και οι ντπιοι το τιμον ιδιατερα. Με το δκιο τους, γιατ το εσωτερικ του εναι γεμτο απ καλοδουλεμνα παλι αντικεμενα, που μως αφενς διατηρονται ριστα και αφετρου αποτελον συμπαθητικ δεγματα μεσαιωνικς χειροτεχνας. Δρεπνια και τσουγκρνες, ξυλουργικς ρσπες και λμες, μια ρκα, μια φυσονα, μια μπροτζινη ζυγαρι, δπλα σε παλι τουφκια και σπαθι, σλπιγγες και κρνα, μαζ με πορσελνινα βαρελκια για τζιν, ουσκι, και πορτ. Δεν λεπουν, φυσικ, απ' τους τοχους τα κεφλια ελαφιν και ζαρκαδιν. λα κπως ανκατα εναι αλθεια μα, ταν πνεις μπρα που χει δεια πωλσεως απ το 1740, αποζημινεσαι για την ανακατωσορα!
   Τλος, κοντ στο Χιστινγκς (εκε που το 1066 μ.Χ. νκησε ο Νορμανδς Γουλιλμος ο Κατακτητς, σηματοδοτντας την αφετηρα της νετερης ιστορας των βρετανικν νησιν), βρσκεται το γραφικ χωριουδκι Rye. Σ' να καλντερμι του, στρωμνο ακμα με τα παλι του βτσαλα, και με τις ασπρμαυρες προσψεις των σπιτιν να προεξχουν ακαννιστα, στκει να κτριο του 16ου αινα με το pub του. χει βικτωριαν, σκαλιστ δρινα καθσματα, παλις τοιχογραφες με σκηνς απ τη ζω της υπαθρου και να τερστιο χωστ τζκι. Δεν εναι μακρι απ εδ η θλασσα της Μγχης· κι τσι, τσο το καλντερμι σο και το pub ονομζονται "Mermaid", γοργνα... Νοσταλγικ θμηση θαλσσιων ξωτικν.
   Τελικ, η Βρετανα χει το υγρ στοιχεο στο αμα της.

 

Βοηθματα:Michael Leapman, Great Britain, Eyewitness Travel Guides, London, 2003.- Lyndsay Whiting / Steve Kelly, The Lunch Time Pub Guide in and around Canterbury.