ρθρα\Περ ονου και εδεσμτων
 
Ρουμπνια και κεχριμπρια του Ντου
 

Ναι, εντξει, η Ντιος Αφρικ (και, ειδικτερα, η Πλη του Ακροατηρου , αλλις, Κιπ Τουν) δεν εναι δπλα. Το ταξδι διαρκε πολλς ρες. χει, ωστσο, το καλ πως δεν αλλζεις ρα στο ρολι σου. Οπτε, μπορες να διηγεσαι τα κατορθματ σου πσω στην πατρδα αμσως, χωρς να φοβσαι μπως ξυπνσεις τον συνομιλητ σου.
Στο κτω-κτω της γραφς, γιατ τα χουμε τα κινητ;
Να μην τα χρησιμοποισουμε, βρε αδερφ, για να κομπσουμε τι πλεσαμε παρα με τις φλαινες; τι βουτξαμε σε νερ που συχνζουν καρχαρες;
Και, αν δεν γνουμε πιστευτο στην αφγηση αυτ (την οποα, προφανς, στηρξαμε σε φουσκωμνες περιγραφς ταξιδιωτικο οδηγο), εναι απολτως ββαιο τι θα μας πιστψουν, ταν πισουμε το λακριντ σχετικ με τις σπουδαες γαστριμαργικς απολασεις. Και πως συνοδεσαμε το γεμα το δεπνο με κρασι της περιοχς.
Γιατ, πς να γνει, εναι ιδιατερα δημοφιλ τα εκε προντα της βακχικς αμπλου. λλο αν δεν τα πολυσυνηθζουμε εδ.
           Οι γνωσττεροι αμπελνες, αυτο που δχονται τα πλθη των τουριστν, βρσκονται κοντ στο Κιπ Τουν και ζωγραφζουν με τα εναλλασσμενα χρματ τους τις πλαγις των βουνν που φτνουν μχρι τα χλια πεντακσια μτρα υψμετρο. Αναφερμαστε, φυσικ, στις βρειες πλαγις: δεν πρπει να λησμονεται τι στο ντιο ημισφαριο οι βορειοκεντρικς εμμονς μας αναθεωρονται.
Μνο που δεν αναθεωρεται η επεκτατικ ιστορα μας. Γιατ αυτς που εχε την μπνευση της οινοκαλλιργειας ταν Ολλανδς. Ο διοικητς της περιοχς, ο κριος Simon van der Stel, πσω στα 1679. Δυο αινες πριν απ τη γαλλικ επανσταση, λοιπν, ο εν λγω διοικητς προχρησε στη δικ του επανσταση -γεωργικ, αυτ- χαρζοντας στην περιοχ και στην αιωνιτητα το ονοματκι του: Stellenbosch, το δσος του Στελ.
Ξεκνησε με να κτμα, στους πρποδες του Table Mountain. Στη συνχεια, απλθηκε και δρισε τις αμπελουργικς του γνσεις στους γηγενες της ευρτερης περιοχς.
Καμι δεκαρι χρνια αργτερα, βρκαν εκε καταφγιο περ τους διακσιους Ευρωπαοι ουγεντοι, χριστιανικ διωγμνοι απ τα πατρα καθολικ εδφη λγω των αιρετικν προτεσταντικν απψεν τους! Δεν εχαν μεν ιδα απ αμπλια, αλλ μαθαν. Και πρκοψαν.
Πρασαν πνω απ δκα δεκαετες και τα κρασι τους δεν κατρθωναν να πεσουν ακμη τους γευσιγνστες συμπατριτες τους της γηραις ηπερου. ως του οι αγγλο-γαλλικο πλεμοι των αρχν του 19ου αινα στρησαν την Αλβινα απ το φραντσζικο νκταρ.
"τσι εστε εσες;" βροντοφναξαν. "Θα σας δεξουμε κι εμες!"
Και ρχισε η εισαγωγ νοτιοαφρικανικν ονων. Η οποα, μως, ργησε να ευδοκιμσει. Αφενς οι οπισθοδρομικς τσεις των εγχριων συνεταιριστικν οργανσεων, αφετρου η επιμον των λευκν να διαχωρζουν τους... αμνος απ τα ερφια και να λατρεουν τη θετητα του απαρτχιντ, κρτησαν την παραγωγ στο περιθριο της παγκσμιας κατανλωσης.
Αλλ τρα πια...

Τι Chardonnay, τι Sauvignon, τι Syrah, τι Cabernet, τι Merlot! Τι ρουμπιννια κκκινα, τι κεχριμπαρνια σπρα! λλα με ντονη μυρουδι βαρελσιου ξλου και με ψηλ αλκολ, λλα πιο ελαφρ και φρουτομριστα.
Πμε μια βλτα στα κτματα; Πμε. Ετε με τρνο ετε με πολμαν εκδρομικ ετε με νοικιασμνο χημα, οι νοτιοαφρικανικο αμπελνες μς καλοδχονται. (Και με αερστατο πραγματοποιεται η επισκπηση, αλλ εναι κατ' ανγκην αφ' υψηλο, οπτε βγανει απαγορευτικ για σους θλουν να δοκιμσουν το προν!)
Επαμε, περιοχ Stellenbosch.
Πρτη στση, το κτμα Blaauwklippen. (Μη μας τρομζουν τα γλωσσοδετικ, ολλανδικς προελεσεως, ονματα. πως και να τα προφρουμε, οι ντπιοι τα καταλαβανουν. Και η γεση του κρασιο δεν επηρεζεται.) Πρκειται για αμπελνα ηλικας τρακοσων ετν, με αξιοπρσεκτα αγροτικ κτσματα, που θυμζουν σημεριν χωρι της Ολλανδας, και με πιπερτη κκκινη ποικιλα.
Ακολουθε το Neethlingshof. (λλο και τοτο!) Εδ χουμε μια δεντροφυτεμνη αλα που μας οδηγε στη γοητευτικ παυλη με τον ροδκηπο. Διαθτει και αθουσα για τεοποσα. Μα εμαστε σοβαρο; Τσι, ταν χει κρασ; Που χει επιπλον κερδσει να σωρ τιμητικς διακρσεις; φησε που προηγεται επσκεψη της κβας, η οποα συντελε στην κκριση των κατλληλων στομαχικν υγρν.
Τρα που χουμε ρθει κπως στο κφι, παρνουμε δρμο για τις στροφς του βουνο και το κτμα Delaire. (Καλ, ταν ποτ δυνατν να μην υπρχει γαλλικ κατλοιπο ονοματοδοσας;) Αποκαλεται "Αμπελνας του Ουρανο". Προφανς λγω του υψμετρου, που εξασφαλζει υπροχη θα, αλλ θα μποροσε να δικαιολογεται και απ τη θεσπσια γεση του κρασιο.
"Μικροκλμα το δικ μας," εξηγε περφανα ο ξεναγς.
"Που παργει... μεγαλοκλμα!" λογοπαζει ο αδιρθωτος λληνας.

Μετ απ τρα "ημχρονα" δοκιμαστικς απλαυσης, μλλον δεν θα στενοχωρηθε ο επισκπτης του Stelenbosch μαθανοντας πως υπρχει να κτμα, που ανκει σε μαρους και καλλιεργεται αποκλειστικ απ' αυτος, το οποο δεν εναι επισκψιμο. Η φμη του, Thabani το νομ του, οφελεται στο τι αναφρθηκε σε talk show στις Ηνωμνες Πολιτεες απ την περιβητη Oprah Winfrey. (Ε, να μην προυν κι οι μαροι κποτε την εκδκησ τους;)
Επιστρφοντας, πντως, στο Κιπ Τουν και διεκδικντας τον επζηλο ττλο του ανεπανρθωτα ανικανοποητου, μπορομε να σταθομε στο Spier. Στην περπτωση αυτ, χουμε (χι δο οτε τρα, αλλ) πολλ σε να: κντρο ιππασας (για αθο περπατο), μικρ ζωολογικ κηπκι με γατπαρδους (χωρς καμι, μα καμι, αθωτητα), αθουσες τχνης, αναπαλαιωμνα ολλανδικ κτσματα και, εννοεται, εστιατρια. Ανμεσ τους, το φημισμνο Moyo, με τους μουσικος και τους χορευτς που περιδιαβανουν, καθς και με την εκκεντρικ ιδα γεματος σε αντσκηνα ... πνω σε δντρα! (Ας μην υποβληθε η αυτονητη ερτηση. Δεν το δοκιμσαμε.) Στο συγκεκριμνο κτμα, το κρασ δεν εναι απ τα καλτερα. τσι λνε οι επαοντες. Υπρχει, ωστσο, η εναλλακτικ λση: προσφρονται προντα απ λλους αμπελνες. χι, θα κτσουν να σκσουν!

Το Stelenbosch δεν αποτελε τη μνη περιοχ παραγωγς, το ξεκαθαρσαμε. Υπρχουν πολλς. Χρνο να χει ο τουρστας και διθεση.
Καλ ντε, και χρμα.
λλωστε, πσες φορς θα επιχειρσει το μακριν ταξδι για τη Ντιο Αφρικ;
Μα τα αξιοθατα εναι τσα και τσα, θα παρατηρσετε. Απ μνημεα παλαιοντολογικ (το "Λκνο του Πολιτισμο" κοντ στο Γιοχνεσμπουργκ), μχρι ενθυμματα σγχρονα (το διαβητο Soweto των καταπνιγμνων διαδηλσεων το Robben Island των φυλετικν εκτοπσεων).
Καμι αντρρηση. Αλλ ας μην ξεχνμε: ο νθρωπος, εκτς απ πολιτιστικ ενδιαφροντα, χει και ανγκη διασκδασης. Και τα κεχριμπρια με τα ρουμπνια του ντου την εγγυνται.
Αν γεννηθον αμφιβολες, ας κνουμε υπομον μχρι το τλος του παγκοσμου κυπλλου ποδοσφαρου, το 2010. Να δομε πς θα επιστρφουν οι οπαδο των ευρωπακν ομδων!

ΧΧΧΧΧ