ρθρα\Περ ονου και εδεσμτων
 

Η Φλωρεντα και η Ζ-Ζ

 

«Μσα σε τση κοσμοσυρρο, στα σοβαρ πιστεεις πως θα βρομε μρος της προκοπς για να φμε;»
«Ακολουθστε με και δεν θα χσετε.»

Η αξιολτρευτη ξεναγς μας, μια να Ελληνδα που χει σπουδσει λογοτεχνα και ιστορα της τχνης και χει καταφρει να διεισδσει στο βατο της ιταλικς κστας του επαγγλματος, δεχνει απλυτα ββαιη για τον δρμο που χει πρει. Και, ανασηκνοντας πτε-πτε το χρι της (απ τη συνθεια των ξεναγν που δεν θα θελαν να χσουν το τουριστικ κοπδι τους), μας κατευθνει με αποφασιστικτητα.
Διασχζουμε με απστευτη δυσκολα την πλατεα του καθεδρικο ναο (Piazza del Duomo, στη γλσσα των ντπιων), χοντας αφσει πσω μας τον ποταμ ρνο με την παλι του γφυρα (Ponte Vecchio λγεται τοτη) και την λλη πλατεα που βουλιζει απ τα στφη των περιηγητν (Piazza della Signoria και ντε να το αποδσεις στα ελληνικ, λγοντας κτι σαν Πλατεα των… Αφεντδων του Διοικητηρου για να χεις το κεφλι σου συχο) και εισχωρομε στα δρομκια των φωνακλδων μικροπωλητν με τις λογς-λογς πραμτειες τους.
Αριστερ μας στκει απριττος, με την πρσοψ του αδιακσμητη, ο νας του Αγου Λαυρεντου (San Lorenzo) τον οποο σνομπρουμε λγω της πενας, κι ας χει ιδιατερο ενδιαφρον στο εσωτερικ του. Λγα βματα ακμη και φτνουμε στην κεντρικ αγορ.

«χι εκε, δεν εναι ρα για φροτα και λαχανικ. Οτε για κρας ωμ. Προηγεται το μαγειρεμνο φαγητ της Ζ-Ζ,» ακογεται πλι η κελαρυστ φων.
Υπακος και στρφεις το βλμμα προς τον χρο της επαγγελας. Τσο ανμεσα στα τραπεζκια που εναι απλωμνα στην πλατεα σο και γρω απ εκενα στο εσωτερικ του μαγαζιο, περιφρονται ζουζουνζοντας καλλγραμμες υπρξεις που το παζουν σερβιτρες. Διχνεις τις ποιες κακς σκψεις, καθς δεν εσαι μνος (μα και να σουν, καλτερα να το ξεχνοσες, αφο οι κοπελις σο υπογραμμζουν με το φος τους τη σοβαρτητα της δουλεις τους), κθεσαι στο ξω τραπζι που σου υποδεικνουν και αρχζεις τη μελτη του καταλγου. Γργορα, μως, μετακινεσαι προς το εσωτερικ. Ο διλογος των διπλανν εναι απλυτα κατανοητς και καταλυτικς, με αποκορφωμα τη φρση: «σε μας, ρε Διονση, που εσαι μνο πενντα! Σιγ μη δεν χεις πει στρατ ακμα!» (Ας σημειωθε τι το ρμα που χρησιμοποιθηκε στην… προστακτικ του δεν εναι ακριβς το διο που εκστμισε η διαφωνοσα με τον ισχυρισμ του Διονση κυρα. Και σε ρα γεματος, μλιστα!)
«Ας πμε μσα. σως εκε να αισθανθομε λιγτερο την ταξιδεουσα πατρδα μας.»
Η κνηση αποδεικνεται ιδιατερα επιτυχημνη. χι γιατ σταμτησε η ηχητικ χληση, αλλ γιατ μας δθηκε η ευκαιρα να απολασουμε τον χρο. Απλς, απλοστατος, μα γοητευτικς. Οι τοχοι απ κκκινο τοβλο μλις που διακρνονται, καλυμμνοι σχεδν παντο απ δεκδες φωτογραφες με τους κατ καιρος θαμνες του εστιατορου. Και ψηλ, εκε που δεν φτνει εκολα το μτι για να ξεχωρσει τους δισημους και του σημους, κετονται αμτρητες φιλες με το χαρακτηριστικ σχμα των κρασιν Chianti.
Το μπαρ, υπερπλρες απ ποτρια, μπουκλια, πιατκια για ορεκτικ, μαχαρια για την κατλληλη προετοιμασα των ορεκτικν. Οι σερβιτροι (α, ναι, υπρχουν και αρσενικο στο μαγαζ) σκοτνονται να εξυπηρετσουν με τις αχνιστς μακαρονδες, τις ξεροψημνες πτσες και τα λοιπ εδσματα. Και, παρ την τρεχλα τους, δεχνουν τι διατηρον ριστη σχση με το σαπονι. Ιδως ταν στκονται δπλα στον πελτη και του εξηγον χαμογελαστο πως δεν χει καμι υποχρωση να παραγγελει πλρες γεμα, με πρτο, δετερο και τρτο πιτο.
«Το κατστημ μας εναι φτιαγμνο για λα τα γοστα,» επισημανει ο δικς μας. «Για λους: για δικηγρους και γιατρος, υπαλλλους και εργτες, για πλοσιους και φτωχος. Μπορε κανες να διαλξει κτι απ κθε μια απ τις κατηγορες του μενο, αλλ μπορε και να φει μια μακαρονδα, μια σαλτα και τρμα.»
«Και οι ρες λειτουργας;»
«Απ τις ντεκα το πρω μχρι τις ντεκα το βρδυ. Ασταμτητα.»
Δεν εχαμε λγο να απομακρυνθομε απ την εισγησ του. Κατπιν αυτο, αρκεστκαμε σε ταλιατλες με μανιτρια και σε σπαγγτι καρμπονρα. λα, μως, που η λη ατμσφαιρα συνδυασμνη με τα σα επε ο σερβιτρος κνησε την περιργεια του εξ ημν ερασιτχνη ρεπρτερ! Με δεδομνο επιπλον τι το περιοδικ περιμνει λη απ το εξωτερικ! Οπτε, εκλθη για συνντευξη ο ιδιοκττης.

«Απ πτε υπρχει εδ το μαγαζ σας;»
«Εδ και διακσια χρνια!» πυροβολε ανενδοαστα ο Stefano Bondi. Και συνεχζει σε ρυθμ πολυβλου, για να μη σε αφσει να ανασνεις, χωρς οτε στιγμ να χνει απ τα μτια του το σρε κι λα των σερβιτρων. «Απ γενι σε γενι μεταφρεται και παραμνει εστιατριο. Εγ το παρλαβα το 1993. Αρχικ εχε τσσερα τραπζια. Το πγα απ επκταση σε επκταση. Στο πλασιο πντοτε του διου κτηρου, του Palazzo della Stufa. ντζελο, τον λογαριασμ στο εκοσι. χουν ρθει εδ… Προσωπικτητες να δουν τα μτια σας! Η βασλισσα Πολα του Βελγου, ο Χουν Κρλος της Ισπανας… Μαρα, πες στον μγειρα πως η καρμπονρα του σμερα εναι εξαιρετικ. χουν ρθει και πντε Αφρικανο βασιλιδες!»
Δεν μνει καιρς για την επ τπου αναζτηση αφρικανικν κρατν που ακμη κυβερννται απ βασιλικος οκους. Αργτερα δημιουργεται η αμφιβολα για τον αριθμ πντε. Τλος πντων. Ο Stefano προχωρε.
«χω εξντα τομα προσωπικ. Οκτ μγειρες. Για να δουλεει το μαγαζ επ δωδεκωρο, καταλαβανετε. Και τις Κυριακς ανοιχτο εμαστε. Το κρασ και το λδι τα αγορζω απευθεας απ τους παραγωγος της περιοχς. Απ ορισμνους παρνω σταθερ ολκληρη τη σοδει. Και εμφιαλνω δικς μου ποικιλες. Αυτ εδ, το Rosso della Toscana, του 2006 με αλκολ 12%, το πουλω € 11 και το λλο, το Chianti Classico, της διας χρονις με 13%, το δνω στα € 18. Σπουδαα κρασι.»
Πινει το βλμμα της ξεναγο μας που χει ταξιδψει προς τα επνω και λνει την ενδεχμενη απορα της.
«Τα περισστερα απ’ αυτ τα αφνω για διακσμηση. χουν χαλσει πια απ τις αλλαγς της θερμοκρασας. Διατηρ, μως, δυο μπουκλια παλι, απ την εποχ των Ναζ. Οι αχρεοι τα πιναν σαν νερ. Σμερα θα τα κοστολογοσα προς € 20.000. Θλετε να ανοξουμε να;»
Το γλιο του απ τη χιουμοριστικ ερτηση επιτρπει επιτλους μια παρμβαση.
«Το νομα του μαγαζιο, χει κποια σημασα; χει σως φει εδ η περφημη Ζ-Ζ Γκαμπρ;»
«Ε; χι, καθλου. Τζ-Τζ, τσι προφρεται στα ιταλικ (χι Ζ-Ζ Τσ-Τσ), πει να πει γργορος. Στα φιορεντνικα. Απ μικρς μουν πολ σβλτος κι τσι μου κλλησαν το παρατσοκλι.»
Η σκψη τι μλλον εχαν δκιο μοιζει ανρμοστο να διατυπωθε φωναχτ.
«Πρπει τρα να σας αφσω. Η κνηση δεν μου επιτρπει περαιτρω απουσα απ τη θση μου. Ευτυχς, πρλαβα να καταπι την καρμπονρα. Την χει πετχει απλυτα σμερα. Μην ξεχσετε να πρετε τη διεθυνσ μου και να μου στελετε το κεμενο που θα γρψετε. Δεν πειρζει που δεν ξρω ελληνικ. Και σας κερνω να τιραμισο.»

Φεγει φουριζος (κρμα την αχνευτη καρμπονρα, η οποα ταν ντως υπροχη, πως και οι ταλιατλες και το τιραμισο) και επιστρφει στα καθκοντ του. Εμες συνεχζουμε και καταλγουμε στο συμπρασμα πως η Ζ-Ζ, συγνμη η Τζ-Τζ, αξζει τη διαφμιση για ποιον επισκπτεται την πρωτεουσα της Τοσκνης. Και δεν εναι ακριβ: τα μακαρνια κυμανονται γρω στα € 9 και τα κρεατικ γρω στα € 17.
Αλλ, εδ που τα λμε, εναι δη γνωστ στο ελληνικ κοιν, απ’ ,τι φνηκε στην αρχ της επσκεψς μας.

 

ΧΧΧΧΧ


,

Piazza del Mercato Centrale, 26r
Tel +39 055 215411
info@trattoriazaza.it
www.trattoriazaza.it