ρθρα\Περ ονου και εδεσμτων
 

"Τηρετε τις παραδσεις"

 

Ποτ δεν φησα τον εαυτ μου να παρασυρθε απ εκενη τη συνηθισμνη διθεση νοσταλγας που καταλαμβνει κατ καιρος κθε ριμη γενι και που την οδηγε στο να αποκηρσσει με βδελυγμα οτιδποτε καινοργιο.
Προφροντας φρσεις σαν τις ακλουθες:
"Στον καιρ μας τα πργματα σαν διαφορετικ, σαν καλτερα."
"Τρα, χλασε ο κσμος!"
Πρκειται, κατ τη γνμη μου, για φρσεις που εκδηλνουν αδικαιολγητη και χρηστη προγονολαγνεα. Η ζω προχωρε, οι συνθκες μεταβλλονται, κθε να γενι χει τις δικς της προτιμσεις και κνει τις δικς της επιλογς και επαναστσεις. Οι παλιτεροι δεν χουν παρ να προσπαθσουν να προσαρμοστον. Αν, ββαια, θλουν να ζουν ευτυχισμνα και να μην τργονται συνεχς με τα ροχα τους.


Τρα, μως, αν περσουμε στον χρο των παραδσεων, οι παραπνω σκψεις μοιζει να χνουν την απολυττητ τους. Οι παραδσεις εναι πολ περισστερο ριζωμνες στη συνεδηση των λαν απ τις ποιες βιοτικς συνθειες της καθεμις γενις. Δεν συνδονται με μια σντομη χρονικ περοδο αλλ, μσα απ τη δοκιμασα της πολχρονης επιβωσς τους, χουν αποκτσει μια γενικτερη ισχ. Δεν εναι -οτε πρπει να εναι- ευμετβλητες.

Ακογεται ευκρινς η απορα: ραγε σε τι αποσκοπον αυτς οι... κοινωνιολογικο περιεχομνου ιδες χριστουγεννιτικα; Μσα στον χαρομενο και γιορταστικ δικοσμο; Στις μρες που χαρακτηρζονται απ οικογενειακ θαλπωρ; Την περοδο, κατ την οποα διχνουμε μακρι τα καθημεριν βσανα;
Η απντηση εναι απλ. Φτανε αυτ τα θλια μελομακρονα και εκενοι οι αντιπαθες κουραμπιδες.
Εξηγομαι.
Ποιος δεν θυμται τις προετοιμασες της γιαγις, της μαμς της θεας, καθς χνονταν στα βθη της κουζνας και ρχιζαν να καταγνονται με την παρασκευ των γλυκν;
Ποιος δεν χει καταχωνισει βαθι στα ρουθονια του τη μυρουδι του πορτοκαλιο, της κανλας και του γαρφαλου, τη στιγμ που αναμειγνονται με το σιμιγδλι και το κοσκινισμνο αλερι, για να φτιαχτε η ζμη που θα μελωθε αργτερα;
Ποιος δεν χει στα παιδικτα του χαζψει -με τις ρες- το πλσιμο του λλου υλικο, αυτο που περιχει αλερι, βοτυρο, μπικιν πουντερ, κρκους αυγο και βανλια, και που στη συνχεια παρνει σχμα κουλορας, μισοφγγαρου ποιο λλο σκαρφιστε η φαντασα της μαγερισσας; Για να πασπαλιστε αργτερα με ζχαρη χνη;
Ελτε, ας εμαστε ειλικρινες. λοι το χουμε περσει αυτ το στδιο. Κι χι μνο σοι μεγλωσαν σε χωρι. Γιατ τσι απαιτε η παρδοση: για να νισεις Χριστογεννα, πρπει οπωσδποτε να ετοιμαστον σπιτικ μελομακρονα και σπιτικο κουραμπιδες.
πως πρπει να βγει η οικογνεια στα μαγαζι για τα δρα. Και να στολιστε το χριστουγεννιτικο δντρο. πως πρπει να ψαλθον τα κλαντα. Και να τρξουν λοι μαζ αχραγα για την εκκλησι.
Χμμμ...
Εντξει, η ζω εξελσσεται. Τα δρα παραγγλλονται και μσω Internet. Το εοσμο λατο δνει τη θση του μερικς φορς σε πλαστικ ξαδρφια του, που διατενονται μλιστα πως εναι τα ψηλτερα στην Ευρπη. (Σωστ αυτ για το περιβλλον, να εμαστε δκαιοι.) Τα τργωνα για τα κλαντα αντικαθστανται πτε-πτε απ μηχανματα ηλεκτρονικς απδοσης του χου. Και η πρωιν λειτουργα παραλεπεται απ πολλος, για χρη του εντυπωσιακτερου ρεβεγιν.
Αλλ τα μελομακρονα και οι κουραμπιδες; Γιατ πρπει να υποστον τις συνπειες του εκσυγχρονισμο; Αναρωτιστε σγουρα, τι ακριβς εννο. Διαβστε παρακτω.

 

Εννο, πρτα, τι δεν ετοιμζονται πια στο σπτι. Θες οι πολλς δουλεις της σημερινς νοικοκυρς, θες ο κνδυνος να καον στον φορνο, θες η ευκολα του τοιμου, η λση της αγορς τους απ το ζαχαροπλαστεο ( ακμα και απ το σουπερμρκετ, που να πρει!) ρχεται αυτματη.
Εννο, πειτα, τι χνουν τη γραφικτητα και την ατομικτητ τους. Μηχανοποιονται. Παργονται κατ εκατοντδες. (Μπως κατ χιλιδες;) Υφστανται δε τις συνπειες της χρσης υλικν, τα οποα ουδλως διεκδικον αριστεα ποιτητας.
Εννο, τλος, τι δεν παρχουν πλον την ευκαιρα στις οικογνειες και τους φλους που τα γεονται να κνουν τις συγκρσεις τους. Τις κακεντρεχες, σως. Η μνη σγκριση που μπορε να γνει αφορ την τιμ απκτησς τους. Αυτ δα κι αν περιχει κακεντρχεια:
"Τι περιμνεις, χρυσ μου; Απ σουπερμρκετ ψνισαν. Και οτε καν απ τα καλ. Α πα πα!"

 

Αλλ, τλος πντων. Αν σταματοσε στο σημεο αυτ η να τση, θα κατπνιγα κι εγ την δικ μου τση για γκρνια. Αλλ, να που δεν σταματει.
Και, ξαφνικ, κνουν την εμφνισ τους στην αγοραστικ σκην τα μελομακρονα μπουκτσες! Μγεθος, λγο μεγαλτερο απ μια φλαγγα δακτλου. Μπορες να τα τοποθετσεις εκε και να τα περιεργαστες, πως θα περιεργαζταν νας εντομολγος ναν παρξενο σκαραβαο!
Τα βζεις στο στμα και σου δημιουργεται η εντπωση τι θα πιπιλσεις καραμλα. Για να μπορσεις να τα ευχαριστηθες, ττε χρειζεται να τα ρξεις μσα σου με τη χοφτα. Σχεδν σαν στραγλια. Κτι που απαγορεουν, φυσικ, οι καλο τρποι. Οπτε αρκεσαι στο να, ντε στα δο, και το παζεις γευσιγνστης.
"Ναι, πργματι, εναι πρα πολ εγευστα," διαπιστνεις πλαταγζοντας γλσσα και χελη.
"Χαρομαι που σας αρσουν," κορδνεται η οικοδσποινα. "Τα πρα απ τον τδε. Φημζεται για τα γλυκ του. Να σκεφτετε δε πως ρχονται και πολ οικονομικ." Σου λει την τιμ και ψχνεσαι, μπως θα ταν προτιμτερο να αγορσει κανες χαβιρι.

Και εναι και η λλη καινοτομα. Η επιδρομ της σοκολτας. Δεν φτνουν οι κλασικς σοκολατνες και οι παλις τροφες με τα σοκολατνια τρμματα γρω τους, που τα μαζεαμε σχολαστικ και με λαιμαργα ταν πεφταν στο πιτο, καμι φορ γλεφοντς τα και κινδυνεοντας να δεχτομε ανστροφη για την απρπεια. Δεν αρκε η ξενφερτη μους (mousse au chocolat και χι mouche που την γραφε κποιος κατλογος, αν και καθλου δεν αποκλειταν η επσκεψη μγας επνω της)! Δεν ικανοποιεται ο ουρανσκος μας απ λη την ποικιλα "πλακν" σοκολτας και "σοκολατακων" που κυκλοφορον. χι. Χρειζεται κτι λλο.
Ιδο, επομνως, οι ευφνταστοι λληνες ζαχαροπλστες επ το ργον: σοκολατοκουραμπιδες και σοκολατομελομακρονα! Αν εναι δυνατν!
"Μα δεν αποτελε αυτ τραν απδειξη της ευρηματικτητας των Ελλνων σεφ;" διατυπνεται αθο ερτημα.
Ε, χι! Χλιες φορς χι! Γιατ, εδ, δεν πρκειται ακριβς για ευρηματικτητα, αλλ για ασλγεια επνω στην παρδοση. Οι ρκτες κατασκευαστς μπορον να επιδεξουν τις ικαντητς τους σε να σωρ λλα εδσματα. Ετε αφνοντας ελεθερη τη φαντασα τους, και περιορζοντας ταυτχρονα την ποστητα μσω της προσφυγς στη nouvelle cuisine, ετε αυτοσχεδιζοντας σε γλυκ και φαγητ που δεν συνδονται με κποια γιορταστικ περοδο. Τους ανογεται πεδο δξης λαμπρν.
Ας αφσουν συχους τους λευκος κουραμπιδες και τα καστανξανθα μελομακρονα. Δεν τους χρειζεται χρωματισμς που παραπμπει σε... (Προσοχ, να μην ξεφγει καμι λξη που θα επσυρε εισαγγελικ παρμβαση.)
τσι. Γιατ, με τη φρα που χουμε πρει, θα καταλξουμε την Πρωτοχρονι να κβουμε βασιλπιτα με κρμα σαντιγ και το Πσχα να σουβλζουμε αρν με σος μπεαρνζ!

 

ΧΧΧΧΧ