ρθρα\Περ ονου και εδεσμτων
 

Κρασοκατνυξη με ψηλς ντες

 

Επε κανες πως το κρασ τραγουδιται αποκλειστικ στα ταβερνκια, κτω απ το φως του φεγγαριο, καθς μοσχομυρζει η γαζα αργοσπει το κμα στα βρχια της ακτς; Λθος. Το πλανερ αυτ ποτ χει δσει την αφορμ για μουσικς συνθσεις ευρτερου βεληνεκος και σοβαροφανστερης μπνευσης απ τις γλυκις καντδες, τις δεξιοτεχνικς διπλοπεννις και τα μελρρυτα, μα τσο συμπαθητικ, «σματα» του ελαφρο πενταγρμμου. Μια περιγηση στον κσμο των οπερατικν δημιουργημτων εναι αρκετ για να αποδειχθε η υψηλ οινικ διεισδυτικτητα. Πμε, λοιπν, μαστρο. Χωρς κποια συγκεκριμνη χρονολογικ σειρ, χωρς γεωγραφικς παραμτρους, χωρς παρτιτορα. τσι, στην τχη…

 Καβαλερα Ρουστικνα: μονπρακτη περα γρω απ τον "αγροτικ ιπποτισμ" των κατοκων στα χωρι της ντιας Ιταλας τον 19ο αινα. Ο συνθτης, ονματι Πιτρο Μασκνι, βζει τον ρω του, τον Τουρντου, να προτενει την Κυριακ του Πσχα, ενπιον λων των συγχωριανν, να ποτρι κρασ στον δη υποψιασμνο σζυγο της ερωμνης του, τον λφιο. Η πρταση, αν και φαινομενικ αθα, δεν παει να εναι προκλητικ καθς προρχεται απ τα χελη του ανθρπου που χει ατιμσει τον σζυγο. Αυτς αρνεται, λγοντας τι το γλυκ πιοτ θα γνει δηλητριο στο στμα του, και καλε τον Τουρντου σε μονομαχα. Ο ρωας διαισθνεται πως θα πεθνει, αποχαιρετει τη μνα του και βαδζει προς τον τπο της μονομαχας, προφασιζμενος πως εναι ζαλισμνος απ το δυνατ κρασ.

Μκβεθ: ργο του Τζιουζπε Βρντι, βασισμνο στην ομνυμη τραγωδα του Σαξπηρ. Εδ ο πρωταγωνιστς, αφο χει δη ξεκινσει τα απανωτ φονικ που θα του εξασφαλσουν, πως ελπζει, τη μακροημρευση στον θρνο της Σκωτας, βρσκεται σε επσημο δεπνο παρα με λους τους ευγενες, οπτε υψνει το γεμτο κρασ ποτρι του και αποτολμει μια θραστατη πρποση προς τιμν του καρδιακο φλου του Μπνκο, που μλις χει δολοφονηθε κατ' εντολ του!

 Ελιξριο του ρωτα: κωμικ περα γραμμνη απ τον Γκαετνο Ντονιτστι. Στην πλατεα του χωριο, λοι μαζ οι χωρικο διασκεδζουν, σο περιμνουν με γλια και τραγοδια το γμο της μορφης πρωταγωνστριας, της Αντνας, με τον επικεφαλς του στρατιωτικο αποσπσματος που χει καταλσει στο χωρι, τον Μπελκρε. Μνο νας χωριανς δεν συμμετχει στη γενικ χαρ, ο Νεμορνο, που εναι ερωτευμνος μχρι τα μπονια με την Αντνα και στηρζει τις ποιες ελπδες του σ' να ελιξριο που διαφημζει νας περιφερμενος τσαρλατνος. Πρκειται για απλ, αγν και δολο κρασκι!

 Φουστ: βασισμνη στο ποημα του Γκατε, η περα αυτ του Σαρλ Γκουν εμφανζει σε μια σκην της τον Μεφιστοφελ, τον Σαταν δηλαδ, περιβλημνο ανθρπινη μορφ να περιπαζει τους θαμνες μιας ταβρνας και να μετατρπει το βαρελσιο κρασ σε εξαιρετικς ποιτητας νκταρ, καθς τραγουδει ναν μνο στο "Χρυσ Βδι", σμβολο της διαβολικς του δναμης.

 Τα παραμθια του Χφμαν: κι εδ η σκην με το κρασ διαδραματζεται σε μια ταβρνα, σ' να φοιτητικ καπηλει της Γερμανας. Ο συνθτης Ζακ φενμπαχ οδηγε τον πρωταγωνιστ του, τον Χφμαν, στη μθη προκειμνου να τον κνει να περιγρψει τις προηγομενες αποτυχημνες ερωτικς του περιπτειες, που θα ακολουθηθον απ μιαν ακμη αποτυχα κατ τη διρκεια του ργου. Ο ποιητς Χφμαν εναι ξεκθαρο πως δεν αντχει το πολ αλκολ…

 Οθλος: λλη μια τραγωδα του Σαξπηρ που μελοποησε ο Τζιουζπε Βρντι. Εκτυλσσεται στην Κπρο, συγκεκριμνα στην Αμμχωστο και αρχζει με την ως εκ θαματος δισωση του Οθλου απ τη μανιασμνη τρικυμα. Την ρα που ο δοξασμνος στις μχες κατ των αλλθρησκων Βενετσινος καπετνιος πει στο παλτι του για να ξαποστσει και να βρεθε στην αγκαλι της αγαπημνης του γυνακας, της Δυσδαιμνας, ο δθεν φλος του Ιγος προετοιμζει με σατανικ μαεστρα την πτση του. ντας ο διος η προσωποποηση του κακο και φθονντας ποιον λλο πετυχανει στη ζω του, παρασρει λο το πλθος του λιμανιο σε ακρτητη οινοποσα, σε μεθσι και τελικ σε αναταραχ ττοια, που αναγκζεται να επμβει ο Οθλος, για να ηρεμσει τα πνεματα. Η δικ του, ββαια, ησυχα χνεται και ο Ιγος στο στδιο αυτ δκαια θριαμβολογε.

 Τσκα: στην εν λγω περα του Τζικομο Πουτσνι, στη δετερη πρξη της, βρισκμαστε στο γραφεο του απνθρωπου και κυνικο αρχηγο της Αστυνομας της Ρμης, του Σκρπια. χει δη διατξει να συλλβουν τον ζωγρφο Καβαραντσι, ναν νο που εμφορεται απ τα ιδεδη της ελευθερας και της αντστασης στην τυραννικ καταπεση των αυστριακν κατακτητν και του ντπιου ανδρεκελο τους. χει αρχσει με τους σμπρους του τα σωματικ βασανιστρια σε βρος του επανασττη ζωγρφου και βασανζει πια ψυχικ την Τσκα, επιτυχημνη τραγουδστρια και συνμα αγαπημνη του Καβαραντσι. Την απειλε και την εκβιζει, συνεχζοντας σαδιστικ εκενος το φαγητ του και προτενοντς της να τον μιμηθε, καθς πνει εγευστο κρασ απ την Ισπανα.

 Ντον Τζιοβνι: στην τελευταα σκην της περας αυτς του Βλφγκανγκ Αμαντους Μτσαρτ, ο πρωταγωνιστς απολαμβνει μνος να πλοσιο δεπνο συνοδεοντας το με σπνιο κκκινο κρασ Μαρτζιννο. Πρκειται για την τελευταα του απλαυση, δεδομνου τι λγη ρα αργτερα θα τερματιστε ο κλυτος βος του, οι αλλεπλληλες ερωτικς κατακτσεις του και η, χωρς καννα ηθικ ενδοιασμ, συμπεριφορ του. Ο θνατς του επρχεται επ σκηνς, καθς τον καταπνει η κλαση. Το κρασ αποτελε την σχατη ικανοποησ του πνω στη γη.

 Κουρας της Σεβλης: εδ δεν πραγματοποιεται πνω στη σκην η οινοποσα· για την ακρβεια, δεν πραγματοποιεται καν. Προηγεται μως, δθεν, πριν απ την εσοδο του κμη Αλμαββα στο αρχοντικ που μνει η αγαπημνη του Ροζνα. Ο συνθτης της περας, ο Τζιοακνο Ροσνι, βζει τον πανοργο κουρα Φγκαρο να πεθει τον κμη πως ο ασφαλστερος τρπος, για να μπει στο σπτι και να μην κινσει τις υποψες του κηδεμνα της Ροζνας εναι να προσποιηθε τον μεθυσμνο στρατιτη. Κι αυτς ακολουθε τη συμβουλ του καλοκγαθου κουρα και παριστνει τι εναι τφλα απ' το πιοτ.

 Σαλμη: το μονπρακτο αυτ ργο του Ρχαρντ Στρους, στηριγμνο στο θεατρικ ργο του σκαρ Ουιλντ, εμφανζει τον βασιλι Ηρδη να βγανει στον κπο του ανακτρου του και να συνεχζει εκε τη διασκδασ του. Βρσκει την κρη της γυνακας του, τη Σαλμη, η οποα χει δη -παρφορα και αρρωστημνα- ερωτευτε τον Ιωννη τον Βαπτιστ, και της προτενει να πιει κρασ μαζ του. Εκενη αρνεται, δχεται ωστσο να χορψει για χρη του, αφο προηγουμνως του αποσπσει την υπσχεση πως θα δεχθε για αντλλαγμα να κνει ,τι του ζητσει. Καθ' λη τη διρκεια του αισθησιακο χορο της, του χορο των επτ ππλων, ο Ηρδης ηδονζεται στη θα της και χαρεται το βασιλικ ποτ του.

Υπρχουν κι λλες περες με κρασοδιασκδαση, με λη τη χορωδα να ευφρανεται γευμενη το θεκ αυτ δρο. Υπρχουν και οι χαριτωμνες οπερτες, γεμτες απ προπσεις και χορ. Υπρχουν ακμα περες, στις οποες το κρασ δνει τη θση του σε λλα ποτ, επσης αλκοολοχα. Στην Τραβιτα, του Βρντι, πνεται σαμπνια. Το διο συμβανει στην Φεντρα, του Τζιορντνο, με ειδικ μλιστα αναφορ της μρκας Veuve Cliquot. Στα Παραμθια του Χφμαν που προαναφρθηκαν το κρασ συναγωνζεται την μπρα στα στματα των φοιτητν. νας μνος στη μπρα περιχεται και  στην περα Το ωραο κορτσι της Περθ, του Μπιζ. Η Κρμεν, του διου συνθτη, πνει μανζανγια (να εδος μηλτη) στο πανδοχεο ξω απ' τα τεχη της Σεβλης. Κι ας μνημονεσουμε, εντλει, και λλα μουσικ ργα που περιλαμβνουν μαγικ ελιξρια, πως η περα του Βγκνερ Τριστνος και Ιζλδη το ργο του Βρντι Χορς Μεταμφιεσμνων.

Να, λοιπν, που το κρασ και τα λλα συνδελφ του τερψιλαργγια χουν εμπνεσει και τους λεγμενους «σοβαρος» συνθτες. λλοτε προς διασκδαση των ηρων τους, λλοτε για μηχανορραφες, λλοτε για δραματικς στιγμς... Η χαρ, η λπη, ο ρωτας κι ο θνατος δεμνοι με τον ονο. Τον ονο, που μας παρακολουθε στο δικ μας οινοδρμιο, απ τη βφτιση μχρι την τελευταα μετληψη.

 

ΧΧΧΧΧ