ρθρα\Ταξιδεοντας
 
Μια λλη Αντιχεια, μια διαφορετικ πλη

 

«Μχρι τρα, που λες, ξερα την αρχαα ελληνικ Αντιχεια, την δρα ενς απ’ τα ορθδοξα πατριαρχεα, αυτν η οποα σμερα βρσκεται στο δαφος της Τουρκας μετονομασμνη σε Antakya.»

«Προφανς ανακλυψες κι λλη, για να κνεις ττοια εισαγωγ.»
«Το πτυχες. Και μπορες να φανταστες πο;»
«χι, αλλ’ ανυπομον ν’ ακοσω.»
«Στην Κολομβα. Πρκειται για μα απ τις διοικητικς της περιφρειες.»
«Νμιζα τι ολκληρη εκενη η περιοχ, ολκληρη η πειρος θα λεγα, χει ρζες και ονομασες ισπανικς. ντε και πορτογαλικς, λγω Βραζιλας. Αλλ ελληνικς;»
«τσι νμιζα κι εγ. Μχρις του πγα στο Μεντεγν, την πρωτεουσα της Αντιχειας (Antioquia στη γλσσα τους). Εκε, λοιπν…»


«Μια στιγμ. Να ξεκαθαρζουμε τα πργματα: το Μεντεγν, χει κι αυτ ελληνικς ρζες;»
«Ελληνικς, χι. Ρωμακς, ναι. Την ονομασα δωσε νας απ τους Ισπανος εξερευνητς, σωσττερα κατακτητς (conquistadores λγονται, λλωστε), εκενους που κατ τα ιστορικ λεγμενα δθεν “ανακλυψαν” μαζ με τον Κολμβο την Αμερικ. Σαν να μην υπρχε η πειρος με τους κατοκους της και τον πολιτισμ τους πριν απ το 1492! Ο εν λγω κατακτητς, λοιπν, καταγταν απ την ισπανικ πλη Μεντεγν, που εναι κπου στην Εστρεμαδορα. Και αυτ η πλη λκει το δικ της νομα απ τον Ρωμαο Quintus Caecilius Metellus Pius.»


«Ωραα. Ας επιστρψουμε στα ελληνικ.»
«Η Αντιχεια ονομστηκε τσι αφενς λγω της γενικευμνης ττε διθεσης να χρησιμοποιονται τοπωνμια απ την ελληνικ Μικρ Ασα κι αφετρου απ την επιθυμα να υπογραμμιστε η ανδρεα των κατοκων της, που απκρουαν τους εχθρος. Εδ, ας αναζητηθε η ετυμολογικ ρζα του ονματος “Αντοχος”. Οπτε, χουμε και λμε: πρτη ελληνικ επδραση.»


«Ακολουθον και λλες;»
«Βεβαως. Χωρς να χρειζεται να αναφερθον οι λξεις εκενες που χουν επικρατσει ευρτερα στις λατινογενες γλσσες (museo, iglesia, teatro, biblioteca, cataclismo κλπ), αξζει να επισημανθον: η ανθοκομικ κθεση Orquideórama στον βοτανικ κπο (jardín botánico), το νυκτεριν κντρο Loutrón, το νεανικ μουσικ σνολο Autárkia…»
«Εντξει. Μετ την “αυτρκεια”, αρκε η ναρκισσιστικ απαρθμηση. Κτι λλο ενδιαφρον απ το Μεντεγν;»
«Πολλ. Εν αρχ, η παρουσαση των ργων του Fernando Botero, εκλεκτο τκνου της πλης, τσο μσα στο μουσεο σο και στην κεντρικ πλατεα. Απ’ αυτ ξεχωρζουν η κοιμωμνη Αφροδτη και η αρπαγ τη Ευρπης απ τον Δα.»
«Στις ομοιτητες και τα σημεα επαφς με την Ελλδα το γυρσαμε πλι!»


«Σωστ. Ας περσουμε στις αντιθσεις. λοι, μα λοι, οι μηχανβιοι φορον κρνος. Και τι κρνος! Στο πσω μρος του αναγρφεται ευκρινστατα ο αριθμς κυκλοφορας του οχματος. Ο διος αριθμς εμφανζεται στο γιλκο το οποο φοριται υποχρεωτικ επνω απ τα ροχα του οδηγο. Συνεχζω. Ο αριθμς των ταξ αναγρφεται, εκτς απ’ τη συνηθισμνη θση, στα πλευρ του αυτοκιντου καθς και στη σκεπ, με μεγλα στοιχεα. Περαιτρω τα ταξ, πως και τα φορτηγ, “ερωτον” τα ακολουθοντα οχματα: “Πς οδηγ;” Και παραπμπουν στο τηλφωνο της σχετικς υπηρεσας παραπνων και καταγγελιν!»


«Μπως οι υποχρεσεις αυτς εναι υπερβολικς; Μπως συνδονται κπως με το κακφημο παρελθν της πλης; Αναφρομαι στο καρτλ του Μεντεγν και στην εκε εγκληματικ δρση του Pablo Escobar.»
«Μπορε. Δεν παουν, ωστσο, να εντυπωσιζουν. Αλλ, τρα που μνημονετηκε το νομα του Escobar, οφελουμε να παραδεχθομε πως η κακ φμη του στο εξωτερικ της Κολομβας δεν συμβαδζει απλυτα με την εικνα του στο εσωτερικ της. Εξηγομαι. Κανες δεν ισχυρζεται, ββαια, τι οι δολοφονες, οι απαγωγς, οι εκβιασμο και οι οποιεσδποτε λλες πρξεις του δικαιολογονται. Αλλ’ μως, πρπει να συνεκτιμηθε η συμπαρσταση και η βοθει του στις πμπτωχες -στις λιμοκτονοσες, θα λεγα- ομδες του πληθυσμο, οι οποες τον λτρευαν σαν ρωα και αδιαφοροσαν για το αν οι κυβερνσεις της Κολομβας και των ΗΠΑ τον βλεπαν σαν εχθρ. Τα στδια που

χρηματοδτησε, ιδως για μικρς ομδες, και οι ναο που φρντισε να ανεγερθον τον κατστησαν ιδιατερα δημοφιλ στους αθλομενους νους, αλλ και στην καθολικ εκκλησα! Καλλιεργοσε κι ο διος την ιδα πως εναι νας Ρομπν των Δασν, μοιρζοντας απευθεας χρματα στους φτωχος πληρνοντας τις οφειλς τους για στεγαστικ δνεια.»
«Με τα κρδη απ το εμπριο των ναρκωτικν, φυσικ.»
«Φυσικ. Επαμε, η “αγαθοεργα” του δεν τον απαλλσσει απ την ευθνη οτε για τη διακνηση ναρκωτικν οτε για τη στρατολγηση εφβων με συνπεια τη δολοφονα εξακοσων τσων αστυνομικν! Οι δυστυχισμνοι, μως, του Μεντεγν δεν δσταζαν να του προσφρουν κρησφγετο, κλυψη και προστασα. Εναι δε χαρακτηριστικ τι ο Botero φιλοτχνησε δο ργα με θμα τον θνατο του Escobar: στο να τον απεικονζει να τρχει επνω στις στγες των σπιτιν και να δχεται βροχ απ σφαρες, εν στο λλο τον εμφανζει νεκρ με να περστροφο στο χρι, στε να στηριχθε η εκδοχ που προτιμει ο λας: τι δεν τον πτυχαν, αλλ’ τι θεσε μνος του τρμα στη ζω του.»


«Ας το κλεσουμε το θμα κι ας επιστρψουμε στη σγκριση του Μεντεγν με την Ελλδα.»
«Δεν πρκειται για γενικ σγκριση. Θα ταν αδιανητο και προπετς. Απλς επισημανονται μερικ σημεα φαινομενικς αντθεσης. Τις Κυριακς, για παρδειγμα, κλενει να αρκετ μεγλο τμμα κεντρικς λεωφρου και χρησιμοποιεται για ποδηλασα και τρξιμο. Οι κτοικοι το δχονται αδιαμαρτρητα, αλλζουν διαδρομς αποφεγουν το κντρο. λλο: σε ορισμνους ναος, οι οποοι ειρσθω εν παρδω εναι γεμτοι κατ τη διρκεια λων των καθημερινν ακολουθιν (και εναι πολλς), παζεται μουσικ ροκ και ο ιερας δνει τον τνο του τραγουδιο και των χορευτικν κινσεων, καθς παρλληλα τις μιμεται ολκληρο το εκκλησασμα.»


«Εμες δεν χουμε τους… παπαροκδες;»
«Καλ, πμε παρακτω. Σε κποια τουριστικ συνοικα, δπλα στην πλατεα με τα εστιατρια, τα μπαρ και τη φασαρα, η πινακδα ξω απ να καφενεο ενημερνει τι τις Τρτες παραδδονται μαθματα αγγλικς δωρεν! Δεν ντεξα στον πειρασμ και εδα περ τα πενντα τομα κθε ηλικας να κρμονται απ τα χελη του καθηγητ, ο οποος τους ανλυε την Οδσσεια!»
«Σε ακριβ συνοικα;»
«χει σημασα; λλωστε, σε μια απ τις φτωχτερες συνοικες του Μεντεγν, εκε που λλοτε στρατολογοσε ο Escobar, χει πρσφατα χτιστε υπερσγχρονη βιβλιοθκη. Στχος της, χι απλς να προσφρει στο κοιν τη δυναττητα ρευνας και μελτης, αλλ ν’ αποτελσει μοχλ κοινωνικς και πολιτιστικς αναβθμισης του πληθυσμο. Πρπει να ληφθε επιπλον υπψη πως στην πλη αυτ των δυμισι εκατομμυρων κατοκων λειτουργον, οτε λγο οτε πολ, τριντα ξι βιβλιοθκες. Με μεγλο αριθμ αναγνωστν. Και, μια που μιλσαμε για φτωχς συνοικες, αξζει να σημειωθε τι δυο απ’ αυτς (απλωμνες στις απτομες πλαγις των βουνν που περικλεουν την κοιλδα του Μεντεγν) εξυπηρετονται συγκοινωνιακ απ εξαρετα, φτην τελεφερκ, δεδομνου τι η πρσβαση με λεωφορεα παρσταται ετε δυσχερστατη ετε χρονοβρα.»


«Ποιο απ λα αυτ τα θετικ σημεα θα θεωροσες το σπουδαιτερο για να… μεταφυτευθε στη χρα μας;»
«να λλο. Το χαμγελο. Αυτ που συναντς συνεχς: στο εστιατριο και στο ξενοδοχεο, στο μετρ, στο δρμο. Την ευγνεια και την καλοσνη που αποπνουν οι κτοικοι. Που δεν περιορζεται στους ξνους επισκπτες, αλλ δεχνει ριζωμνη στον χαρακτρα τους. Το “ευχαριστ” και το “παρακαλ”, το “gracias” και το “con mucho gusto” που βρσκονται στην ημερσια διταξη. Και, προσοχ: δεν εναι σαν το θεωρομενο εππλαστο λλων λαν, τους οποους δεν χρειζεται να αναφρουμε. Μοιζει ειλικρινς, αυθεντικ.»
«Επομνως, συνγεται το συμπρασμα τι, αν χι η τυφλ αντιγραφ, τουλχιστον μια επρεια απ το Μεντεγν εναι απαρατητη;»


«Δεν εναι φρνιμο, νομζω, να φτνει κανες σε υπερβολς, ιδως ταν η σχηματισμνη εικνα στηρζεται σε μια πρτη γνωριμα λγων ημερν. Παρ’ λα αυτ, θα ταν δικο απναντι σ’ αυτος τους κατοκους να μην τονιστον τα σα θετικ παρατηρε ο τουρστας. Κι ανμεσα στα θετικ, η προθυμα με την οποα απαντον στις ερωτσεις του και ανταποκρνονται στις επιθυμες του. Μαζ με την αισιοδοξα τους για το μλλον, παρ την οικονομικ τους δυσπραγα. Αισιοδοξα, που αντανακλται στον πνδημο εορταστικ φωτισμ με την ευκαιρα των εορτν των Χριστουγννων και Νου τους: γιρλντες, λαμπκια που αναβοσβνουν, φωτειν σιντριβνια κατ μκος του ποταμο, πυροτεχνματα δη απ τα τλη Νοεμβρου.»
«Ακογονται ευχριστα λα τοτα.»


«Εναι, πργματι. Και οφελω, τλος, να ομολογσω τι μεινα ενες ταν διβασα, στα χαρτι που χρησιμοποιε αντ για τραπεζομντηλο κποιο εστιατριο, σειρ ολκληρη παραινσεων σχετικ με την ανγκη να χαρεται ο νθρωπος κθε στιγμ της ζως του, ν’ αναλαμβνει ο διος την πρωτοβουλα κινσεων καλοσνης και χαρς! Αρκομαι να μεταφρσω τρεις απ’ αυτς.
-Μην περιμνεις να χαμγελο, για να δεξεις ευγνεια. Χαμογλα εσ πρτος!
-Μην περιμνεις να βρεις την καλτερη απασχληση, για να εργαστες με κφι. Κνε το κιλας στη δουλει που χεις!
-Μην περιμνεις τη μρα του θαντου, για ν’ αγαπσεις και να χαρες τη ζω. Αγπα την τρα!
«Χρειζονται σχλια;»

 

ΧΧΧΧΧ