«Χριστούγεννα έρχονται, Πρωτοχρονιά, των Φώτων... Πάμε κάπου ταξίδι να ξεφύγουμε από την πνιγηρή Αθήνα;»
«Να πάμε. Πού θέλεις; Στο Παρίσι ή στο Βερολίνο; Μήπως στις Άλπεις για σκι; Ή πιο μακριά, στο νότιο ημισφαίριο που έχει και ζέστη;»
«Πολύ κοντύτερα θα ήθελα. Στην Ελλάδα.»
«Μα εσύ δεν είσαι που ισχυρίζεσαι ότι η χώρα μας είναι ακριβότερη από πολλούς ξένους προορισμούς;»
«Δεν πειράζει. Ας πληρώσουμε κάτι παραπάνω, για να στηρίξουμε τους συμπατριώτες μας. Άλλωστε, μπορεί να βρούμε και φτηνά ξενοδοχεία. Όχι;»
«Καλώς. Να σκεφτώ, για μεγαλύτερη σιγουριά, μέρη που έχω ήδη επισκεφτεί και να σου προτείνω.»
«Σκέψου, λοιπόν, και πρότεινε.»

Λίμνη Κερκίνη 

Φωτογραφία: Βλάχος Βαγγέλης

«Κερκίνη ονομάζεται μια τεχνητή λίμνη, που βρίσκεται στη Μακεδονία, βόρεια από τη Θεσσαλονίκη και ανάμεσα στο Κιλκίς και τις Σέρρες. Αρχικά, ολόκληρη η περιοχή, ήταν γεμάτη από έλη. Τα νερά του ποταμού Στρυμόνα, καθώς έρχονταν από τη Βουλγαρία, δεν ακολουθούσαν κάποια συγκεκριμένη πορεία και διαχέονταν στη μεγάλη πεδιάδα. Αποτέλεσμα; Πήγαιναν χαμένα και δεν χρησιμοποιούνταν για τη γεωργία, να χαρίζουν ζωή στα σπαρτά.
Έπειτα, όποτε έβρεχε πολύ και τα νερά έρχονταν με φοβερή δύναμη και σε μεγάλες ποσότητες, δημιουργούσαν πλημμύρες, παράσερναν στο διάβα τους τις περιουσίες των χωρικών, τα καλύβια και τα ζωντανά τους και συχνά σκότωναν και τους ίδιους. Όταν πάλι έμεναν ρηχά και στάσιμα, λίμναζαν και γίνονταν εστίες κουνουπιών. Αυτά, πολλαπλασιάζονταν γρήγορα με τις δυνατές ζέστες του καλοκαιριού και έπεφταν πάνω στους ανθρώπους, φέρνοντας μαζί με τα ενοχλητικά τσιμπήματά τους, την ελονοσία.
Για να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, πάρθηκε η απόφαση να κατασκευαστεί ένα φράγμα. Έτσι, πρώτον, τιθασεύτηκε η πορεία του ποταμού και, δεύτερον, δημιουργήθηκε μια βαθιά λίμνη, που έδωσε ζωή σε πολλά είδη ψαριών και έφερε κοντά της πολλά είδη πουλιών, τα οποία μπορούσαν εύκολα να βρουν εκεί την τροφή τους. «Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια», που λέει κι η παροιμία. «Στα χωράφια ευφορία, έφυγε κι η ελονοσία.»
«Δεν καταλαβαίνω σε τι οφείλεται αυτό το οιονεί μάθημα γεωγραφίας.»



«Στη διάθεσή μου ν' αρχίσω τις προτάσεις οιονεί ποιητικά! Και, μετά, να σου εισηγηθώ ένα συμπαθητικό κατάλυμα. Ονομάζεται «Οικοπεριηγητής». Πρόκειται, για σχετικά μικρή μονάδα, που πιστεύει στον οικολογικό τουρισμό, με δωμάτια και διαμερίσματα διακοσμημένα με γούστο, με μπαρ, βιβλιοθήκη και ωραίο πρωινό.»
«Από τιμές;»
«Κυμαίνονται από 75€μέχρι 130€»
«Καλό ακούγεται.»
«Νοικιάζει ποδήλατα για βόλτα στη λίμνη, οργανώνει και εκδρομές με βάρκα. Για περισσότερες λεπτομέρειες, υπάρχει η ηλεκτρονική διεύθυνση www.oikoperiigitis.gr» 
«Ωραία. Και πού τρώμε;»
«Όταν είχα πάει, είχα φάει περίφημα στην ταβέρνα «Ο Διόνυσος», εκεί δίπλα.»
«Μάλιστα. Ακούω την επόμενη πρόταση.»

Μακρινίτσα 



«Αν θέλεις να βρεθούμε στις περιοχές των μύθων και των ηρώων, να θυμηθούμε τον Αχιλλέα με την... πτέρνα του ή τον Ιάσονα με την Αργώ του, έχουμε την επιλογή του Πηλίου. Οι δυνατότητες, αφενός εύρεσης καταλύματος και αφετέρου ποικίλης περιήγησης στη χειμωνιάτικη, συχνά χιονισμένη, φύση του βουνού των Κενταύρων, είναι πολλές.»
«Από τη γεωγραφία, περάσαμε στη μυθολογία;»
«Ακριβώς. Μα, εκτός από τις μυθολογικές παραμέτρους, το Πήλιο έχει εκπληκτικές γωνιές. Γνωστό σε όλους, δε χρειάζεται ιδιαίτερη επισήμανση. Όπως, γνωστή είναι κι η ομορφιά, ειδικότερα της Μακρινίτσας, του εξώστη του Πηλίου, όπως την αποκαλούν. Οι παρθένες πηγές της, «ρέουν ασταμάτητα, για να ξεδιψάσουνε το λυσσιασμένο και οργισμένο κόσμο» είχε πει κάποτε ένας ρομαντικός.»
«Η ποιητική τάση επανέρχεται, βλέπω.»
«Πώς είναι δυνατόν να την αποδιώξεις όταν, ήδη από την Πορταριά, αντικρίζεις τα σπίτια της Μακρινίτσας, κολλημένα στη βουνοπλαγιά, σαν μια αλλόκοτη κυψέλη; Ή όταν περιδιαβαίνεις τα δρομάκια της, την πλακόστρωτη πλατεία και τα αρχοντικά της;»
«Και, γιατί να περιοριστούμε στη Μακρινίτσα;»



«Δεν υπάρχει κανένας λόγος. Το είπα από την αρχή: το Πήλιο παρέχει άφθονες δυνατότητες επιλογής. Αν διάλεξα το συγκεκριμένο προορισμό, είναι γιατί, εκεί αποκόπτεσαι τελείως από τις οχλήσεις των αυτοκινήτων και, κυρίως, των ενοχλητικών εξατμίσεων των δικύκλων. Επιπλέον, γιατί εκεί, έχω βρει ένα συγκεκριμένο ξενώνα, που του πρέπει κάθε έπαινος: το «Ευήλιον».»
«Είναι ό,τι σημαίνει το όνομά του;»
«Αν σκεφτείς τον προσανατολισμό της Μακρινίτσας, με την υπέροχη θέα στον Παγασητικό, θα αντιληφθείς ότι ο ήλιος την πιάνει ιδίως το μεσημέρι και μετά. Ωστόσο, η θέση του αρχοντικού, όντως βοηθάει στο να λούζεται στο χειμωνιάτικο ήλιο, όποτε, αυτός, χαϊδεύει με τις ακτίνες του την κωμόπολη (για χριστουγεννιάτικες διακοπές μιλάμε, άλλωστε). Αλλά, εν πάση περιπτώσει κι ανεξάρτητα από τον ήλιο, το «Ευήλιον» αξίζει τα λεφτά του. Η αναπαλαίωσή του, έχει γίνει καλαίσθητα, με σεβασμό στην πηλιορείτικη τεχνοτροπία. Πέτρινη στέγη, χοντροί πέτρινοι τοίχοι και η παραδοσιακή επίπλωση, να ομορφαίνει τα λίγα δωμάτια και τις δυο σουίτες του. Όσον αφορά δε τις υπηρεσίες, αυτές παρέχονται πλούσια και φιλόξενα. Σε τιμές λογικές. Για τα Χριστούγεννα, το δίκλινο αρχίζει από 130€ και η σουίτα φτάνει τα 190€ (για τέσσερα άτομα). Με μιαν ακόμη λεπτομέρεια: ο γυναικείος συνεταιρισμός Πορταριάς, φτιάχνει θαυμάσια γλυκά του κουταλιού.»
«Ναι, πρόσεξε μήπως την ξεχάσεις αυτή σου την πετριά! Ας είναι. Έχει δικτυακό τόπο το αρχοντικό;»
«Βεβαίως: www.archontiko-evilion.gr» 
«Θαύμα. Θα το ψάξω.»
«΄Αλλη ιδέα;»

Κορυσχάδες 



«Αφήνουμε τους μύθους και περνάμε στη σύγχρονη ιστορία. Που έχει κι αυτή αποκτήσει μυθολογικό φωτοστέφανο για ένα τμήμα του λαού μας.»
«Επεξήγηση, παρακαλώ.»
«Στους Κορυσχάδες Ευρυτανίας, λίγα χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, είχε τότε την έδρα της η κυβέρνηση των βουνών: στο σχολείο του χωριού, σ' εκείνους τους χαλεπούς για τη χώρα καιρούς. Τώρα, όμως, βρίσκεται εκεί ένας ολόκληρος οικισμός, ο οποίος ανοίγει την αγκαλιά του αδιάκριτα σ' ολόκληρο τον ελληνικό πληθυσμό και, μαζί με τις αναμνήσεις του παρελθόντος (το σχολείο έχει μετατραπεί σε μουσείο εθνικής αντίστασης), του προσφέρει τις ανέσεις του παρόντος.»
«Έξοχα. Γεωγραφία, μυθολογία, ιστορία. Πώς λέγεται το προτεινόμενο ξενοδοχείο;»
«Δεν είναι ένα. Ανοίγεις τον υπολογιστή στο www.koryschades.com.gr και διαπιστώνεις ότι ο οικισμός, αποτελείται από έξι πέτρινα αρχοντικά, με το δικό του όνομα το καθένα, με τον δικό του χαρακτήρα, αλλά με κοινά σημεία την ηρεμία, τον καθαρό αέρα, τη θέα στο ελατόδασος, τις εκδρομές στα γύρω μέρη. Το Βελούχι, δεν είναι μακριά για όποιον κάνει σκι (δεν αναφέρομαι σε μένα, φυσικά), παραδίδονται μαθήματα ιππασίας...»
«Εξακολουθείς να μιλάς για άλλους κι εγώ θέλω να ξέρω, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς.»
«Περίπατο στο δάσος και βουνίσια ποδηλασία. Εντάξει αυτά;»
«Εντάξει.»



«Περαιτέρω, αν θελήσουμε να εκκλησιαστούμε, χρονιάρες μέρες που είναι, ταξιδεύουμε καμιά σαρανταριά χιλιόμετρα μέσα στα πανέμορφα δάση και προσκυνάμε την Παναγία, στο μοναστήρι του Προυσού. Αφού θα έχουμε περάσει από τα βασανισμένα από την κατολίσθηση χωριά, το Μεγάλο και το Μικρό.»
«Το φαγητό, πώς αντιμετωπίζεται; Για το Πήλιο δε ρώτησα, γιατί εκεί, η ποικιλία είναι ατέλειωτη, φαντάζομαι.»
«Σωστά. Ως προς τους Κορυσχάδες, δε χρειάζεται να απομακρυνθεί ο επισκέπτης. Στην κεντρική πλατεία του οικισμού, το κυρίως κτήριο λειτουργεί ως εστιατόριο και μπαρ. Εκεί σερβίρεται και το χορταστικό πρωινό. Μπουφές, με κάθε λογής καλούδια. Αρχίζει νωρίς το πρωί και συνεχίζεται μέχρι αργά. Λένε, μάλιστα, πως μπορεί να συνυπάρξει όψιμο breakfast, με πρώιμο lunch.»
«Οι τιμές είναι προσιτές;»
«Σχετικά, ναι. Ξεκινώντας από 120€και ανεβαίνοντας.»
«Αλήθεια, τι γίνεται αν ο καιρός το γυρίσει στο χάλια και δεν επιτρέπει εξόδους στο δάσος;»
«Απλό: μαγιό και βουτιά στην εσωτερική θερμαινόμενη πισίνα με το Jacuzzi!»

Καλάβρυτα



«Τώρα, θα σου προτείνω έναν παράξενο συνδυασμό. Πώς θα σου φαινόταν η επανάσταση του '21 με ανάμειξη κινηματογραφικών έργων;»
«Εθνικά προσβλητική.»
«Κι όμως, με λίγη φαντασία και πολλή καλή θέληση, η ιδέα αποδίδει. Δεν έχεις παρά να μπεις στο www.montagesuiteshotel.com και θα καταλάβεις. Εκεί, λοιπόν, θα διαπιστώσεις ευθύς αμέσως, ότι σε υποδέχονται εικόνες, σχεδόν κινηματογραφικές, με θέμα τον ξενώνα, συνοδευόμενες από μουσική επένδυση παλιών κινηματογραφικών ταινιών. Πρόκειται για πρωτότυπη ιδέα των ιδιοκτητών, για να φέρουν τον ενδιαφερόμενο σε επαφή με το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του καταλύματος: τα δωμάτιά του, οι θεματικές σουίτες του σωστότερα, οι οποίες όχι μόνο φέρουν ως όνομα τον τίτλο ταινιών, αλλά είναι και διακοσμημένες με βάση το περιεχόμενο των ταινιών αυτών. «Όσα παίρνει ο άνεμος», «Χορεύοντας με τους λύκους», «Νονός», «Ο ταχυδρόμος», «Η διπλή ζωή της Βερόνικα», «Μάτια ερμητικά κλειστά», είναι μερικοί απ' τους τίτλους. Παράδειγμα διακόσμησης: το δωμάτιο «Ρόκυ» έχει κρεβάτι υπερυψωμένο και περικυκλωμένο με σχοινιά τύπου ρινγκ! Πώς σου ακούγεται;»



«Πραγματικά πρωτότυπο. Και πού ακριβώς βρίσκεται;»
«Ανάμεσα στη Ζαχλωρού και τα Καλάβρυτα. Στις πλαγιές του Χελμού, έχοντας από τη μια πλευρά του το δρόμο κι από την άλλη το Βουραϊκό, να διακλαδώνεται και να κελαρύζει. Μαγευτικό, φυσικό τοπίο, περίπατοι σε είκοσι τόσα στρέμματα εξοχής, υπαίθρια μεγάλη σκακιέρα...»
«Ειδικά για το κρύο των Χριστουγέννων;»
«Αν δε βρέχει, γιατί όχι; Αλλά, εκτός από τον ξενώνα και τη φύση, έχεις τη δυνατότητα να απομακρυνθείς λίγο και να προσκυνήσεις στο Μέγα Σπήλαιο, να σταθείς με δέος εμπρός στο μνημείο των 1436 εκτελεσθέντων από τους Ναζί στα Καλάβρυτα, να θυμηθείς την έναρξη του επαναστατικού αγώνα στην Αγία Λαύρα.»
«Κι αν μας κάνει κέφι, να χαρούμε τη διαδρομή με τον οδοντωτό, μέχρι το Διακοφτό;»
«Σπεύδε βραδέως. Φαίνεται ότι, εδώ και κάμποσους μήνες, το τρενάκι δεν λειτουργεί, γιατί στα καινούργια βαγόνια, τοποθετήθηκε κλιματιστικό επάνω τους και δε χωράνε στις παλιές σήραγγες! Πληροφορήθηκα ότι το ζήτημα θα διευθετηθεί μέχρι τα Χριστούγεννα. Να το πιστέψουμε;»
«Ελλάς, το μεγαλείο σου! Μολαταύτα, η επιλογή μοιάζει ενδιαφέρουσα. Μια ερώτηση ακόμα: εκείνο το παλιό σιδηροδρομικό βαγόνι στην είσοδο του ξενώνα, τι είναι; Δωμάτιο από ταινία καουμπόηδων;»
«Όχι, η ρεσεψιόν είναι! Που σε υποδέχεται ευγενικά και σε ενημερώνει ότι οι τιμές κυμαίνονται από 130€ μέχρι 190€»

Κέρκυρα 



«Τα Καλάβρυτα γειτονεύουν με την Πάτρα και απ' την Πάτρα φεύγουν καράβια για την Κέρκυρα, αν θέλει κανείς να αποφύγει τις απίθανες στροφές και το πήξιμο της οδικής αρτηρίας Αντίρριο-Ηγουμενίτσα. Υπάρχει, βέβαια, και το αεροπλάνο.»
«Για να πάμε στο νησί των Φαιάκων; Μα δεν είναι ούτε καλοκαίρι για παραλίες, ούτε Πάσχα για λιτανείες.»
«Μόνο που η Κέρκυρα, προσφέρεται οποτεδήποτε για αποδράσεις. Θες ιστορικές αναζητήσεις; Εκτός από τις μυθολογικές αναφορές, έχεις την αρχαία περίοδο, τους ρωμαϊκούς χρόνους, το βυζαντινό πέρασμα, τους Ενετούς, τους Γάλλους, τους Άγγλους, την Ιόνιο Πολιτεία, τον Καποδίστρια, το Σολωμό και σταματώ εδώ. Θες εκκλησιαστικές στιγμές κατάνυξης; Ο ναός του πολιούχου και θαυματουργού Αγίου Σπυρίδωνος, η Παναγιά των Ξένων, λίγο παραδίπλα, η Παναγία Αντιβουνιώτισσα, ο Άγιος Νικόλαος των Γερόντων, η Παναγία Κρεμαστή, ο ναός των Αγίων Ιάσονος και Σωσιπάτρου, είναι μερικοί από τους ορθόδοξους χριστιανικούς χώρους προσευχής. Θες κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα; Αρκεί μια βόλτα στο Λιστόν ή μια επίσκεψη στο «Corfu Palace» με το καζίνο του που θα σου εξασφαλίσει έντονες συγκινήσεις.»
«Και άδειασμα του πορτοφολιού σου.»



«Θέμα επιλογής του καθενός. Θες πάλι να θαυμάσεις την αρχιτεκτονική των Ενετών; Δεν έχεις παρά να περιπλανηθείς, προσέχοντας να μη χαθείς, στα γραφικά δρομάκια του Καμπιέλο, όπου η ματιά σου μπορεί να ενοχληθεί μεν από τις τηλεοπτικές κεραίες, θα αποζημιωθεί, όμως, από τα γεράνια που κοσμούν τα πρεβάζια των παραθύρων. Θα χαρεί η όσφρησή σου με τις μυρωδιές της πορτοκαλιάς και της λεμονιάς στους κήπους, πίσω απ' τις ψηλές μάντρες και μπορεί, αν η θερμοκρασία το επιτρέπει, να ευφρανθεί και η ακοή σου, από τις νότες που αναδύονται απ' το εσωτερικό των σπιτιών, καθώς οι Κερκυραίοι, επιδίδονται σε πρόβες για την επόμενη συναυλία. Και, φυσικά, υπάρχει το Αχίλλειον, με τους κατάφυτους κήπους του και τα ενθυμήματα της μελαγχολικής αυτοκράτειρας, όπως και το Μον Ρεπό, που φέρνει στον νου, πιο πρόσφατες βασιλικές πολυτέλειες.»
«Εντάξει, μη συνεχίζεις, γιατί θα μου το παίξεις τουριστικός οδηγός! Δεν άκουσα, ωστόσο, τίποτα αυτή τη δόση για ξενοδοχείο.»
«Το νησί -όχι απλώς η πρωτεύουσά του- βρίθει από καλά καταλύματα. Αλλά, αν είναι απαραίτητο, προτείνω δυο λύσεις, μια προς το ακριβό και μιαν άλλη φθηνότερη (κάτω από 100€). Η πρώτη, αφορά το παραδοσιακό «Corfu Palace», (www.corfupalace.com), και η δεύτερη το «Κωνσταντινούπολις» (www.konstantinoupolis.com.gr): ξενοδοχείο ανακαινισμένο, στο παλιό λιμάνι και πλάι στο ιστορικό κέντρο της Κέρκυρας.»
«Ωραία. Από Αιγαίο μεριά;»

Χίος 



«Το Αιγαίο, έχει τόσα πολλά και όμορφα νησιά, που δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Αν αποκλείσουμε, με τελείως αυθαίρετα κριτήρια βέβαια, τους συνηθισμένους καλοκαιρινούς προορισμούς (Κυκλάδες, Δωδεκάνησα, Σποράδες), μένουν τα μεγάλα νησιά της ανατολικής πλευράς του πελάγους.»
«Οπότε, μια που μιλήσαμε για μύθους και αρχαία Ελλάδα, για Ενετούς και επανάσταση, για ναζιστικές θηριωδίες και, γενικά, για την ιστορία μας, να δοκιμάσουμε τη Χίο; Που διατείνεται πως γέννησε τον Όμηρο, που πολέμησε τους Πέρσες, που γνώρισε τους Ενετούς και που αιματοκυλίστηκε από τους Οθωμανούς, κατά την εθνεγερσία του '21;»
«Γιατί όχι; Κι αφού ανέφερες τον Όμηρο, κάπου διάβασα, ότι το νησί βρίσκεται ανάμεσα στους τόπους που διεκδικούν τόσο τη γέννηση, όσο και το σημείο εκκίνησης ενός άλλου διάσημου, θαλασσοπόρου και εξερευνητή αυτού: του, όπως ξέρουμε μέχρι τώρα Γενοβέζου, Χριστόφορου Κολόμβου!»
«Τελικά, όλα έχουν αφετηρία την πατρίδα μας;»
«Ας μην υπεισέλθουμε σε μια τέτοια συζήτηση. Ολισθηρό το έδαφος. Ας μείνουμε στην αναζήτηση λόγων μετάβασης και διαμονής στη Χίο.»
«Είπαμε κιόλας ορισμένους.»
«Ναι, αλλά υπάρχουν κι άλλοι. Από σκοπιά πολιτιστική, προεξάρχει η βιβλιοθήκη, που ιδρύθηκε το 1792 και πλουτίστηκε από προσωπικές δωρεές του Κοραή και άλλων τέκνων του νησιού. Από σκοπιά φυσιολατρική, υπάρχει η μαστίχα και τα Μαστιχοχώρια και...»



«Ας μείνουμε μια στιγμή στα χωριά αυτά. Αξίζει να τα επισκεφτούμε;»
«Αμφιβάλλεις; Πρόκειται, ούτε λίγο ούτε πολύ, για πάνω από είκοσι χωριά στο νότιο τμήμα του νησιού, τόπο κατοικίας των μαστιχοκαλλιεργητών της Χίου. Οι ρίζες τους, τοποθετούνται την εποχή του Βυζαντίου, η ακμή τους, όμως, τα βρίσκει να έχουν αφέντες Γενοβέζους.»
«Εξ ου και η θεωρία περί Κολόμβου;»
«Μάλλον. Χτίστηκαν, με στόχο να προστατεύονται οι καλλιεργητές και οι οικογένειές τους από πειρατικές επιδρομές, μακριά από τις ακτές, μέσα σε κοιλάδες. Οι εξωτερικοί τοίχοι των σπιτιών, αποτελούσαν ένα είδος αμυντικού τείχους, τα παράθυρα άνοιγαν προς το εσωτερικό του χωριού και υπήρχε ένας κεντρικός πύργος, που ήταν το τελευταίο οχυρό και καταφύγιο.»
«Κατοικούνται ακόμη;»
«Ασφαλώς. Διατηρούν δε, τον μεσαιωνικό τους χαρακτήρα. Το Πυργί και τα Μεστά, φαίνεται πως είναι τα αξιολογότερα.»
«Με έπεισες.»
«Για διαμονή, θα πρότεινα το «Αρχοντικό Περλέας» στον Κάμπο. Αλλά τα Χριστούγεννα κλείνει. Άρα, πρέπει να αναζητηθεί κάτι άλλο.»
«Ή να προτιμηθεί άλλος προορισμός. Έχουμε αφήσει απ' έξω, μέρη όπως τα Ζαγοροχώρια, τη Μάνη, ολόκληρη την Κρήτη και πάει λέγοντας.»
«Αυτό είναι αλήθεια. Έχει, άλλωστε, τόσο πλούτο η Ελλάδα!»