Η Μάλτα, ένα από τα δέκα κράτη που εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή ένωση το 2004, είναι κυριολεκτικά μικροσκοπική. Δεν πρέπει να παρασύρεται κανείς από τον πληθυσμό της που υπερβαίνει τις τετρακόσιες χιλιάδες κατοίκους, μισός περίπου από τον πληθυσμό της μεγαλονήσου Κύπρου. Από πλευράς διαστάσεων, το νησί εκτείνεται σε πλάτος μόνο δεκατεσσάρων και μήκος μόνο είκοσι επτά χιλιομέτρων. Μη νομιστεί ότι αυτό συνεπάγεται αναγκαστικά εντυπωσιακές ταχύτητες για τη μετάβαση από τη μια πόλη στην άλλη. Οι δρόμοι, χωρίς να είναι κακοί, είναι απλώς δύσκολοι στην οδήγηση, τόσο λόγω της συχνής διέλευσης από κατοικημένες περιοχές και των πολλών στροφών (οι κοινοτικές επιδοτήσεις στην προκειμένη περίπτωση επιφέρουν μεν ορατά αποτελέσματα, το έδαφος όμως δεν προσφέρεται για την κατασκευή μεγάλων αυτοκινητοδρόμων), όσο και ένεκα του γεγονότος ότι η χώρα είναι έντονα πυκνοκατοικημένη.

Οι προαναφερθέντες αριθμοί εγγυώνται του λόγου το αληθές. Με τα παραπάνω δεδομένα, η εκδρομή από την πρωτεύουσα Βαλέτα στο βόρειο άκρο του νησιού απαιτεί μεγάλη άνεση χρόνου, ιδίως αν πρόκειται για Κυριακή. Το ερώτημα που τυχόν ανακύπτει, σχετικά με την αιτιολόγηση της εκδρομής αυτής καθεαυτή, απαντάται ευχερώς με το επιχείρημα ότι, μετά από διάπλου ενός μικρού θαλάσσιου στενού που χωρίζει τη Μάλτα από το μικροσκοπικότερο (προφανώς) νησάκι Γκότζο, θα μαγευτεί ο επισκέπτης από τα ερείπια αρχαίων ναών. «Έχουμε πλειάδα αρχαίων ναών (και τι ναών!) στην Ελλάδα, αν δεν κάνω λάθος», ακούγεται ανεπαίσθητα μια ένσταση. «Ναι, αλλά εδώ πρόκειται για ναούς που χρονολογούνται μια χιλιάδα χρόνια πριν και από τις αιγυπτιακές πυραμίδες», αποκρίνεται η ξεναγός. Κατόπιν αυτών, μπαίνεις στο πούλμαν, ακούς (ή κάνεις τάχα ότι ακούς) τα λεγόμενα και χαζεύεις το τοπίο. Δεν διαφέρει κατά πολύ από το ελληνικό, αφού αφθονούν τα αμπέλια, οι θάμνοι εναλλάσσονται με οπωροφόρα δέντρα και οι πληγές των χαμηλών ορεινών όγκων από τα λατομεία συναγωνίζονται τις δικές μας. Απαραίτητη η εξόρυξη, λένε, για να καταστεί δυνατή η οικοδόμηση. Ναι, εντάξει, αλλά... Κατά τα λοιπά, εντυπωσιάζουν οι αλλεπάλληλες πινακίδες με τοπωνύμια, τα οποία παραπέμπουν ευθέως στην αραβική γλώσσα και παράδοση. Γιατί, μπορεί τα μαλτέζικα να χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο, με μερικές προσθήκες είναι αλήθεια, αλλά οι λέξεις Μεδίνα και Ραμπάτ για παράδειγμα τι άλλο θυμίζουν παρά Σαουδική Αραβία και Μαρόκο; Άσε που οι σε ποσοστό 95% καθολικοί Μαλτέζοι τον Θεό στη γλώσσα τους τον αποκαλούν Αλλάχ! Μάλιστα. Κάτι άλλο. Κάθε απόμερη θαλασσινή γωνιά, οποιοσδήποτε προσιτός ορμίσκος, ο πιο απίθανος τόπος για κολύμβηση, έχουν δώσει αφορμή για άγρια ανέγερση ξενοδοχείων, ξενώνων και ενοικιαζόμενων δωματίων, καθώς και για την προσθήκη των αναγκαίων ή μη παραρτημάτων της τουριστικής εκμετάλλευσης: εστιατόρια, μπαρ, ντισκοτέκ, ομπρέλες και ξαπλώστρες στις ελάχιστες παραλίες και πάει λέγοντας.