Στις 14 Νοεμβρßου 1940 η γερμανικÞ αεροπορßα πραγματοποßησε την πρþτη, ειδεχθþς «εντυπωσιακÞ», επßδειξη της δýναμÞς της, βομβαρδßζοντας καταιγιστικÜ την πüλη αυτÞ της κεντρικÞς Αγγλßας. Σε… ρυθμü “Blitz”, üπως αρεσκüταν να χαρακτηρßζει τις αεροπορικÝς της επιδρομÝς, η κυβÝρνηση των Ναζß αφαßρεσε πÜνω απü εξακüσιες ζωÝς, σκüρπισε τον τρüμο κι ισοπÝδωσε αναρßθμητα κτßσματα. ΑνÜμεσÜ τους τον καθεδρικü ναü, απü τον οποßο μüνο οι εξωτερικοß τοßχοι σþθηκαν, καθþς και το πανýψηλο, λεπτü κωδωνοστÜσιü του. Η μοßρα θÝλησε να σταθοýν üρθια, εßτε γιατß η τεχνολογßα δεν επÝτρεπε τüτε την ρßψη βομβþν κατÜ κατακüρυφων στüχων (πραγματιστικÞ ερμηνεßα) εßτε γιατß τα εν λüγω ερεßπια Ýμελλε ν’ αποτελÝσουν τη μαγιÜ για το θαýμα που επρüκειτο ν’ ακολουθÞσει (ερμηνεßα, ενδεχομÝνως, μεταφυσικÞ).
¼ποια ερμηνεßα κι αν επιλÝξουμε, το βÝβαιο εßναι üτι την επüμενη μÝρα ο επιχþριος επßσκοπος, συντετριμμÝνος ο ßδιος μÝσα στα συντρßμμια του ναοý, Ýγραψε στον τοßχο του Ιεροý πßσω απü την Αγßα ΤρÜπεζα τις λÝξεις “Father Forgive”. Δεν ζÞτησε απü τον Θεü να τους συγχωρÞσει, αλλÜ μÜλλον να συγχωρÞσει γενικÜ το ανθρþπινο γÝνος για üσα κακÜ απεργÜζονται κατ’ αλλÞλων τα μÝλη του! Οφεßλουμε καλüπιστα να παραδεχτοýμε πως η πßστη του υπερÝβαινε κατÜ πολý τα εσκαμμÝνα και περνοýσε απü την ανθρþπινη αντßδραση στην πανανθρþπινη θεþρηση.
ΣυνÝβησαν ακüμη δυο αξιοπρüσεκτα γεγονüτα τη μÝρα εκεßνη. Απ’ τη μια πλευρÜ, κÜποιος Üλλος κληρικüς, üχι βαθμοφüρος αυτÞ τη φορÜ, Ýπιασε τρßα απü τα καρφιÜ που εξεßχαν απαßσια απü τα γκρεμισμÝνα ξýλα και τα Ýδεσε σε σχÞμα σταυροý. Απ’ την Üλλη πλευρÜ, Ýνας λαúκüς, Ýνας οικοδüμος, βλÝποντας πως δýο μαυρισμÝνα απü τη φωτιÜ δοκÜρια της οροφÞς κεßτονταν στο Ýδαφος της βομβαρδισμÝνης μητρüπολης σε θÝση τÝτοια που επßσης σχημÜτιζαν σταυρü, τα πÞρε και ευλαβικÜ τα τοποθÝτησε στο Ιερü, στη θÝση του κατεστραμμÝνου συμβüλου. ΥπÜρχει μÝχρι σÞμερα ο καψαλισμÝνος αυτüς σταυρüς, ενþ ο Üλλος, ο σταυρüς με τα καρφιÜ, Ýχει γßνει το σýμβολο της προσπÜθειας της εκκλησßας του Κüβεντρυ για παγκüσμια συμφιλßωση.
Ο καθεδρικüς ξαναχτßστηκε. ¼χι πÜνω στα ερεßπια του προηγοýμενου, üπως εßχε συμβεß παλιüτερα, μια που η ιστορßα του πÜει πολý πßσω. Στον 10ο αιþνα πρωτοεμφανßστηκε και αφιερþθηκε στην Παναγßα. Στα 1043, ο φεουδÜρχης της περιοχÞς και η ενÜρετη σýζυγüς του Lady Godiva ßδρυσαν εκεß κοινüβιο για Βενεδικτßνους και ο ναüς ακολοýθησε τον λατρευτικü δρüμο του μÝχρι το 1539, üταν υπÝστη και αυτüς τις συνÝπειες της μισαλλüδοξης απüφασης του Ερρßκου Η’ να καταργÞσει τη μοναστικÞ ζωÞ, καταστρÝφοντας συνÜμα τους χþρους διαβßωσης των μοναχþν. Αναβßωσε ως μητρüπολη το 1918, χωρßς χωροταξικÞ μετακßνηση. ΜετÜ την καταστροφÞ του 1940, üμως, Üλλη Þταν η γραμμÞ που επελÝγη: η ανοικοδüμηση να πραγματοποιηθεß ακριβþς δßπλα στα ερεßπια, þστε ü,τι εßχε απομεßνει απü το γοτθικü παρελθüν να συνεχßσει να υπÜρχει, πικρÞ υπενθýμιση της Üνευ ορßων πολεμικÞς μανßας.
Ξαναχτßστηκε, λοιπüν, σε αρχιτεκτονικü ρυθμü σýγχρονο και Üρχισε πÜλι να λειτουργεßται το 1962. (Το 2012 θα εορταστεß, παρÜλληλα με την ΟλυμπιÜδα, το χρυσü Ιωβηλαßο του.) Η περιγραφÞ του ναοý, ενδιαφÝρουσα καθ’ εαυτÞ, δεν θα γßνει εδþ αναλυτικÜ γιατß κρßνεται προτιμüτερη η αναφορÜ ορισμÝνων Üλλων χαρακτηριστικþν του. Η υπογρÜμμιση της φωτεινüτητας των πολýχρωμων βιτρü, της πρωτοτυπßας που παρουσιÜζει η υπερμεγÝθης ταπετσαρßα με τον Χριστü ΠαντοκρÜτορα πßσω απü την Αγßα ΤρÜπεζα, της διαχρονικÞς σημασßας των ρητþν της ΓραφÞς που κοσμοýν εγχÜρακτα τους τοßχους Þ, τÝλος, της διαφÜνειας της γυÜλινης πρüσοψης -με μορφÝς αγγÝλων και αγßων- που ταυτüχρονα αντανακλÜ τα απομεινÜρια της παρακεßμενης παλιÜς μητρüπολης, üλα μοιÜζουν να υποχωροýν μπροστÜ στη ζωντανÞ πραγματικüτητα. Ακüμα και τα, συναισθηματικÜ φορτισμÝνα για τον ¸λληνα, γρÜμματα Α και Ω στο παρεκκλÞσιο του «Ιησοý στον κÞπο της ΓεθσημανÞς», üπως και το εντυπωσιακü χρυσßζον Χ περιπλεγμÝνο με το Ρ στο Ýδαφος της εισüδου, που τονßζουν üτι στον Χριστü ανÞκει ο ιερüς αυτüς χþρος, ακüμα κι αυτÜ μοιÜζουν να Ýρχονται σε δεýτερη μοßρα.
Περισσüτερο συγκινοýν μηνýματα που εκπÝμπουν η ζþσα μητρüπολη, με Üλλα λüγια το εκκλησßασμα, κληρικοß και λαúκοß σε αγαστÞ σýμπνοια.
ΜÞνυμα αγÜπης στο παρεκκλÞσι του Διακονοýντος Ιησοý (ονομÜζεται και παρεκκλÞσι της Ενüτητας), το οποßο φÝρει στο δÜπεδο αναπαραστÜσεις üλων των ηπεßρων κι απευθýνεται στους χριστιανοýς üλων των δογμÜτων.
ΜÞνυμα ειρÞνης στο ΒαπτιστÞριο, με τον ακατÝργαστο ογκüλιθο που Ýχει Ýρθει απü τη γενÝτειρα του Χριστοý, απü τη βασανισμÝνη ΒηθλεÝμ, και Ýχει συμβολικÜ δεχτεß στην επιφÜνεια του το λÜξευμα μιας μικρÞς κοιλüτητας για να θυμßζει κολυμβÞθρα.
ΜÞνυμα συμπαρÜστασης με τον «Σταυρü με τα ΚαρφιÜ», ο οποßος Ýχει ταξιδÝψει ανÜ την υφÞλιο: πÜνω απü εκατüν πενÞντα αντßγραφÜ του Ýχουν δωρηθεß σε διÜφορες πüλεις, με σημαντικüτερα εκεßνα που βρßσκονται σε ναü του Βερολßνου, κατεστραμμÝνο απü βüμβες των συμμÜχων αυτÞ τη φορÜ, στο παρεκκλÞσι της Συμφιλßωσης το οποßο αγγßζει το τεßχος που χþριζε για χρüνια την ßδια πüλη, στη ΔρÝσδη της απüλυτης καταστροφÞς.
ΜÞνυμα αποδοχÞς της διαφορετικüτητας, με την εικüνα της Παναγßας του ΣτÜλινγκραντ να ευλογεß üχι μüνο τον καθεδρικü του Κüβεντρυ, αλλÜ και τις μητροπüλεις του Βερολßνου και, φυσικÜ, του ΣτÜλινγκραντ (του σημερινοý ΒολγκογκρÜντ).
ΜÞνυμα συνÝχειας της προσπÜθειας, με μια μικρÞ καμπÜνα στο εσωτερικü του ναοý, με τη λÝξη «ΕιρÞνη» στα αγγλικÜ και στα γερμανικÜ, αναμνηστικü απü τον Πρüεδρο της Γερμανßας για την πεντηκοστÞ επÝτειο του βομβαρδισμοý. Το πρüσφερε στη βασßλισσα και δÝχτηκε απü τα χÝρια της το σýμβολο της μητρüπολης, τον Σταυρü με τα τρßα καρφιÜ.
ΜÞνυμα, τÝλος, συμφιλßωσης, με το γλυπτü του αγκαλιασμÝνου και ζευγαριοý που, γονατιστü σε βÜθρο υπαßθριο, σε κüγχη του παλιοý ναοý, Ýχει κÜνει και ταξßδι υπερπüντιο για να βρεθεß (σε αντßγραφο) επßσης κÜτω απ’ το φως του Þλιου, σε κÞπο της γιαπωνÝζικης Χιροσßμα.
Δεν εßναι, αλÞθεια, συγκινητικüτερα τα παραπÜνω απü μιαν επιμελÞ μεν, αλλÜ αναγκαστικÜ ψυχρÞ, περιγραφÞ;
Φεýγοντας απü την ειρηνικÞ ατμüσφαιρα, να το κÝντρο της πüλης, πολýβουο και κινητικü. Σε μια πλατεßα τριγυρισμÝνη απü εμπορικÜ μαγαζιÜ, ο βηματισμüς εßναι δýσκολος λüγω ολυμπιακþν Ýργων. ΜÜλιστα. Δεν εßναι μüνο το Λονδßνο. Κι Üλλες πüλεις, γειτονικÝς, θα συμμετÜσχουν. Εßτε παρÝχοντας στÝγη στις ομÜδες εßτε δημιουργþντας τις απαραßτητες εγκαταστÜσεις για την προετοιμασßα τους. Το Κüβεντρυ ανÞκει σ’ αυτÝς και τα εργοτÜξια βρßθουν.
Μα ξαφνικÜ, ανÜμεσα στους πεζοýς που πασχßζουν να ανοßξουν δßοδο, εμφανßζεται το Üγαλμα μιας Ýφιππης ημßγυμνης γυναßκας! Η απορßα, ωστüσο, λýνεται πÜραυτα. Η Lady Godiva για την οποßα Ýγινε λüγος προηγουμÝνως, εκεßνη δεν Þταν που αποφÜσισε να διασχßσει επÜνω στο Üλογü της, σε αδαμιαßα περιβολÞ, την πüλη, þστε να κερδßσει το στοßχημα με τον Üντρα της και να τον αναγκÜσει να περικüψει τη βαριÜ φορολογßα που εßχε επιβÜλει στον πληθυσμü; ¹ταν γι’ αυτÞ θÝμα δικαιοσýνης Þ, σωστüτερα, επιεßκειας. ΖÞτησε, Ýτσι, απü üλους τους κατοßκους να μεßνουν στα σπßτια τους και, üπως λÝει ο θρýλος, πÞγε απ’ τη μια Üκρη στην Üλλη Ýφιππη, γυμνÞ, καλυμμÝνη μüνο απü τους πλοýσιους ξανθοýς βοστρýχους της. Ο Üντρας της Ýχασε και υποχþρησε. Αναγνþρισε το δßκαιο του αιτÞματος και συμφιλιþθηκε με τους υπηκüους του.
(ΥπÜρχει και μια ευτρÜπελη λεπτομÝρεια. ¸νας νεαρüς ονüματι Tom, υπακοýοντας στα κελεýσματα της ηλικßας, στην περιÝργεια, στη σκανταλιÜ, στις σωματικÝς ορμÝς, κρýφτηκε κÜπου και εßδε! Θρυλεßται πως μετÜ τυφλþθηκε. ¢σχετα, üμως, απü την εν λüγω συνÝπεια, ενδιαφÝρον παρουσιÜζει η Üποψη üτι Ýτσι γεννÞθηκε η αγγλικÞ Ýκφραση “Peeping Tom” που υποδεικνýει τον καθ’ ημÜς ηδονοβλεψßα!) |
