ρθρα\Ταξιδεοντας
 

Για συμφιλωση και δικαιοσνη

 

Το ημερολγιο σμερα δεχνει 27 Ιουλου 2011 και στην Αγγλα λα τα Μσα Μαζικς Ενημρωσης επισημανουν τι απομνει ακριβς νας χρνος μχρι την ναρξη των Ολυμπιακν Αγνων του Λονδνου. Κποιος σταθμς αναφρεται ειδικτερα στην αρχαα παρδοση να κηρσσεται εκεχειρα κατ τη διρκει τους και ο σχολιαστς προχωρε στη σγκριση με τα συμβανοντα στην εποχ μας, διατυπνοντας την ευχ να μποροσε και πλι να ισχσει κτι ττοιο.
θελ μου, ο ενοτε ελληνοκεντρικς νους μου γρισε στην πρταση του Κωνσταντνου Καραμανλ να διεξγονται εφεξς οι αγνες αποκλειστικ στην Ολυμπα. Ονειρικ πρταση, που δεν εχε δυστυχς καμι, μα καμι, πιθαντητα αποδοχς της μσα στο κερδοσκοπικ κι εμπορευματικ πλασιο στο οποο διεξγονται στις μρες μας. Πραγματικ, κρμα. Γιατ τσι θα δημιουργοσε μοναδικ ευκαιρα -προσωρινς, στω- συμφιλωσης μεταξ των λαν. Και, με βση αυτς τις απλς σκψεις, αποφσισα να επισκεφθ το Κβεντρυ. Ο λγος; Ας δομε.

Στις 14 Νοεμβρου 1940 η γερμανικ αεροπορα πραγματοποησε την πρτη, ειδεχθς «εντυπωσιακ», επδειξη της δναμς της, βομβαρδζοντας καταιγιστικ την πλη αυτ της κεντρικς Αγγλας. Σε… ρυθμ “Blitz”, πως αρεσκταν να χαρακτηρζει τις αεροπορικς της επιδρομς, η κυβρνηση των Ναζ αφαρεσε πνω απ εξακσιες ζως, σκρπισε τον τρμο κι ισοπδωσε αναρθμητα κτσματα. Ανμεσ τους τον καθεδρικ να, απ τον οποο μνο οι εξωτερικο τοχοι σθηκαν, καθς και το πανψηλο, λεπτ κωδωνοστσι του. Η μορα θλησε να σταθον ρθια, ετε γιατ η τεχνολογα δεν επτρεπε ττε την ρψη βομβν κατ κατακρυφων στχων (πραγματιστικ ερμηνεα) ετε γιατ τα εν λγω ερεπια μελλε ν’ αποτελσουν τη μαγι για το θαμα που επρκειτο ν’ ακολουθσει (ερμηνεα, ενδεχομνως, μεταφυσικ).
ποια ερμηνεα κι αν επιλξουμε, το ββαιο εναι τι την επμενη μρα ο επιχριος επσκοπος, συντετριμμνος ο διος μσα στα συντρμμια του ναο, γραψε στον τοχο του Ιερο πσω απ την Αγα Τρπεζα τις λξεις “Father Forgive”. Δεν ζτησε απ τον Θε να τους συγχωρσει, αλλ μλλον να συγχωρσει γενικ το ανθρπινο γνος για σα κακ απεργζονται κατ’ αλλλων τα μλη του! Οφελουμε καλπιστα να παραδεχτομε πως η πστη του υπερβαινε κατ πολ τα εσκαμμνα και περνοσε απ την ανθρπινη  αντδραση στην πανανθρπινη θερηση.
Συνβησαν ακμη δυο αξιοπρσεκτα γεγοντα τη μρα εκενη. Απ’ τη μια πλευρ, κποιος λλος κληρικς, χι βαθμοφρος αυτ τη φορ, πιασε τρα απ τα καρφι που εξεχαν απασια απ τα γκρεμισμνα ξλα και τα δεσε σε σχμα σταυρο. Απ’ την λλη πλευρ, νας λακς, νας οικοδμος, βλποντας πως δο μαυρισμνα απ τη φωτι δοκρια της οροφς κετονταν στο δαφος της βομβαρδισμνης μητρπολης σε θση ττοια που επσης σχημτιζαν σταυρ, τα πρε και ευλαβικ τα τοποθτησε στο Ιερ, στη θση του κατεστραμμνου συμβλου. Υπρχει μχρι σμερα ο καψαλισμνος αυτς σταυρς, εν ο λλος, ο σταυρς με τα καρφι, χει γνει το σμβολο της προσπθειας της εκκλησας του Κβεντρυ για παγκσμια συμφιλωση.
Ο καθεδρικς ξαναχτστηκε. χι πνω στα ερεπια του προηγομενου, πως εχε συμβε παλιτερα, μια που η ιστορα του πει πολ πσω. Στον 10ο αινα πρωτοεμφανστηκε και αφιερθηκε στην Παναγα. Στα 1043, ο φεουδρχης της περιοχς και η ενρετη σζυγς του Lady Godiva δρυσαν εκε κοινβιο για Βενεδικτνους και ο νας ακολοθησε τον λατρευτικ δρμο του μχρι το 1539, ταν υπστη και αυτς τις συνπειες της μισαλλδοξης απφασης του Ερρκου Η’ να καταργσει τη μοναστικ ζω, καταστρφοντας συνμα τους χρους διαβωσης των μοναχν. Αναβωσε ως μητρπολη το 1918, χωρς χωροταξικ μετακνηση. Μετ την καταστροφ του 1940, μως, λλη ταν η γραμμ που επελγη: η ανοικοδμηση να πραγματοποιηθε ακριβς δπλα στα ερεπια, στε ,τι εχε απομενει απ το γοτθικ παρελθν να συνεχσει να υπρχει, πικρ υπενθμιση της νευ ορων πολεμικς μανας.
Ξαναχτστηκε, λοιπν, σε αρχιτεκτονικ ρυθμ σγχρονο και ρχισε πλι να λειτουργεται το 1962. (Το 2012 θα εορταστε, παρλληλα με την Ολυμπιδα, το χρυσ Ιωβηλαο του.) Η περιγραφ του ναο, ενδιαφρουσα καθ’ εαυτ, δεν θα γνει εδ αναλυτικ γιατ κρνεται προτιμτερη η αναφορ ορισμνων λλων χαρακτηριστικν του. Η υπογρμμιση της φωτειντητας των πολχρωμων βιτρ, της πρωτοτυπας που παρουσιζει η υπερμεγθης ταπετσαρα με τον Χριστ Παντοκρτορα πσω απ την Αγα Τρπεζα, της διαχρονικς σημασας των ρητν της Γραφς που κοσμον εγχρακτα τους τοχους , τλος, της διαφνειας της γυλινης πρσοψης -με μορφς αγγλων και αγων- που ταυτχρονα αντανακλ τα απομεινρια της παρακεμενης παλις μητρπολης, λα μοιζουν να υποχωρον μπροστ στη ζωνταν πραγματικτητα. Ακμα και τα, συναισθηματικ φορτισμνα για τον λληνα, γρμματα Α και Ω στο παρεκκλσιο του «Ιησο στον κπο της Γεθσημανς», πως και το εντυπωσιακ χρυσζον Χ περιπλεγμνο με το Ρ στο δαφος της εισδου, που τονζουν τι στον Χριστ ανκει ο ιερς αυτς χρος, ακμα κι αυτ μοιζουν να ρχονται σε δετερη μορα.
Περισστερο συγκινον μηνματα που εκπμπουν η ζσα μητρπολη, με λλα λγια το εκκλησασμα, κληρικο και λακο σε αγαστ σμπνοια.
Μνυμα αγπης στο παρεκκλσι του Διακονοντος Ιησο (ονομζεται και παρεκκλσι της Εντητας), το οποο φρει στο δπεδο αναπαραστσεις λων των ηπερων κι απευθνεται στους χριστιανος λων των δογμτων.
Μνυμα ειρνης στο Βαπτιστριο, με τον ακατργαστο ογκλιθο που χει ρθει απ τη γεντειρα του Χριστο, απ τη βασανισμνη Βηθλεμ, και χει συμβολικ δεχτε στην επιφνεια του το λξευμα μιας μικρς κοιλτητας για να θυμζει κολυμβθρα.
Μνυμα συμπαρστασης με τον «Σταυρ με τα Καρφι», ο οποος χει ταξιδψει αν την υφλιο: πνω απ εκατν πενντα αντγραφ του χουν δωρηθε σε διφορες πλεις, με σημαντικτερα εκενα που βρσκονται σε να του Βερολνου, κατεστραμμνο απ βμβες των συμμχων αυτ τη φορ, στο παρεκκλσι της Συμφιλωσης το οποο αγγζει το τεχος που χριζε για χρνια την δια πλη, στη Δρσδη της απλυτης καταστροφς.
Μνυμα αποδοχς της διαφορετικτητας, με την εικνα της Παναγας του Στλινγκραντ να ευλογε χι μνο τον καθεδρικ του Κβεντρυ, αλλ και τις μητροπλεις του Βερολνου και, φυσικ, του Στλινγκραντ (του σημερινο Βολγκογκρντ).
Μνυμα συνχειας της προσπθειας, με μια μικρ καμπνα στο εσωτερικ του ναο, με τη λξη «Ειρνη» στα αγγλικ και στα γερμανικ, αναμνηστικ απ τον Πρεδρο της Γερμανας για την πεντηκοστ επτειο του βομβαρδισμο. Το πρσφερε στη βασλισσα και δχτηκε απ τα χρια της το σμβολο της μητρπολης, τον Σταυρ με τα τρα καρφι.
Μνυμα, τλος, συμφιλωσης, με το γλυπτ του αγκαλιασμνου και ζευγαριο που, γονατιστ σε βθρο υπαθριο, σε κγχη του παλιο ναο, χει κνει και ταξδι υπερπντιο για να βρεθε (σε αντγραφο) επσης κτω απ’ το φως του λιου, σε κπο της γιαπωνζικης Χιροσμα.
Δεν εναι, αλθεια, συγκινητικτερα τα παραπνω απ μιαν επιμελ μεν, αλλ αναγκαστικ ψυχρ, περιγραφ;

Φεγοντας απ την ειρηνικ ατμσφαιρα, να το κντρο της πλης, πολβουο και κινητικ. Σε μια πλατεα τριγυρισμνη απ εμπορικ μαγαζι, ο βηματισμς εναι δσκολος λγω ολυμπιακν ργων. Μλιστα. Δεν εναι μνο το Λονδνο. Κι λλες πλεις, γειτονικς, θα συμμετσχουν. Ετε παρχοντας στγη στις ομδες ετε δημιουργντας τις απαρατητες εγκαταστσεις για την προετοιμασα τους. Το Κβεντρυ ανκει σ’ αυτς και τα εργοτξια βρθουν.
Μα ξαφνικ, ανμεσα στους πεζος που πασχζουν να ανοξουν δοδο, εμφανζεται το γαλμα μιας φιππης ημγυμνης γυνακας! Η απορα, ωστσο, λνεται πραυτα. Η Lady Godiva για την οποα γινε λγος προηγουμνως, εκενη δεν ταν που αποφσισε να διασχσει επνω στο λογ της, σε αδαμιαα περιβολ, την πλη, στε να κερδσει το στοχημα με τον ντρα της και να τον αναγκσει να περικψει τη βαρι φορολογα που εχε επιβλει στον πληθυσμ; ταν γι’ αυτ θμα δικαιοσνης , σωσττερα, επιεκειας. Ζτησε, τσι, απ λους τους κατοκους να μενουν στα σπτια τους και, πως λει ο θρλος, πγε απ’ τη μια κρη στην λλη φιππη, γυμν, καλυμμνη μνο απ τους πλοσιους ξανθος βοστρχους της. Ο ντρας της χασε και υποχρησε. Αναγνρισε το δκαιο του αιτματος και συμφιλιθηκε με τους υπηκους του.
(Υπρχει και μια ευτρπελη λεπτομρεια. νας νεαρς ονματι Tom, υπακοοντας στα κελεσματα της ηλικας, στην περιργεια, στη σκανταλι, στις σωματικς ορμς, κρφτηκε κπου και εδε! Θρυλεται πως μετ τυφλθηκε. σχετα, μως, απ την εν λγω συνπεια, ενδιαφρον παρουσιζει η ποψη τι τσι γεννθηκε η αγγλικ κφραση “Peeping Tom” που υποδεικνει τον καθ’ ημς ηδονοβλεψα!)

Καιρς τρα ν’ αφσουμε το Κβεντρυ. Το τρνο δεν περιμνει. Εμες, αντθετα, δικαιομαστε να περιμνουμε τσο την αποπερτωση των ργων, την επιτυχα των αγνων και τη μετπειτα αξιοποηση των εγκαταστσεων, σο και τη διατρηση του κλματος δικαιοσνης και συμφιλωσης το οποο αποπνει το παρελθν και το παρν της πλης. Πειρζει που παραμνουμε αθερπευτα αισιδοξοι και ελπζουμε, χι απλς στην ολυμπιακ εκεχειρα, αλλ στη μονιμτερη επικρτηση των προαναφερθντων ιδανικν;

 

ΧΧΧΧΧ