ρθρα\Ταξιδεοντας
 

ΒΕΡΟΝΑ

Μια πλη στολδι...

 

...There is no world without Verona's walls,
But purgatory, torture, hell itself;
Hence banished is banish'd from the world.
And world's exile is death...
Σαξπηρ, Ρωμαος και Ιουλιτα

Στχοι που αφνουν να ξεσπσει ο πνος του Ρωμαου... η απγνωση για την απομκρυνσ του απ την αγαπημνη του. Βρσκονται χαραγμνοι σε εντοιχισμνη πλκα, κτω απ μια πλη του εσωτερικο τεχους της Βερνας, κοντ στην κεντρικ πλατεα Μπρα. Ξεκινντας μιαν ακμη περιγηση σε μρη με ελληνικ ενδιαφρον, μπανουμε σε να ιδιτυπο μουσεο.



Museo Lapidario Maffeiano
Εναι το παλιτερο μουσεο επιτμβιων στηλν στην Ευρπη. Περιορισμνης κτασης χρος που, μως, εντυπωσιζει με την επιμλεια με την οποα χει εκτεθε η συλλογ αγαλμτων, ανγλυφων παραστσεων, επιτμβιων επιγραφν και μαρμρινων σαρκοφγων απ αρχαα νεκροταφεα. Ο πρτος ροφος, αφιερωμνος στα ελληνικ μνημεα, εναι εκενος που μας προσελκει ιδιατερα.
Θαυμζουμε, τσι, μιαν ριστα διατηρημνη επιγραφ του 6ου μ.Χ. αινα:

ΜΑΡΙΑΘΕΟΤΟΚΕΦΥΛΑΞΟΝΤΗΝ
ΒΑCΙΛΕΙΑΝΤΟΥΦΙΛΟΧΡΙCΤΟΥ
ΙΟΥCΤΙΝΙΑΝΟΥΚΑΙΤΟΝΓΝΗCΙΩC
ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΑΥΤΟΝ
ΒΙΚΤΩΡΙΝΟΝCΥΝΤΟΙCΟΙΚΟΥCΙΝ
ΕΝΚΟΡΙΝΘΩ... ΘΕΩ... ΖΩΝΤΑC...


(Μαρα Θεοτκε, φλαξον την βασιλεαν του φιλοχρστου Ιουστινιανο και τον γνησως δουλεοντα αυτν Βικτωρνον συν τοις οικοσιν εν Κορνθω...(εν) Θε...ζντας)
Αναφρεται στην περοδο βασιλεας του Ιουστινιανο και στην αμυντικ οχρωση του Ισθμο της Κορνθου, την οποα εχε επιβλψει μηχανικς που φερε το νομα Βικτωρνος. Προρχεται, απ την περιοχ της Κορνθου και υπογραμμζει την ευσβεια του λαο απναντι στην προσττιδα Θεοτκο.
Παραδπλα, λλη επιγραφ αναπτυγμνη σε τσσερις μαρμρινες δλτους και χαραγμνη σε οκτ στλες. Ερημα του 3ου π.Χ. αινα, απ τη νσο Θρα, που περιχει δυο δυσανγνωστα κεμενα. Αφενς, τη διαθκη κποιας «Επικττης» που προβλπει τις λεπτομρειες για την ολοκλρωση του μαυσωλεου, στο οποο θα επιθυμοσε να ταφε η δια, ο σζυγος και τα τκνα της, αφετρου, τους καννες που σχυαν ττε για την προσφορ θυσιν και για τη λατρεα των νεκρν.
Αξιοσημεωτες εναι δυο διαφορετικο φους επιγραφς που χουν να κοιν σημεο. Η πρτη εχε τεθε στη βση αγλματος του Ηρακλ και περιχει μιαν απλοκ σχεδιασμνη απομμηση του ροπλου του, η δετερη χει ως θμα λγια που αποδθηκαν στον Σωκρτη και εχαν χρησιμοποιηθε στο συκοφαντικ κατηγορητριο κατ τη δκη του. Το κεμενο νετα μπορε να χαρακτηριστε «λβελος κατ των γυναικν»: «ναυγιο των ανδρν, καταιγδα του σπιτιο, εμπδιο στην ηρεμα, καταδκη της ζως, καθημεριν ταλαιπωρα, θηρα με τα οποα μοιρζονται οι ντρες το φαγητ, χιδνες με τις οποες συγκατοικον»! Κοιν σημεο των επιγραφν; Η αμφισβτηση της γνησιτητ τους. Πλι καλ!
Υπρχουν και πολλ λλα επιτμβια αναθματα, στα οποα εμφανζονται ο Ερμς ως ψυχοπομπς, ο Ασκληπις και η Υγεα, δυο θετητες στεν συνδεδεμνες με την ασθνεια και τον θνατο. Στον δετερο ροφο του μουσεου και στο προαλιο χουν εκτεθε μνημεα της εποχς των Ετροσκων και των Ρωμαων. Στο ισγειο -κπως κρυμμνες, σαν να φοβονται το φως του λιου- στλες απ εβρακ νεκροταφεα.

La casa di Giulietta
Εγκαταλεποντας τα επιθαντια, αλλ παραμνοντας στα θλιβερ, ο ευασθητος επισκπτης συγκινεται με την ερωτικ ιστορα του Ρωμαου και της Ιουλιτας που γνρισαν τον ρωτα και αμσως μετ τον θνατο, εξαιτας του μσους που χριζε τις οικογνεις τους.
Το θρλο της βαθις, απαγορευμνης αγπης τους τον τραγοδησε θαυμαστ ο Σαξπηρ και τον εκμεταλλεεται εξσου θαυμαστ η σγχρονη Βερνα. Δεν υπρχει τουριστικς οδηγς οτε γωνι στο κντρο της πλης που να μην παραπμπει στο σπτι της Ιουλιτας. Μα, μλις το ανακαλψουν οι «προσκυνητς», διαπιστνουν τι δεν υπρχει σημεο στους τοχους του προαυλου που να μην χει καλυφτε απ γκρφιτι. Σε λα τα χρματα της ριδας, σε αλλεπλληλες στρσεις, μχρι εκε που φτνει το χρι των σημερινν ερωτευμνων, τα μηνματα περ της αινιας αγπης τους βομβαρδζουν την ραση. ραγε ενοχλε το θαμα; χι, μπορε απλ να προκαλε τρυφερτητα.
Ξεπερνντας το σοκ απ την πολγλωσση ερωτικ εξομολγηση, το βλμμα ταξιδεει: στη γωνα της αυλς που βρσκεται η μπροτζινη θλιμμνη μορφ της τραγικς ηρωδας, στο περφημο μπαλκνι της νυκτερινς, παθιασμνης, συνντησης των εραστν. Μχρι εδ, ωραα και καλ. Θα μποροσαν, ωστσο, να λειπαν οι θεατρινστικες εμφανσεις των κοριτσιν που διαλαλον τον ρωτ τους προς τον «εν τω κπω ευρισκμενον» και... με τη μηχαν στο χρι τοιμο να τις φωτογραφσει Ρωμαο τους. πως και τα χδια που... γυαλζουν επιμελς το μετλλινο δεξ στθος της Ιουλιτας! Μια ασθηση κακογουστις σε ρομαντικ περιβλλον.
Οι αθουσες του σπιτιο, κατλληλα αναπαλαιωμνες, αναδνουν την ατμσφαιρα του 14ου αινα. Το ευρχωρο σαλνι και τα πανμορφα διακοσμημνα δωμτια δεν αφνουν αμφιβολα ως προς τον πλοτο και τη χαρ της ζως που χαρακτριζε το γνος των Καπουλτων, το οποο ββαια δεν μποροσε να συμφιλιωθε με το συντοπτικο γνος των Μοντκων. Αλμονο. Η βενττα να 'ναι καλ. (Οι Μοντκοι σαν το γνος του χαριτωμνου Μερκοτιου και του γενναου Ρωμαου.) 
Τρα, γιατ και η σημεριν Βερνα επιδεικνει τσεις διαχωριστικς ανμεσα στις δυο οικογνειες και παραμελε την επδειξη του σπιτιο του λλου πρωταγωνιστ του δρματος; Πργματι, μερικος δρμους πιο πρα απ το σπτι της Ιουλιτας, στκεται ερμητικ κλειστ το σπτι του Ρωμαου.
«Αδυναμα αναστλωσης», λει η αρχαιολογικ υπηρεσα.
«λλειψη πιστσεων», φωνζει ο Δμαρχος.
«Κληρονομικς διαφορς», ψιθυρζουν οι κουτσομπληδες.
«Μπα, σεξιστικ δικριση», κατηγορον οι κακεντρεχες.
πως και να 'χει, εναι κρμα. Αλλ κρμα θα ταν και η παρλειψη του ταξιδιτη να περσει στω και μια φορ απ' ξω. Η ρομαντικ αναπληση χνει απ την ομορφι της, ταν εναι μονοδιστατη.

Σγχρονη θεριν θεατρικ ζω
1. Το ρωμακ θατρο
Εναι χτισμνο λγο πριν απ τη χρονολογα που σμανε για τους Χριστιανος (και τρα πια χι μνο) τη να αρθμηση των ετν, στο δετερο μισ του 1ου αινα π.Χ. Βρσκεται στις χθες του ντιτζε, του ποταμο που η ορμητικ ρο των νερν του, καθς κυλον κτω απ τη γραφικ Πτρινη Γφυρα, ακογεται σαν χαρμσυνο μουρμορισμα απ τις κερκδες του θετρου. να μουρμορισμα που συνοδεει παραστσεις, οι οποες καλπτουν ευρ φσμα: κλασικ και σγχρονο θατρο, μπαλτο, τζαζ κα.
(Στο αρχαιολογικ μουσεο του χρου θα δετε: μια κεφαλ Μδουσας, απ τη ντια Ιταλα, και μια προσεγμνη προτομ του Μεννδρου, απ τη ρωμακ περοδο του βου του.)
Το θατρο και το μουσεο προσφρουν την ευκαιρα ενς ανηφορικο περιπτου, μσα απ κυπαρσσια, ελις και μυρωδτες πικροδφνες. λα θυμζουν Ελλδα. Και, για να μην κλαιγμαστε συνχεια, τα πλαστικ μπουκλια και τα σκουπδια πεταμνα δπλα στο γραφικ μονοπτι πλι Ελλδα θυμζουν- μνο που εναι αισθητ λιγτερα!

2. Η αρνα
Η αρνα (επσημη ονομασα "ρωμακ αμφιθατρο") δικαως περηφανεεται τι, σε μγεθος, υπολεπεται μνο σε σχση με το Κολοσσαο της Ρμης. Μχρι εκοσι πντε χιλιδες θεατς μπορον να παρακολουθσουν τα εκε δρμενα. Δρμενα τα οποα, σαν μια κφραση μεταμλειας για σα δρματα συντελονταν κποτε, με πρωταγωνιστς μονομχους, γρια θηρα και χριστιανος, καταγνονται με παρουσαση λυρικν (μελο)δραμτων. περες που προσφρονται για «υπερθαμα».
λα σχεδν τα μεγλα ονματα του λυρικο θετρου χουν παρελσει απ τη σκην της αρνας και «χουν βγλει τα σωθικ τους» για ν' ακουστον ψηλ στις κερκδες! Γιατ, φυσικ, η αρνα δεν εχε χτιστε ως θατρο με προδιαγραφς Επιδαρου και, επσης φυσικ, οι τραγουδιστς της περας δεν χουν μικροφωνκι.
Η σκηνοθεσα και οι σκηνογραφες, λγω του μεγθους της σκηνς και των προσδοκιν του κοινο, αγγζουν μερικς φορς τα ρια του ακαλασθητου. Ιδως, ταν πρκειται για την Αντα και τη σκην του «θριμβου»! Αλλ' ας μην αρνηθε ο απαιτητικς θεατς την προσπθεια που καταβλλεται. Η τελειτητα εναι υποκειμενικ και βρσκεται μνο στις ηλεκτρονικς εγγραφς.
Ειδικ ο λληνας θεατς, ας μη λησμονε τι εκε, το καλοκαρι του 1947, βαλε την υπογραφ της τραγουδντας «Τζοκντα» η Μαρα Κλλας. Για να ξαναγυρσει το 1952, στο απγειο της δξας της, και να καταπλξει με την ανεπανληπτη ερμηνεα της.
Βερνα. Πολλ αξιοθατα προσφρει στον λληνα ταξιδιτη η πλη αυτ. Αρκε να βρει τον χρνο να την περιδιαβε. Το αξζει!