Η ιδιüτυπη ΒασιλικÞ ΒιβλιοθÞκη του Βελγßου ονομÜστηκε Ýτσι το 1837, μετÜ την ßδρυση του βελγικοý κρÜτους (1830), αλλ’ Ýχει ρßζες στον 15ο αιþνα, üταν οι Δοýκες της Βουργουνδßας προσÝφεραν μοναδικÞ συλλογÞ χειρογρÜφων που σýντομα Ýφτασαν τον αριθμü εννιακüσια κι αποτÝλεσαν τον πυρÞνα της ΒιβλιοθÞκης της Βουργουνδßας. Ακολοýθησαν μεταβολÝς ανÜλογες με την περιπετειþδη ιστορßα του Βελγßου, τα αποκτÞματα μεταφÝρθηκαν στο Παρßσι, üταν οι ΒρυξÝλλες καταλÞφθηκαν απü τον γαλλικü στρατü, επαναπατρßστηκαν μετÜ την οριστικÞ Þττα του ΝαπολÝοντος και το ΣυνÝδριο της ΒιÝννης (1815) και κατÝληξαν στο σημερινü πλαßσιο ýστερα απü αλλεπÜλληλες νομικÝς και χωροταξικÝς ανακατατÜξεις.
Πρüκειται για βιβλιοθÞκη δßγλωσση, λüγω του ειδικοý γλωσσικοý καθεστþτος που διÝπει τον πληθυσμü του Βελγßου, διαθÝτει το προνüμιο να εßναι παρακαταθÞκη üλων ανεξαιρÝτως των εντýπων που εκδßδονται στην επικρÜτεια, εßναι ανοικτÞ Ýξι μÝρες την εβδομÜδα και προσβÜσιμη στους πÜντες, υπü τον üρο üτι αποκτοýν δελτßο αναγνþστη Ýναντι συμβολικοý χρηματικοý τιμÞματος. Οι συλλογÝς Ýχουν καταλογογραφηθεß με βÜση τις πιο σýγχρονες μεθüδους βιβλιοθηκονομßας, η ανεýρεσÞ τους εßναι ευχερÝστατη και η μελÝτη ιδιαßτερα ευχÜριστη σε αναγνωστÞρια και αßθουσες Üνετες, φωτεινÝς, μεγÜλης χωρητικüτητας, με απρüσκοπτη χρÞση υπολογιστþν, απüλυτη ησυχßα, σεβασμü των ερευνητþν, εξυπηρετικοýς και προσηνεßς υπαλλÞλους.
ΠεριλαμβÜνει πÜνω απü πÝντε εκατομμýρια λÞμματα, μεταξý αυτþν δε γεωγραφικοýς χÜρτες και τοπογραφικÜ σχÝδια πüλεων, νομßσματα και μετÜλλια, μουσικÝς παρτιτοýρες. Επß πλÝον, üντας «επιστημονικÞ» κι üχι μüνο «βιβλιοθÞκη τεκμηρßωσης», Ýχει δυνατüτητα να αποκτÜ υπü μορφÞ αγορÜς, δανεßου Þ ανταλλαγÞς, και να θÝτει στη διÜθεση των αναγνωστþν της διεθνεßς δημοσιεýσεις σε üλους τους κλÜδους της επιστÞμης.
Οι πληροφορßες αυτÝς, βÝβαια, συνιστοýν διαπιστþσεις κοινüτοπες για μια βιβλιοθÞκη μεγÜλης εμβÝλειας, üπως η συγκεκριμÝνη. Πριν φτÜσει, üμως, Ýνα ελληνικü μÜτι στην ιδιοτυπßα της, υποκýπτει στον πειρασμü να αναφÝρει τÝσσερις τßτλους, ανÜμεσα σε Üλλους πολλοýς, που καλýπτουν θÝματα «εθνικοý» χαρακτÞρα.
Ετυμολογικü Λεξικü της ΕλληνικÞς (τüμοι 2).
Λεξικü της ΕλληνικÞς και ΛατινικÞς Μυθολογßας (τüμοι 3).
ΝεοελληνικÞ ΓραμματικÞ.
Ιστορßα της ΝεοελληνικÞς Γλþσσας.
(¼ταν τÝτοια ξενüγλωσσα βιβλßα κοσμοýν βιβλιοθÞκες εκτüς ΕλλÜδος, εßναι τÜχα υπερβολικÞ κÜποια εγωιστικÞ ικανοποßηση;)
Ποια, üμως, τελικÜ η ιδιοτυπßα; Η ΒασιλικÞ ΒιβλιοθÞκη δεν περιορßζεται στο πλαßσιο της τεκμηρßωσης καθεαυτÞ, αλλ’ αναπτýσσει δραστηριüτητες και σε παρεμφερεßς τομεßς.
ΕπεξεργÜζεται το Αρχεßο της ΓαλλικÞς Λογοτεχνßας (το αντßστοιχο της φλαμανδικÞς βρßσκεται στην ΑμβÝρσα), περιλαμβÜνει Θεατρικü ΤμÞμα με χειρüγραφα, επιστολÝς και φωτογραφßες σχετιζüμενες με την τÝχνη του θεÜτρου, διαθÝτει ειδικÞ Υπηρεσßα Επεξεργασßας Φωτογραφικοý Υλικοý, υποστηρßζει Μουσεßο Χαλκογραφßας κι ακüμη διοργανþνει εκθÝσεις και Üλλες συναφεßς εκδηλþσεις.
Στις πρþτες εντÜσσεται μια πρüσφατη Ýκθεση που παρουσιÜζει μινιατοýρες, οι οποßες κοσμοýσαν παλαιüτερα τα χειρüγραφα, μα και τα τυπωμÝνα βιβλßα. Η εν λüγω παρουσßαση Ýγινε σε συνεργασßα με τη ΓαλλικÞ ΕθνικÞ ΒιβλιοθÞκη και θα συνεχßσει τον βßο της στο Παρßσι την Üνοιξη του 2012.
Στις «συναφεßς εκδηλþσεις» ανÞκει μια, πρÜγματι, εντυπωσιακÞ προβολÞ της ιστορßας του βιβλßου, κατÜλληλη τüσο για ενημÝρωση ενηλßκων üσο και για διδασκαλßα σχολικþν τÜξεων διαφüρων βαθμßδων εκπαßδευσης, υπü το üνομα Librarium. Ο προσδιορισμüς της βιβλιοθÞκης λατινιστß επιδιþκει να συμβολßσει τη σφαιρικÞ και παγκüσμια αξßα του γραπτοý λüγου και της γραπτÞς Ýκφρασης, διÜ μÝσου της διαδραστικÞς αναδρομÞς σε πανÜρχαιες πηγÝς που ανÜγονται στην 5η προ Χριστοý χιλιετßα.
Σε κατÜλληλα διαμορφωμÝνο χþρο και με υποβλητικü ημßφως αρχßζει Ýνα εßδος κινηματογραφικÞς μετÜδοσης εικüνων απü βιβλιοστÜτες, φωτογραφßες επιστημüνων, αντßγραφα αρχαßων αγαλματιδßων και Üλλα δεßγματα της ανÜ τους αιþνες πορεßας των κÜθε λογÞς μεθüδων αποτýπωσης σκÝψης, που καταλÞγει στη σημερινÞ ηλεκτρονικÞ και ρομποτικÞ εξÝλιξη. ΕπιγραφÝς, χειρüγραφα, κεßμενα αλληλογραφßας, μουσικÝς παρτιτοýρες, εφημερßδες, χÜρτες και ¢τλαντες εμφανßζονται και χÜνονται σε οθüνες, καθþς Ýνα λατινικü ρητü επιμÝνει να παρεμβÜλλεται: “o tempora, o mores”. Μπορεß η χρÞση του να μη συνιστÜ επακριβÞ απüδοση της αρχικÞς εννοßας του, αλλÜ το μÞνυμα που εμπεριÝχεται σχετικÜ με την ανθρþπινη εξÝλιξη δεν διαφεýγει της προσοχÞς του επισκÝπτη.
Προχωρþντας σε αßθουσες, που εßναι εξßσου υπαινικτικÜ φωτισμÝνες, αντικρßζει κανεßς ιδιωτικÜ σπουδαστÞρια και βιβλιοθÞκες, δωρεÝς ολüκληρων δωματßων με τα βιβλßα, τα Ýπιπλα και üλα τα αντικεßμενα τα οποßα συνüδευαν κÜποτε τους δωρητÝς μελετητÝς, κατÜ τον χρüνο της ενασχüλησÞς τους με την επιστημονικÞ, ποιητικÞ Þ λογοτεχνικÞ αναζÞτηση.
Σε Üλλα σημεßα παρεμβÜλλονται προτομÝς εργατþν του λüγου, üπως του ΟμÞρου Þ του ΜολιÝρου, και περιλαμβÜνονται εκθÝματα κÜπως ιδιÜζοντος περιεχομÝνου, üπως αιγυπτιακüς πÜπυρος του Ýτους 1000 προ Χριστοý υπü τον τßτλο «Βιβλßο των Νεκρþν» που παραπÝμπει στο τυπικü της κηδεßας και της ταφÞς αρχαßων, επιφανþν Αιγυπτßων. Με στüχο δε ν’ αγγßξει ευαßσθητες χορδÝς των εκπροσþπων της νÝας γενιÜς, το Librarium παρουσιÜζει διαφÜνειες που, καθþς μετακινεßται ο επισκÝπτης, απεικονßζουν εναλλÜξ πρüσωπα της παλαιüτερης και της σýγχρονης εποχÞς: αρχαßο μελετητÞ των χρüνων των Φαραþ που μεταβÜλλεται σε σημερινÞ γυναßκα με μακριοýς βοστρýχους, βουδιστÞ μοναχü στη στÜση του λωτοý και με ακÜλυπτο στομÜχι το οποßο δßνει τη θÝση του σε σýγχρονη οθüνη παρακολοýθησης ακτινολογικÞς εξÝτασης του εν λüγω οργÜνου.
Και μια φρÜση, που υποστηρßζει üτι η βιβλιοθÞκη εßναι το σταυροδρüμι üπου συναντþνται τα üνειρα τα ανθρωπüτητας, επισφραγßζει τη σημασßα την οποßα αποδßδει η ΒασιλικÞ ΒιβλιοθÞκη του Βελγßου τüσο στην εμπÝδωση üσο και στην περαιτÝρω προþθηση της ιδÝας πως το βιβλßο εßναι απαραßτητος σýντροφος του ανθρþπου.
ΧΧΧΧΧ |
