ρθρα\Βιβλιοθκες και βιβλιοπωλεα αν τον κσμο
 
Τα «χωρι του βιβλου» πληθνονται
 

Στα 1984 γεννθηκε χωρι του βιβλου στο Βλγιο. ταν η χρονι του φανταστικο και τρομακτικο Μεγλου Αδελφο, καθς η «Να Ομιλα» (το “Newspeak”) του οργουελιανο ργου εχε ξεκινσει την πορεα για την ελττωση του αριθμο των περιττν λξεων, την εξαφνιση της γλσσας, την καταστροφ των γραπτν κειμνων και την εξουθνωση του ανθρπινου νου.
Ευτυχς, βρθηκε ττε νας δραστριος επιχειρηματας και συνμα ευασθητος λτρης του τυπωμνου χαρτιο, που θλησε αντθετα να δσει πνο στον παραδοσιακ λγο: οργνωσε το Redu στις βελγικς Αρδννες, προσφροντας στο κοιν τη χαρ της ανγνωσης μεταχειρισμνων, παλιν, καλν βιβλων.
Αργτερα, δειξε το πρσωπ του ο μιμητισμς, λλοτε ελττωμα κι λλοτε ευεργετικς. Στους γετονες του Βελγου, στην Ολλανδα και στη Γαλλα, καναν την εμφνισ τους τα χωρι-αδελφκια του Redu. Κοντ στα γερμανικ σνορα το Bredevoort (www.bredevoort-boekenstad.nl), στη Λωρρανη το Fontenoy-la-Joûte (www.fontenoy-la-joute.com).

«Εδ λειτουργοσε το σχολεο,» εξηγε νας απ τους σημερινος βιβλιοπλες του Bredevoort. «μως ο αριθμς των μαθητν αυξθηκε και αναγκαστικ το σχολεο μεταστεγστηκε στα 1993. Δεν ταν καλ η ιδα να δημιουργσουμε στη θση του κτι σχετικ με τη μρφωση και την παιδεα;»
Το δημιοργησαν. Το παλι σχολεο χει πια διαμορφωθε σε μια σειρ βιβλιοπωλεων «δετερο χρι», σε αθουσα διδασκαλας βιβλιοθηκονομας και ιταλικν (!), αφο η σζυγος ενς βιβλιοπλη εναι Ιταλδα, και σε απλ αλλ ιδιατερα φιλξενο καφενεο για επεγουσες ανγκες του στομαχιο των επισκεπτν. (Ας σημειωθε τι, πτε-πτε, κποιος μουσικς φρνει εκε την κιθρα του και συνοδεει απαλ τους βιβλιολτρες.)
Κθε τρτο Σββατο του μνα οργαννεται εξωτερικ αγορ στο παλι σχολικ προαλιο, ετε με λιο ετε με βροχ δεδομνων των ευμετβλητων καιρικν συνθηκν στην περιοχ, και φρνουν την πραμτεια τους λλοι βιβλιοπλες που κανονικ δεν χουν στκι στο τως σχολεο. (Και δεν ιδρνει το αυτ τους οτε ταν η ηφαιστειακ τφρα καλπτει τον ολλανδικ εναριο χρο.)
Η συντριπτικ πλειοψηφα του εμπορεματος εναι ββαια γραμμνη στη γλσσα της χρας, γεγονς που δημιουργε ορισμνα προβλματα σε μη αυτχθονες. Ο χρος, ωστσο, ο οποος εναι αφιερωμνος αποκλειστικ στην ολλανδικ ποηση εναι ευρς και πολυσχναστος, οπτε το συναγμενο συμπρασμα μοιζει σε κθε περπτωση τιμητικ: οι Ολλανδο εκτιμον πολ το εδος αυτ της λογοτεχνας οι αλλοδαπο ενδιαφρονται για τα ολλανδικ περισστερο απ’ σο νομζεται γενικ.
Υπρχουν, μως, και βιβλα «ξενγλωσσα». Αρκετ στα γερμανικ, πμπολλα στα αγγλικ. Στα υπαθρια κισκια βρκα αστυνομικ του Chandler δπλα στη λογοτεχνα του Dickens και θεατρικ του Σαξπηρ αγκαλι με μια αυτοβιογραφα του Μαραντνα. Μα, εκε που εχα διθεση να χαζολογσω στα ξω, πιασε μια ανοιξιτικη μπρα που ανγκασε τη ντια ιδιοσυγκρασα μου να χωθε στο σκεπαστ. Οι υπλοιποι προφανς δεν επηρεζονταν απ τους κρουνος κι φησαν ελεθερο το δαφος για λεπτομερ περιγηση ενς αγγλγλωσσου βιβλιοπωλεου, πλουσιτατου κυρως σε παλις και σπνιες εκδσεις.
«Απ Θεο ρξασθαι», και:
Αγα Γραφ στην κελτικ διλεκτο, εκδσεως 1880, ευρ 200.
TheVictoriaPsalter, εικονογραφημνη κδοση των Ψαλμν, 1862, ευρ 950.
Anglo-Saxon Poetry, 1828, ευρ 500.
The Myths of Greece and Rome, 1907, ευρ 20. (Μην το ψξετε αν ποτ βρεθετε εκε, ταν πολ δελεαστικ η προσφορ!)
Στις «ελληνικς» προθκες βρσκουν επιπλον τη θση τους οι Λυσας, Πνδαρος, Ηρδοτος, Αισχνης, η Οδσσεια, οι λληνες τραγικο.
«Μια που σας ενδιαφρει η τραγωδα,» παρεισφρει ο γγλος βιβλιοπλης με φτην λογοπαγνιο, «κοιτξτε αυτος τους σπνιους στρατιωτικος χρτες για την εισβολ των Ναζ στη Βρετανα και την Ιρλανδα! Τους θλετε; μπως πρπει να τους εντξουμε στον χρο της κωμωδας;» Δεν ρτησα καν την τιμ και συνχισα την περιγηση. Ο καιρς ξω εχε γλυκνει.

 σον αφορ το ιστορικ γαλλικ χωρι του 12ου αινα, ο μιμητισμς που λγαμε αφνει περεργη γεση.
Πρτον, λγω του εμπνευστ του: πρην βουλευτς και Υπουργς Γεωργας (!) θλησε ψηφοθηρικ (ο χαρακτηρισμς ανκει σε βιβλιοπλη) να αντιγρψει το Βλγιο. Και φτιαξε στα 1996 το Fontenoy, «προκειμνου να δσει να δυναμικ στον αγροτικ πληθυσμ, δημιουργντας νες θσεις απασχλησης, και να αναδεξει την κτηριακ κληρονομι μετ τη βιομηχανικ παρακμ της περιφρειας», διατενεται το κατατοπιστικ φυλλδιο.
στερα, λγω της τοποθεσας και της λης οργνωσης: κυριολεκτικ στη «μση του πουθεν», δνει την εντπωση φτωχο συγγενος, καθς οτε τα βιβλιοπωλεα εναι ελκυστικ διατεταγμνα οτε οι βιβλιοπλες τους μοιζουν να ενδιαφρονται για τον αναγνστη/πελτη. Με τα χλια ζρια μς ενημρωσε νας τι πολησε «Λεκωμα με γχρωμες γκραβορες πουλιν» των αρχν του 18ου αινα αντ χιλων πεντακοσων ευρ! «Εμαι σγουρος,» πρσθεσε υποτιμητικ, «πως ο Ολλανδς που το πρε θα το διαλσει για να τις μοσχοπουλσει μα-μα»!
σο ευχριστη εναι η μυρουδι του παλιο χαρτιο, τσο δυσρεστη εναι η απλυτη ακαταστασα. Τι να σου κνουν οι κιτρινοκκκινες σημαες που τοποθετονται ξω απ’ τις εισδους, για να επισημνουν τι εναι ανοικτ τα καταστματα; η ελληνοκεντρικ, βολταιρικ επωνυμα “Micromégas”; οι ενδεξεις στην κεντρικ πλατεα με τις πινακδες και τις χιλιομετρικς αποστσεις απ λλα «χωρι του βιβλου» αν την υφλιο;
φταιγε, μπως, ο χειμωνιτικος καιρς μσα στην νοιξη που μου φησε την πικρ, οιονε καταδικαστικ, γεση; Το ξεφλλισμα του τουριστικο φυλλαδου δημιουργε λλες εντυπσεις, αγαθτερες. Επιβλλεται μλλον μια να επσκεψη.

 

ΧΧΧΧΧ