ρθρα\Βιβλιοθκες και βιβλιοπωλεα αν τον κσμο
 

Κρκυρα

 

"Τους παρ' ημν μυρικις
πηγαινοερχμενους αναγνστας
τα μλιστα αγαπμεν
τι το βιβλον πολ ηγπησαν"

ταν περπατς στην οδ Νικηφρου Θεοτκη στην παλι πλη της Κρκυρας, στις παρυφς του Καμπιλου, και συναντς την παραπνω πινακδα, ανμεσα σε καταστματα ρουχισμο, ρολογδικα και ζαχαροπλαστεα, πς να το κνουμε βρε αδερφ, παραξενεεσαι.
Κοιτς κπως προσεκτικτερα και βλπεις πως απ το σημεο που εναι αναρτημνη η πινακδα ξεκινει να στεν και αδιξοδο καντονι. Στο βθος του, αριστερ, μια ελαφρ φωτισμνη εσοδος υποδεικνει την παρξη βιβλιοπωλεου που φρει το νομα "Πλους".
"Πριν χρνια," εξηγε η ιδιοκττρια Ουρανα Μεταλληνο, "στον χρο εδ στεγαζταν ταβερνεο. Και ο δρμος αυτς ταν αρκετ επικνδυνος."
"Παρ το τι δεν βγζει πουθεν;"
"Μα ακριβς γι' αυτ. Μνο οι θαμνες της ταβρνας τον περνοσαν. Και, φυσικ, με το αλκολ δεν διατηροσαν απλυτα την ψυχραιμα τους. Να σκεφτετε, προ του 1960 εχε διαπραχθε και φνος εδ απ' ξω!"
Το βλμμα σου στρφεται ασυνασθητα προς την ερημι του δρμου.
"Μην ανησυχετε, αυτ ανκουν στο παρελθν. Απ το '60 μχρι το '85, το μαγαζ μετατρπηκε σε τυπογραφεο. Με πελατεα σαφς ηρεμτερη. Και απ το 1987 χουμε ρθει εμες. Με τον ντρα μου. Α, ντος, να σας τον συστσω: Διονσης Καλκος."
"Χαρω πολ. Βιβλιοπλες απ γεννησιμιο σας;"
"Ναι, πς. Ιατρικο επισκπτες ξεκινσαμε! σπου μια μρα γνωρσαμε τον Μανλη Γλζο στο βιβλιοπωλεο 'Βγας'. Και μας ρθε η πετρι να φγουμε απ την Αθνα για την Κρκυρα. Με σκοπ προφαν πλον. Πραμε τον χρο, ανοξαμε κι αρχσαμε τις εκδηλσεις. Κυρως βιβλιοπαρουσισεις. χι σαν τις τωρινς, τις γργορες, μα πολωρες παρουσισεις!"
"Ανταποκρθηκαν οι Κερκυραοι;"
"Αμ. Αλλ μετ σκεφτκαμε ν' αφσουμε τα πτερεντα πη και να το γυρσουμε στα γραπτ. Αποφασσαμε, λοιπν, απ τον Δεκμβριο του '92 να εμφανιζμαστε στην τοπικ εφημερδα, στην 'Ενημρωση', με μηνιαο νθετο. Με θμα, τι λλο, την ενημρωση σε θματα βιβλου."
"Επιτυχημνο το εγχερημα;"
"Σαφς. Κτι που μας οδγησε στο επμενο βμα, που ταν η κδοση περιοδικο. Το ονομσαμε 'Πλους Βιβλιοφλων' και ξανοιχτκαμε. Μχρι κι αφιερματα περιλβαμε: για το αστυνομικ μυθιστρημα, για τον κινηματογρφο."
"Να συμπερνει κανες τι οι Κορφιτες, εκτς απ λτρεις της μουσικς, εναι και βιβλιοφγοι;"
"Ας πομε. Αν και υφστανται κι αυτο τις καταστρεπτικς συνπειες της πληθρας εκδσεων. Γιατ ο υπερβολικ ψηλς αριθμς νων ττλων, πραν της σγχυσης που δημιουργε στο αναγνωστικ κοιν, κνει τους εκδτες αδιφορους για την τχη των προντων τους. Δεν αφνουν τα 'παιδι' τους να μεγαλσουν και να προκψουν, για να το πω απλ. Τα πνγουν με την επμενη σοδει."
"Ακοστε. Αυτ εναι να παρπονο γενικ. Γι' αυτ, ας το παρακμψουμε κι ας δομε το θμα ειδικτερα. Ποιες προτιμσεις εκφρζουν οι Κερκυραοι βιβλιφιλοι;"
"Ελληνικ λογοτεχνα. Αυτ κρατει συνθως τα σκπτρα. Εκτς απ το 2005, οπτε σρωσε ο Νταν Μπρουν. Μετ την επιτυχα του Κδικα ντα Βντσι, ακολοθησε ξεπολημα λων των ργων του."
"Πσα βιβλα μπορε να βρει εδ ο επδοξος αγοραστς;"
"Αν δεν χουμε λαθψει στους υπολογισμος μας, περπου δεκαεπτ χιλιδες ττλοι τον περιμνουν."
"Κι απ' αυτος, πσοι θα χαρακτηρζονταν σπνιοι;"
"Σπνιοι; Λγοι εναι. Και, για να σας εξομολογηθ την αμαρτα μου, θα προτιμοσα να μην υπρξει ενδιαφερμενος. Σε ποια τιμ κι αν θελσει να αγορσει, εμς μας φανεται σαν να παρνει να απ τα τιμαλφ μας."
"Μιλτε σαν να την χετε δη ζσει αυτ την εμπειρα."
"Την χουμε. Πουλσαμε πρσφατα να κορνι του 19ου αινα, να εκπληκτικ κομμτι."
"Και σμερα, τι θα μου προτενατε;"
"Τποτε απολτως. Αν και διαθτουμε δο αριστουργματα ξενγλωσσα: το γαλλικ Manuel du Chef de Section d' Infanterie, δημοσιευμνο το 1918 στο Παρσι απ το Γενικ Επιτελεο της Γαλλας, και τις Lezioni di Filosofia del Diritto, ργο του Alfredo Bartolomei που εκδθηκε στη Νπολη το 1917."
"Στη γλσσα μας χετε κτι;"
"Ναι. Το εγχειρδιο της Β' Γυμνασου 'Ξενοφντος Ελληνικ' σε επιμλεια Νικολου Φραγκσκου. Αυτ, μλιστα, χει αξα χι μνο γιατ εναι κδοσης 1953, αλλ και γιατ περιλαμβνει τις χειργραφες σημεισεις του μαθητο που το εχε στη σκα του!"

Μιλει η Ουρανα Μεταλληνο και φωτζεται το βλμμα της. Παθιζεται με την αναφορ στα βιβλα της. Ο σζυγς της μετχει κι εκενος στην κστασ της.
Τους ακοω και τους παρατηρ με θαυμασμ και πκρα. Ο θαυμασμς εναι ευεξγητος. Μα και η πκρα, αν γνει η σγκριση με την ουδετερτητα (σως κι αδιαφορα) που δεχνουν αρκετο συνδελφο τους της πρωτεουσας.
Τους ακοω και αφνω παρλληλα ελεθερη τη ματι μου να περιπλανηθε στον αγαπημνο τους χρο. Στο φωτιστικ που κρμεται απ μια τροχαλα και ταλαντεεται ελαφρ, καθς ανογει η εξθυρα και κνει την εσοδ του το βραδιν νησιτικο αερκι. Στο μπροτζινο κεφαλρι κρεβατιο που διακοσμε τον τοχο πσω απ το ταμεο, δνοντας ντα οικειτητας. Στο σκορο ξλο των δοκαριν της σκεπς. Και, φυσικ, στους τμους που αναπαονται στα ρφια των βιβλιοθηκν, τακτοποιημνοι κατ θμα και κατ συγγραφα.
Στην ησυχα που βασιλεει τρα, ακογεται καθαρτερα ο χος του τρτου προγρμματος της ελληνικς ραδιοφωνας. νας χος που, πως συνειδητοποι, δεν χει πψει να συνοδεει απ την αρχ τη συνομιλα μας. Γιατ η Ουρανα Μεταλληνο και ο Διονσης Καλκος ζουν μεν με τα βιβλα για τα βιβλα, αλλ και με τη μουσικ για τη μουσικ.

Αγαπον τους αναγνστας, αγαπον μως και τας τχνας.

ΧΧΧΧΧ