ρθρα\Βιβλιοθκες και βιβλιοπωλεα αν τον κσμο
 
Βιβλιοπλης, μα και εκδτης
 

Το βιβλο, η μνμη του κσμου, μπορε να εναι και κτι παραπνω απ χημα φυγς, λειμνας γνσεων αριστοργημα.
Καλς δεν υπρχει λλο μσο που να ζητει τσο ολψυχα την απλυτη συμμετοχ μας.
Απαιτε να πργμα μνο απ μας: την ΕΠΙΛΟΓΗ

λλο να ελληνικ βιβλιοπωλεο (μετ το κερκυρακ) που προσκαλε τον αναγνστη με κποιο ρητ. Αλλ πλι ο ιδιοκττης του, η ψυχ του, εναι Κερκυραος. Τελικ, φανεται πως τα γονδια ρυθμζουν τη ζω μας ακμα και στις επαγγελματικς εμπνεσεις.
Βρισκμαστε στο Λυγουρι της Αργολδας. Στο κεφαλοχρι αυτ που, απ τη δεκαετα του ’50, γνρισε ναν λλο κσμο, ναν λλο τρπο ζως: οι κτοικο του, γεωργο και κτηνοτρφοι, συναντθηκαν με τον κσμο της αρχαας ελληνικς τραγωδας, με το Εθνικ Θατρο και τους ηθοποιος του. Παξινο και Μινωτς αρχικ, Συνοδινο και Κωτσπουλος, Νζερ και Αρνη, Τσαροχης, Φωκς και μια σειρ λλοι, ττε και αργτερα, λλαξαν τη μορφ του Λυγουριο και φεραν τους ανθρπους του  κοντ στην τχνη. Απ’ την λλη πλευρ, οι σκηνοθτες και οι ηθοποιο, λοι οι θεατρνθρωποι, γνρισαν κι αυτο τον αγροτικ τρπο ζως, τον κσμο της υπαθρου. Μια σμωση αναπντεχη, αλλ γνιμη και για τους δυο.


Τα χρνια περνοσαν. Το Φεστιβλ Επιδαρου, τα Επιδαρια, γιναν πια θεσμς. Το Λυγουρι εδε τους κατοκους του να προκβουν, να μη φεγουν για τις μεγλες πλεις και για την πρωτεουσα, οι οικογνειες μεγλωσαν, οι ανγκες για εκπαδευση αυξθηκαν, το χωρι απκτησε Γυμνσιο και Λκειο. ρα χρειστηκε καθηγητς. Κι αμσως ζτησε να πρωτοδιοριστε εκε μια καθηγτρια παντρεμνη. Οπτε, την ακολοθησε περιχαρς ο σντροφς της. Που πρεπε, ωστσο, να βρει κτι να απασχολεται. Μουσικς ο διος, με λατρεα για τις ντες μαζ και για τα γρμματα, αποφσισε να ανοξει βιβλιοπωλεο.

 


Ο Γιννης Καλοδης, εκοσι χρνια αργτερα, διηγεται.
«Στην αρχ, το βιβλιοπωλεο ταν αυτ που λει η λξη. Μνο βιβλα. Μετ απ κμποσο καιρ, μως, χρειστηκε να προσαρμοστ στις απαιτσεις της αγορς και στη ζτηση: πρσθεσα, τσι, σχολικ και χαρτικ. Και μετακμισα σε τοτο εδ το κτριο. Που αρχικ, στγαζε τα γραφεα της ΔΕΗ.»
«Απ πτε;»
«Απ το 1960 που, περνντας απ το χωρι ο Καραμανλς (ο παλις, εννο) και διαπιστνοντας τι δεν υπρχει ρεμα και τι ο κσμος που θα ερχταν να ακοσει την Κλας θα ταξδευε στο σκοτδι, δωσε εντολ στον υπουργ του, τον Μρτη αν δεν με γελει η μνμη μου, και η ηλεκτροδτηση πραγματοποιθηκε πραυτα. τσι γινταν ττε.»
«Και, μετ τη ΔΕΗ, εσες;»
«χι. Μεσολβησε να διστημα ξενοδοχειακς εκμετλλευσης. Με νομα προς τιμ του θεο Ασκληπιο που λατρευταν στην περιοχ. Κι εγ τον τμησα, ονομζοντας το βιβλιοπωλεο μου “Θλος”, απ το κτσμα που βρσκεται εδ κοντ, στο ιερ του θεο.»
«Τι προτιμει η πελατεα σας;»
«Τι να προτιμει; Λγη λογοτεχνα, πολλ ενημερωτικ και ταξιδιωτικ της περιοχς, αλλ και πρα πολλ βοηθματα της δευτεροβθμιας εκπαδευσης. Και ξενγλωσσα. Γιατ τα παιδι προσπαθον να μθουν και μια και δυο και τρεις γλσσες. Μεγλος τζρος, σας λω!»
Χαζεω τις προθκες να γρω. Εκτς απ τα λεξικ, τα γυμνασιακ βιβλα και τα χαρτικ, τα βλμμα ελκεται απ ενδιαφροντες ττλους:
-Σπυρδωνος Λμπρου, Ιστορα της Ελλδος, εξτομο ργο, πρτη κδοση στα 1883-1889.
-Οδυσσως Κουμαδαρκη, ργος το Πολυδψιον, Ταξιδιωτικς οδηγς του ργους.
-Νκου Πουλαντζ, Η δνη των δικτατοριν.
Και, κοντ σε δεγματα της σγχρονης ελληνικς λογοτεχνας, εμφανζονται ργα του Γκντερ Γκρας, του Ισμαλ Κανταρ, του Αρχιεπισκπου Τιρνων και πσης Αλβανας Αναστασου. Σε ειρηνικ συνπαρξη με λευκματα τοπικο ενδιαφροντος, πως τα «Κστρα της Πελοποννσου» και τα «Παλαι Αυτοκνητα στην Αργολδα». Στο δαφος, μως, του βιβλιοπωλεου κετονται, στοιβαγμνα σε ντνες, δεκδες πακτα με προφανς ομοειδς περιεχμενο.
«Πετε μου, κριε Καλοδη, ποιο εναι το βιβλο αυτ που αποθηκεετε σε κοιν θα;»
«Δεν εναι να, αλλ δο. Πρκειται για τις εκδσεις μου.»
«Εκδσεις;»
«Σωστ ακοσατε. Αποφσισα να διευρνω τον κκλο των εργασιν μου. Αντ να αυξσω τον αριθμ των ττλων που διατθενται στο κατστημ μου να ξανοιχτ στα θολ νερ της διαφμισης, προτμησα να προσδσω στην Θλο και εκδοτικς διαστσεις.»
«Ρηξικλευθο εγχερημα. Αλλ και ριψοκνδυνο. χι;»
«σως. Μερμνησα, ωστσο, να περιορσω τον κνδυνο, αναζητντας πρτον καλς τιμς τυπογραφεου. Αναλαμβνοντας, στερα, προσωπικ μεγλο μρος της προετοιμασας και, κυρως, επιλγοντας βιβλα ετε με τοπικ ενδιαφρον ετε με σεβαστ νομα συγγραφα. τσι, εξδωσα επτ διηγματα του συντοπτη και φλου μου Γιννη Σαρρ, με ττλο “Στ’ Ανπλι και στο Λυγουρι”. Επτ ιστορες γραμμνες με γλαφυρ φος, στρωτ γλσσα και βατ ντοπιολαλι, που καταπινονται με χαρακτρες, θη και συμβντα του χωριο μας και του Ναυπλου. Μια συλλογ διηγημτων ευχριστη και ευανγνωστη που θυμζει στους παλιος και μαθανει στους νους.»
«Το δετερο βιβλο;»
«Ιστορικ μυθιστρημα της Μαρας Γιαννακοπολου. Τιτλοφορεται “Ο γιος της κελιτισσας” και ανατρχει στην εποχ της πολιορκας της Αθνας απ τα ενετικ στρατεματα του Μοροζνι και στον βομβαρδισμ της Ακρπολης.»
«Σ’ εκενο το αλησμνητο περιστατικ, κατ το οποο οι πολιτισμνοι χριστιανο χτπησαν τους βρβαρους Τορκους και παρ’ ολγο να καταστρψουν ολοσχερς τον αρχαιοελληνικ Παρθεννα!»
«Ακριβς. Δεν θα σας κουρσω με την πλοκ του ργου οτε θα επισημνω το μορφο γρψιμο. Θα σας πω μνο τι και οι δο εκδσεις χουν γνει δεκτς με ενθουσιασμ. Τσο στις παρουσισεις σο και στα βιβλιοπωλεα.»
«Καλοτξιδα, λοιπν, εχομαι να εναι. Και κθε επιτυχα στην καινοργια σας προσπθεια.»

Η επσκεψη στο κατστημα του Γιννη Καλοδη δεν ταν καθλου προγραμματισμνη. Για βιβλιοπωλεο του Ναυπλου εχα ξεκινσει. Σταματντας, μως, για προσωπικ λγο στο Λυγουρι, δοκμασα την ευχριστη κπληξη της γνωριμας με ναν νθρωπο που αγαπει το βιβλο, σβεται τον αναγνστη και προωθε με νεανικ πθος κθε μορφ επαφς με τον παραδοσιακ γραπτ λγο.

                                                     ΧΧΧΧΧ