Η Μπολüνια σεμνýνεται για το πανεπιστÞμιü της, το αρχαιüτερο παγκοσμßως üπως διατεßνονται οι Ιταλοß, αφοý ιδρýθηκε το 1088. Μπορεß οι ΓÜλλοι να προβÜλλουν αντιρρÞσεις λüγω της Σορβüννης, αλλÜ εκεß που δεν φαßνεται να υπÜρχει διαφωνßα εßναι στην εισαγωγÞ και καθιÝρωση του üρου Universitas στην πρωτεýουσα της περιφÝρειας Emilia-Romagna. Αυτονüητη Þταν και η ßδρυση μιας βιβλιοθÞκης του πανεπιστημßου, η οποßα κρÜτησε τα σκÞπτρα μÝχρι το Ýτος 2000.
Με την Ýναρξη της τρßτης (χριστιανικÞς) χιλιετßας, üμως, εßδε το φως μια νÝα βιβλιοθÞκη στο κÝντρο του ιστορικοý πυρÞνα της Μπολüνια. Η παλιÜ, η σεβÜσμια πανεπιστημιακÞ, δεν Ýπαψε να λειτουργεß, αλλÜ οι αρχÝς της πüλης Ýκριναν σκüπιμο να δημιουργÞσουν Ýνα χþρο πιο ελκυστικü στους νÝους, πιο σýγχρονα διαρρυθμισμÝνο, ευχερÝστερο στην πρüσβαση. ΕπιλÝχθηκε, Ýτσι, Ýνα τμÞμα του κτηριακοý συγκροτÞματος του Δημαρχιακοý ΜεγÜρου, ενüς κτßσματος που ανεγÝρθηκε μεταξý… 13ου και 15ου αιþνος! Αυτü, üσον αφορÜ την εξωτερικÞ του üψη, üπως παρουσιÜζεται στα μÜτια του επισκÝπτη της κεντρικüτατης Πλατεßας του Ποσειδþνος, δßπλα στην Piazza Maggiore. Γιατß, εσωτερικÜ, ο χþρος εßναι πραγματικÜ μοντÝρνος.
Παραμερßζοντας üλο του το ιστορικü παρελθüν (ναüς, φροýριο, χþρος στρατιωτικþν γυμνασßων, βοτανικüς κÞπος), παρελθüν που αναζητεßται συνεχþς μÝσω των αναγκαßων ανασκαφþν, αναδýεται η χρÞση του στις αρχÝς του 20ου αιþνος ως χρηματιστηρßου εμπορευμÜτων, üπου συνÝρρεαν οι αγρüτες της περιοχÞς και εμπορεýονταν τα προúüντα τους. Οι ξýλινες κατασκευÝς Ýδωσαν τη θÝση τους στο γυαλß και στο σφυρÞλατο σßδερο, προστÝθηκαν üροφοι και εξþστες, Þρθε και φως απ’ την οροφÞ χωρßς αυτÞ να στερηθεß των ζωγραφικþν της απεικονßσεων. Τα χρüνια περνοýσαν και η πüλη βßωσε δυο καταστρεπτικοýς πολÝμους, οι οποßοι μεßωσαν κατÜ πολý τις εμπορικÝς συναλλαγÝς. Οπüτε ο χþρος προσαρμüστηκε για Üλλους αγþνες, αθλητικοýς τþρα: διαμορφþθηκε σε αßθουσα καλαθüσφαιρας και Ýζησε συγκλονιστικÝς αναμετρÞσεις μπÜσκετ! Στη δεκαετßα του ’70, πÜλι, Ýδιναν τις παραστÜσεις τους οι μαριονÝτες του δημοτικοý θεÜτρου και το 1990 πÜρθηκε η απüφαση να δημιουργηθεß εκεß μια ευχερþς προσιτÞ βιβλιοθÞκη που να περιÝχει Ýργα απü τη μεταπολεμικÞ περßοδο και αργüτερα. Και η ονομασßα της Sala Borsa, Αßθουσα Χρηματιστηρßου! ΑγνοÞθηκε, βÝβαια, το αθλητικü της ιντερλοýδιο, αλλÜ ελÞφθη υπüψη ο ανταλλακτικüς χαρακτÞρας μιας απü τις παλιüτερες χρÞσεις της: ανταλλαγÞ γνþσεων αυτÞ τη φορÜ.
ΕπισκÝφθηκα τη βιβλιοθÞκη πρωß και απüγευμα. (Οι þρες λειτουργßας της απü τις δÝκα μÝχρι τις οκτþ καθημερινÜ, εκτüς ΚυριακÞς και ΔευτÝρας.) Στην πρωινÞ επßσκεψη περιδιÜβασα τους χþρους: Üνετη κυκλοφορßα των αναγνωστþν και ευχερÝστατη ενημÝρωση απü προσηνεßς υπαλλÞλους, κατατοπιστικüς ηλεκτρονικüς κατÜλογος, ευρýχωρα αναγνωστÞρια, πλοýσια συλλογÞ ημερÞσιου και εβδομαδιαßου τýπου (ιταλικοý και ξενüγλωσσου), πληθþρα κατευθυντÞριων πινακßδων.
ΑθερÜπευτα περßεργος και σε πρακτικÞ αδυναμßα ν’ αναζητÞσω τßτλους παλαιοýς Þ σπÜνιους, αναδßφησα τον κατÜλογο των σχετικþν με την ΕλλÜδα αποκτημÜτων. ΒρÞκα αρκετÜ σε ιταλικÞ μετÜφραση.
ΑλÝξανδρου ΠαπαδιαμÜντη, Η φüνισσα.
Κωνσταντßνου ΚαβÜφη, ΕρωτικÜ ποιÞματα.
Νßκου ΚαζαντζÜκη, Ο τελευταßος πειρασμüς.
ΓιÜννη Ρßτσου, Η κυρÜ των αμπελιþν.
ΖυρÜννας ΖατÝλη, Και με το φως του λýκου επανÝρχονται.
ΙωÜννας ΚαρυστιÜνη, Ο Üγιος της μοναξιÜς.
ΜÜρας Μεúμαρßδη, Οι μÜγισσες της Σμýρνης.
ΥπÜρχουν, φυσικÜ, και πολλÝς εκδüσεις των αρχαßων συγγραφÝων, με προεξÜρχοντες τον ¼μηρο, τους τρεις τραγικοýς, τον Παυσανßα, τον Πλοýταρχο, τον ΠλÜτωνα, τον ΑριστοτÝλη, τον Θουκυδßδη, τον Ξενοφþντα. (Εννοεßται üτι üλες εßναι πρüσφατες, μετÜ το 1950.)
ΚÜτι ακüμη. Λüγω της ιδιαßτερης σχÝσης του με την Ιταλßα, βρßσκονται στη βιβλιοθÞκη αρκετÜ κεßμενα του ΑλÝξανδρου Παναγοýλη. ¸να απ’ αυτÜ, το «ΜÝσα απü τη φυλακÞ σÜς γρÜφω για την ΕλλÜδα», σε δßγλωσση Ýκδοση.
Στο μουσικü δε τμÞμα, γιατß υπÜρχει και τÝτοιο κι εßναι επßσης πλοýσιο, προσφÝρονται προς ακουστικÞ τÝρψη, μεταξý Üλλων, τραγοýδια των Μßκη ΘεοδωρÜκη, Ψαραντþνη, Λουδοβßκου των Ανωγεßων.
ΑφÞνοντας κατÜ μÝρος τις ελληνικÝς πηγÝς, αξßζει να παρατηρÞσει ο επισκÝπτης τη σημασßα που αποδßδουν οι αρμüδιοι στην παιδικÞ ανÜγνωση. Προφανþς χωριστÝς αßθουσες, με ενδιαφÝρουσα κατανομÞ των τßτλων: τα πρþτα αναγνþσματα, παιδικοß φüβοι, θρησκεßες (στον πληθυντικü) κι εορτÝς, υγεßα και διατροφÞ, φýση, οικογÝνεια, μηχανÝς και επαγγÝλματα, αριθμοß και γρÜμματα. Δικτυακüς τüπος διακριτüς απü εκεßνον των ενηλßκων. ΑκουστικÞ πρüσβαση σε διηγÞματα και ποιÞματα. Και πολυÜριθμοι δßσκοι (πÜνω απü εßκοσι τρεις χιλιÜδες CD) με κÜθε εßδος μουσικÞς δημιουργßας. Για τα παιδιÜ, διατßθενται νανουρßσματα, παιδικÜ τραγοýδια, DVD με κινοýμενα σχÝδια. Με την ευκαιρßα, μÜλιστα, της μνεßας του αριθμοý των δßσκων, αξßζει να επισημανθεß üτι η βιβλιοθÞκη διαθÝτει περß τις διακüσιες εßκοσι χιλιÜδες βιβλßα. |
