ρθρα\Βιβλιοθκες και βιβλιοπωλεα αν τον κσμο
 
Μοναχικς βιβλιοπλης (Βρυξλλες)
 

Στις Βρυξλλες, την αυτοαποκαλομενη πρωτεουσα της (περπου) Ενωμνης Ευρπης, βρθουν τα εστιατρια. Ακριβ, μτρια, φτην: τροφ για λα τα βαλντια. Υπρχουν και βιβλιοπωλεα. Προφανς, πολ λιγτερα απ τα εστιατρια και, χι τσο προφανς, λγα εναι τα φτην.
να απ’ αυτ, δπλα στην ολοζντανη Place du Châtelain, στην rue du Page με τα παλι κτρια που μυρζουν τρυφερτητα και νοσταλγα, εναι το βιβλιοπωλεο «δετερο χρι» υπ την επωνυμα Nijinski, «αποδοσμνη στην αρχικ πολωνικ γραφ, με i στο τλος και χι με το συνηθισμνο y», πως επισημανει ο ιδιοκττης.


«Περεργη επωνυμα για βιβλιοπωλεο, δεν νομζετε;»
«Το 1992, αυτς που εχε την πρωτοβουλα ν’ ανοξει το μαγαζ κανε με φλους του να brainstorming, προκειμνου να βρεθε ο πιο ελκυστικς και πρωττυπος ττλος. φταιγε η βελγικ μπρα; Η κπως προχωρημνη ηλικα της παρας; Η καταγωγ του βιβλιοπλη, που εχε ρθει απ την Πολωνα;» Και εχε ρθει πολ πριν η χρα αυτ ονειρευτε καν προσχρηση στην Ευρωπακ νωση και δημιουργσει… προβλματα με τους υδραυλικος της, κατ πως με εμφαν σνομπισμ σχολιζουν οι παλιο Ευρωπαοι.
«Εσες, πς βρεθκατε εδ; Εστε νος για να χετε πρει μρος στο brainstorming.»
«Σωστ. Ττε πγαινα στο γυμνσιο. Οι γονες δεν εχαν οικονομικ νεση να μας αγορζουν καινορια βιβλα. μαθα, λοιπν, να ρχομαι και να ψχνω για μεταχειρισμνα. Με συγχωρετε, μως…»
Την ρα εκενη εμφανστηκαν τρεις πελτες. Ο νας αναζητοσε κτι σχετικ με τις γαρδες και κατευθνθηκε στη σχετικ προθκη! Οι λλοι δο κρατοσαν σακολες και αρδιασαν σειρ απ βιβλα εμπρς στον ιδιοκττη. Αυτς τα γραδρισε, φυλλομετρντας τα σε εντυπωσιακ ρυθμ, τα χρισε σε κατηγορες, ορισμνα απρριψε, μερικ αποδχθηκε, για λλα επιφυλχθηκε. χι επ μακρν. Ελχιστα λεπτ διρκεσε το στδιο της επιφλαξης και τα βιβλα βρθηκαν οριστικ στο ναι στο χι. Προχρησε σε ταχτατους υπολογισμος, κατβαλε το ανττιμο, οι πωλητς φυγαν κι αυτς ρχισε να σημεινει την τιμ μεταπλησης.
«τσι γργορα;» απρησα.
«Φυσικ. Αγορζω στο να τρτο της τιμς που υπολογζω τι μπορε να πισω. Πληρνω μετρητος και πολλαπλασιζω επ τρα. Απλ.»
«ντως. Και βγανει το μαγαζ;»
«Πληρνω το νοκι, τους λογαριασμος, μια φοιττρια που με βοηθει και χω να ευπρεπς εισδημα.»
«Σπνια κομμτια χετε;»
«Αν μπορσω να βρω σπνια και φτην, ναι. Τα ακριβ με απωθον. Δεν υπρχει πελατεα. Μετριονται στα δχτυλα σοι θα διαθσουν σεβαστ ποσ για μεταχειρισμνα. Να, για παρδειγμα, μια στο τσο θ’ αγοραστον τα Απομνημονεματα του SaintSimon, σε εκοσι δο τμους, κδοσης του 1890 στην τιμ των οκτακοσων ευρ. τα Πρτα λμπουμ της Pléiade με τους Balzac, Zola, Hugo στην τιμ των τετρακοσων ευρ. Μα δεν βαρεθκατε να με ακοτε; Γιατ δεν κνετε μια βλτα να δετε απ μνος σας το κατστημα;»


Ακολουθ την παρανεση και το πρτο που παρατηρ εναι η ριστη οργνωση: κατταξη με βση το θμα, τη γλσσα, τη μορφ των βιβλων (αλλο τα δεμνα, αλλο τα μικρ της τσπης), κατλογος με διαφορετικ χρματα που εκολα καθοδηγον τον υποψφιο αγοραστ. Τομας τχνης, φιλοσοφας, ιατρικς, λογοτεχνας, αθλητισμο, μουσικς, με δικριση μεταξ κλασικς, τζαζ, country... Η μουσικ, ιδιατερα, χει την τιμητικ της, αφο προσφρεται σε βιβλα, σε παρτιτορες, σε λιμπρτα περας κι αφο σε συνοδεει ηχητικ καθ’ λη την περιπλνηση. Και κπου βλπεις πως χεις τη δυναττητα να προμηθευτες με ξι ευρ το ργο του Romain Roland, Voyagemusicalaupaysdupassé, κδοσης 1922.
Η γαλλικ γλσσα κυριαρχε. Ωστσο, δεν χει την αποκλειστικτητα. Πολλο οι ττλοι στα αγγλικ, αρκετο στα γερμανικ, στα ιταλικ, στα ρωσικ, ακμα και στη δικ μας γλσσα: Μανλη Ανδρνικου, Ο Πλτων και η Τχνη, κδοσης 1984, ευρ ξι. Και πολλς οι μεταφρσεις, ιδως προς τα γαλλικ. Εκε σταχυολογ ργα απ διφορες εποχς: του Μυριβλη, του Καζαντζκη, του Φακνου. Και… κπως παλιτερα, πως τα Πλτωνος παντα, δτομο σε κδοση Gallimard του 1950, προς πενντα πντε ευρ.
Ετοιμζομαι να τερματσω την περιγηση, ταν η ματι πφτει στον τομα των insolites, των ασυνθιστων, των «περεργων». Λευκματα για τα CimetièresdeLondres και για τη Marijuana στκουν πλι σε μια πολυτελ για την ηλικα της κδοση με ττλο LesDamesauxCaméliasdelhistoire à laLégende: πρκειται για την παρουσαση των κατ καιρος παραστσεων (θεατρικν, κινηματογραφικν, περας) του ργου του Δουμ, λλοτε στο πρωττυπο κι λλοτε στην αριστουργηματικ μουσικ του Βρντι. Στις σελδες του με χαρ βρσκω την Μαρα Κλας, αλλ και την πιο κοντιν μας εποχιακ Βσω Παπαντωνου, στη σκην του Théâtre de la Monnaie των Βρυξελλν και στη μνημειδη σκηνοθεσα του αεμνηστου Maurice Béjart.


Σκπτομαι να το αγορσω. Προτιμ, μως, τελικ το JournalIntime 1895-1899 του «κμητος» Λοντος Τολστι, κδοσης τους 1917 στη Γενεη, καθς υπερισχει η πατρικ αγπη που με ωθε να το προσφρω ως δρο Χριστουγννων στον γιο μου, η διδακτορικ διατριβ του οποου αυτν τον ειρηνιστ και χριστιαν αναρχικ συγγραφα πραγματεεται. Δεν βρσκομαι στην κατσταση των γονιν του ιδιοκττη του βιβλιοπωλεου, αλλ καλ εναι να μαθανει κανες να εκτιμ μεταχειρισμνα βιβλα και να αναλογζεται σους δεν διαθτουν οτε ττοια για τις γιορτς.

 
ΧΧΧΧΧ