ρθρα\Βιβλιοθκες και βιβλιοπωλεα αν τον κσμο
 
Και με λγα λεφτ (Κουνκα, Ισημερινς)
 

Η Κουνκα εναι η τρτη πλη του Ισημερινο, μετ την πρωτεουσα Κτο (δυμισι εκατομμρια) και το πολυπληθστερο επνειο, το Γκουαγιακλ (τεσσερμισι εκατομμρια). χει κτι λιγτερο απ πεντακσιες χιλιδες κατοκους, διασκορπισμνους δεξι κι αριστερ ενς ποταμο, σε δυο απ τις πολυριθμες πλαγις της οροσειρς των νδεων.
Το υψμετρο δεχνει 2.560 μτρα, το οξυγνο της ατμσφαιρας εναι αισθητ μειωμνο, αλλ οι εξοικειωμνοι αυτχθονες ανεβοκατεβανουν σαν να μη συμβανει τποτε. Το κντρο της πλης, με σπτια, πρκα και ναος που σε μεταφρουν στην ισπανικ κυριαρχα των conquistadores, σφζει απ ζω. Μουσεα, αθουσες τχνης και καλοδιατηρημνα κτρια παρχουν την ευκαιρα ευχριστης περιγησης.
σπου, σε να δρομκι δπλα στο Δημαρχεο, να ευμγεθες πορτρτο του Πμπλο Νεροδα κεντρζει την περιργεια, καθς χει ζωγραφιστε πνω σε τοχο, δπλα σε μια ουδτερη τζαμαρα. Πλησιζεις και διαπιστνεις πως υποδεικνει την εσοδο στη Δημοτικ Βιβλιοθκη της Κουνκα. Συμπτωματικ δε, εν’ η ρα που ο διευθυντς της βγανει για το μεσημεριαν διλειμμα και, με προσνεια και χαμγελο, σε προσκαλε να επιστρψεις μετ τις τρεις για να σε ξεναγσει με υπερηφνεια.

«Υπρχει κι λλη βιβλιοθκη στην Κουνκα;»
«Φυσικ. Πρτη απ’ λες, εκενη του πανεπιστημου. πειτα, χουμε τη βιβλιοθκη της Casa de la Cultura, την οικονομικ βιβλιοθκη της Κεντρικς Τρπεζας, την εξειδικευμνη σε βιβλα που ανταποκρνονται στο περιεχμενο του Μουσεου Σγχρονης Τχνης και λλες.»
«Και η… πελατεα;»
«Δετε μνος σας. τσι γεμτοι εμαστε σ’ λες τις ρες λειτουργας: απ τις οκτ το πρω μχρι τις οκτ το βρδυ χωρς διακοπ (ξεχστε τη δικ μου απουσα, οι υπλληλοι πρπει να ξεκουρζονται) και απ τις εννα μχρι τις δδεκα τα σαββατοκριακα. Ο χρος, ββαια, δεν εναι μεγλος. Μα εναι σος χρειζεται, για να εξυπηρετε κατ μσο ρο εκατν εκοσι επισκπτες ημερησως. Κατ κριο λγο αναγνστες νεαρς ηλικας, οι οποοι προφανς δεν φοιτον στο πανεπιστμιο. Παρατηρεται, ωστσο, και να μικρ ποσοστ (περ το 10%) αναγνωστν που εργζονται εδ κοντ και προστρχουν στη βιβλιοθκη για πρακτικος λγους, κατ τη διρκεια της ημρας: δικηγροι, δεδομνου τι τα δικαστρια βρσκονται σχεδν δπλα μας, γιατρο, ανμεσα στους πρωινος και τους απογευματινος ασθενες.»

Το βλμμα του Eliécer Cárdeñas λαμπιρζει, καθς μιλει με πθος για τα επιτεγματα της υπηρεσας του και τονζει τι τα βγζει πρα με ευριθμο προσωπικ (μλις εννα τομα σε ωρριο εναλλασσμενο) και με τα πενιχρ οικονομικ μσα του δημοτικο προπολογισμο. Εναι ευτχημα, προσθτει, το γεγονς πως εμφανζονται δωρητς (πρεσβεες, ιδιτες) που εμπλουτζουν τη βιβλιοθκη και χουν ανεβσει τον αριθμ των τμων της σε σαρντα πντε χιλιδες. Και, απαντντας στην ερτηση σχετικ με τις δυναττητες δανεισμο, δεν κρβει κποια πικρα και ντροπ μαζ, προσπαθντας να εξηγσει πως ελλοχεει πντοτε ο κνδυνος κατακρτησης των δανεισθντων και αδυναμας διεκδκησης και επιστροφς τους.
να τηλεφνημα διακπτει τη συζτηση και δνει την ευκαιρα καθδου στο υπγειο, που φυλσσονται τα βιβλα, οι εφημερδες και τα περιοδικ. Η οικονομικ στεντητα φανεται εδ ξεκθαρα. Στοιβαγμνοι στα ρφια τμοι με απλς στοιχειδη θεματικ κατταξη, ορατ στρμα σκνης παντο και μυρωδι που θελα παραπμπει στον συνθη εχθρ του χαρτιο. Αν, μως, ξεπεραστε η πρτη εντπωση και δοθε χρνος στην ουσιαστικ αναζτηση, ακολουθε ευχριστη κπληξη.
Μεταξ των ισπανφωνων ργων, τα οποα εννοεται τι κατχουν τη μερδα του λοντος (98% του συνλου, με ελχιστα στην αγγλικ στη γαλλικ γλσσα), διαπιστνεις τι δεν πρπει να λεπει τποτε, οτε απ τη λογοτεχνα οτε απ την ιστοριογραφα οτε απ οποιονδποτε λλο κλδο της επιστμης. Κι αυτ, ετε πρκειται για δερματδετα χαρτδετα βιβλα ετε για βιβλα τσπης, τα οποα επσης αφθονον,
Η λατινοαμερικανικ ιστορα χει την τιμητικ της, απ την εποχ των νκας μχρι τις μρες μας, με προεξρχοντα τα επαναστατικ κινματα και ονματα πως του θρυλικο Σιμν Μπολβαρ, του εθνικο ρωα του Ισημερινο στρατρχη Σοκρε, του οραματιστ Τσε Γκεβρα, του δικττορα Τρουχλο. Ο λογοτεχνικς τομας δεν αφνει απ’ ξω κανναν εργτη της ισπανικς γλσσας: παρντες ο Νεροδα και ο Γκαρσα Μρκες, η Ισαβλλα Αλιντε και ο Μριο Βργας Λισα απ τους νετερους, συνοδεουν τους κλασικος Θερβντες, Λπε δε Βγα, Γκαρθα Λρκα.
Λγο πιο μακρι, εντυπωσιζει με τον αριθμ των τμων της (σαρντα τρεις!) η σειρ των Απντων του Λνιν. Παρλληλα δε, χτυπει μια χορδ εθνικς ικανοποησης με την παρουσα των τραγωδιν του Ευριπδου και του Σοφοκλους, καθς και των λγων του Λυσου. (Ας επιτραπε, εδ, η εκτς του κυρου θματος απορα: η απλ ανγνωση αυτν των κειμνων θα εχε, σως, κποια επιρρο στα κατ καιρος πολιτικ πρσωπα των χωρν εκε, του Ισημερινο συμπεριλαμβανομνου;)
Ας εναι. Αρκε ο παινος για την παρξη καθαυτ και τη λειτουργα της Δημοτικς Βιβλιοθκης της Κουνκα, για τη δουλει των υπαλλλων και του διευθυντ της. Ο οποος, στο τλος, μου προσφρει το μικρ θεατρικ ργο που χει δημοσιεσει με ττλο “El Pintor Primitivo”, με αποχαιρετει ευγενικ και με αφνει με το στμα ανοιχτ, τη στιγμ που βλπω στο πεζοδρμιο ναν «μικροπωλητ» με τις τσσερις κατσκες του, να πουλει φρσκο γλα στον φρουρ της βιβλιοθκης. Η σωματικ τροφ σε σμπνοια με την πνευματικ!

ΧΧΧΧΧ