ρθρα\Βιβλιοθκες και βιβλιοπωλεα αν τον κσμο
 

Κοζνη: «Κοβεντρειος» Βιβλιοθκη

 

«Ορστε. Για να σταματσουμε να αναφερμαστε μοντονα στους αρχαους ημν προγνους, μπορομε να υπερηφανευμαστε και για τους νετερους λληνες».
«Εννοες τους σημερινος συμπατριτες μας, τους οποους συνθως κατηγορες;»
«χι ακριβς, αν και χουν βλει κι αυτο το χερκι τους στο θμα που θα μας απασχολσει. Αναφρομαι στους λληνες εκενους, ττε που ζοσαν υπδουλοι στους Οθωμανος, καθς και στους απογνους τους.»
«Δεν θα με χλαγε, αν γινσουν κπως σαφστερος, ξρεις!»
«Καλς, “προχωρμεν”, πως λεγε κποιος.»

Στα 1668 ιδρθηκε να εδος ανωττου εκπαιδευτικο ιδρματος, η Σχολ της Κοζνης. Παρλληλα, γεννθηκε μια βιβλιοθκη για τις ανγκες της Σχολς, νας μικρς πυρνας παροχς γνσεων που αρχικ στεγστηκε στο κτριο της Επισκοπς. Κι ο δεσμς των βιβλων με την τοπικ εκκλησιαστικ αρχ, που ρχισε ττε, δεν χασε ποτ τη ζωντνια του.
δη απ το 1690 καταρτζεται ο πρτος κατλογος, χειργραφος, με τους ττλους των τετρακοσων σαρντα τμων που βρσκονταν στην κατοχ της βιβλιοθκης. Η συλλογ εμπλουτζεται αργ αλλ σταθερ και, πως ο χρος πλον δεν επαρκε, ανεγερεται δπλα στον να του Αγου Νικολου ο «Οκος Βελτισεως», προκειμνου να «μελετσι, φιλολογσι και διαλγονται οι πεπαιδευμνοι». Ακολουθε σειρ λη δωρεν απ διανοομενους και συγγραφες, απ επισκπους και λακος, κατοκους της Κοζνης αλλ και Κοζαντες της διασπορς.
Περνον τα χρνια, νες εκδσεις προστθενται, η βιβλιοθκη ανθζει μσα στο ανελεθερο σκοτδι και φωτζει αλλεπλληλες γενις νεοελλνων. Η ντια πατρδα ελευθερνεται, λυτρνεται μετ απ ναν αινα περπου και ο βορρς και ο επιχριος επσκοπος Φτιος, πριν αναρριχηθε στον πατριαρχικ θρνο της Κωνσταντινοπολης, ιδρει στα 1916 το «Αναγνωστριο Κοζνης»: να σωματεο το οποο διαδχεται τον «Οκο Βελτισεως» και αναδχεται την πολιτιστικ κληρονομι του. Μα το «Αναγνωστριο» αποδεικνεται βραχβιο, καθς δημιουργεται στα 1923 η «Δημοτικ Βιβλιοθκη» που μεταστεγζεται στους υπρχοντες χρους του Δημαρχεου Κοζνης.
Και φτνουμε στους σγχρονους καιρος. Οι Κοζαντες αδελφο Κοβεντροι, συνεχζοντας την παλι, ευγενικ παρδοση των ευεργετικν δωρεν Ελλνων προς την ιδιατερη πατρδα τους, προσφρουν να κτριο στην προκταση του Δημαρχιακο Μεγρου και η βιβλιοθκη μετονομζεται προς τιμ τους σε «Κοβεντρειο». Ακολουθε περαιτρω αξηση των βιβλων, μετ απ κληροδοτματα λακν και κληρικν, και στα 1986 την ανγει η πολιτεα σε Νομικ Πρσωπο Δημοσου Δικαου. Αυτ εναι και το σημεριν της νομικ καθεστς.
Αναφορικ τρα με την ουσα, η βιβλιοθκη σεμννεται για τους πνω απ 120.000 τμους βιβλων, απ τους οποους γρω στους 10.000 αφορον εκδσεις απ το 1494 μχρι το 1912 και καλπτουν με λλα λγια την εποχ που η Κοζνη δεν ανπνεε τον αρα της ελευθερας. Τα 257 μεταβυζαντιν της χειργραφα, τα οθωμανικ φιρμνια, τα λυτ γγραφα, μα και οι κδικες κι οι λοιπς εκδσεις της περιδου του «ελληνικο διαφωτισμο» (με λαμπρ φρο τη Χρτα του Ργα Φεραου), δνουν ωστσο ανγλυφη την εικνα των «υπδουλων» θησαυρν που περιλαμβνει η βιβλιοθκη. Πρκειται για πηγ τεκμηρωσης και γνσεων, κυριολεκτικ και μεταφορικ, πολτιμη.
Απ την πλευρ των εγκαταστσεων για αναζτηση βιβλων, υπρχει βιβλιοστσιο ανοιχτς πρσβασης για τους χρστες, εν οι ττλοι οι οποοι χουν χαρακτηριστε σπνιοι πολτιμοι φυλσσονται σε κλειστς αθουσες παλαιν εντπων με ειδικς προποθσεις πρσβασης. Επιπλον, διαθτει η βιβλιοθκη δο αθουσες εφημερδων και περιοδικν, μα αθουσα αρχειακο υλικο και δο αθουσες δανειστικο τμματος, γιατ -πρπει να επισημανθε εδ- παρχονται και ττοιες διευκολνσεις στο αναγνωστικ κοιν.

«Και απ πλευρ της διας της κτηριακς εγκατστασης, πς πει;»
«Εκε, τα πργματα αλλζουν κπως. Προς το παρν, η βιβλιοθκη περιορζεται στον δετερο ροφο του εμπορικο κντρου του Δμου Κοζνης! Ναι, πως τ’ ακος, στο εμπορικ κντρο. Αισιοδοξε πντως να βρεθε νας χρος, κατλληλα διαμορφωμνος για τις απαιτσεις σγχρονου πνευματικο φορα. Εντωμεταξ, μεριμν για την επιτυχα των υπλοιπων στχων της: την απκτηση του υλικο που χρειζεται για την υποστριξη των εκπαιδευτικν της δραστηριοττων, την εφαρμογ των νων τεχνολογιν, την ενημρωση στον τομα της βιβλιοθηκονομας, τη μεταφορ των παραδεδεγμνων εθνικν και διεθνν προτπων για τη δικτυακ (και χι μνο) συνεργασα της με τις λλες βιβλιοθκες, την εκμετλλευση των διαθσιμων πηγν επικοινωνας και, προφανς, την αποτελεσματικ και χρηστ διαχεριση των  οικονομικν της πρων.»
«Με λη αυτ την παρθεση των στχων, αναμφβολα αξιπαινων, αντιπαρλθες, νομζεις, το θμα της κτηριακς εγκατστασης;»
« Τι θλεις να κνω; Να υπερασπιστ την παροσα εμφνιση; Που, παρ’ λες τις οκνες προσπθειες του ευγενικο προσωπικο, παραπμπει σε κρτος σχεδν τριτοκοσμικ; Αν και ορισμνα απ τα παραδεγματα τρτων χωρν δεν εναι οτε αυτ κολακευτικ για την Ελλδα. Θυμμαι, αφνης, τη Δημοτικ Βιβλιοθκη της Ευπατορας, στη χερσνησο της Κριμαας, στην τως κομουνιστικ Ουκρανα. Να πρει ευχ, γιατ πρπει συνεχς να γκρινιζουμε; Γιατ πρπει να περννε σαρντα τρμινα για να γνει κτι σωστ σ’ αυτν τον τπο; Ετε λγεται Μουσεο της Ακρπολης ετε λγεται Εγνατα Οδς η οποα, ειρσθω εν παρδω, οδηγε απευθεας μσω μιας παρδου της στο κντρο της Κοζνης και στην -ηλικιακ ωριμτατη, απ ποψη περιεχομνου πλουσιτατη, αλλ κτηριακ μζερη- βιβλιοθκη της;»
«Περιμνεις απντηση;»
«Μπα, ξχασ το. Και μενε στα καλ. Που βρσκονται ετε επ τπου ετε μσα απ τον δικτυακ τπο: www.kozlib.gr».

 

ΧΧΧΧΧ