ρθρα\Βιβλιοθκες και βιβλιοπωλεα αν τον κσμο
 
Μια μοναστικ βιβλιοθκη (Ναπακτος)
 

Η Ναπακτος εναι γνωστ για το παρελθν της. Για εκενη τη ναυμαχα (1571) που δωσε να γερ χτπημα στην επεκτατικτητα της οθωμανικς αυτοκρατορας. Εναι πλι γνωστ για τα αξιοθατ της. Για το επιβλητικ κστρο της και για το χαριτωμνο, γραφικ της λιμνι. σως, μως, δεν χει γνει ακμα γνωστ για το μοναστρι της. Το πνευματικ κτταρο, το οποο δεν παει να εντυπωσιζει εδ και τριντα τρα χρνια με την πολπλευρη δραστηριτητ του.
Οι μοναχο που εγκαταβινουν εκε παρεχαν για αρκετν καιρ στους ηλικιωμνους της ευρτερης περιοχς στγη και τροφ στο «γηροκομεο» της μονς. Στους ενεργος πολτες προσφρουν τη δυναττητα διοργνωσης συνεδρων στο ευρχωρο αμφιθατρο. Και στη νεολαα, αφενς χαρζουν διακοπς σε κατασκηνσεις και αφετρου ανογουν το διο αμφιθατρο, που μετατρπεται σε εξεταστικ κντρο για τη διεξαγωγ των ετσιων εξετσεων προς απκτηση διπλματος Proficiency και Lower της Ελληνοαμερικανικς Σχολς.
Η μθηση, ωστσο, προποθτει βιβλα. Οπτε, δεν θα πετχαινε τους πολυσχιδες στχους του το μοναστρι, αν δεν μεριμνοσε για την δρυση στοιχειδους βιβλιοθκης, θα σκεφτταν κποιος. Αλλ στο σημεο αυτ, θα πεφτε ξω. χι για το ουσιαστικ μρος του λγου, αλλ για τον συνοδευτικ επιθετικ προσδιορισμ: η βιβλιοθκη, αν και πρσφατη, περιλαμβνει περ τους εκοσι χιλιδες τμους και περ τα χλια πεντακσια περιοδικ.
Μοναστικ βιβλιοθκη, ρα συλλογς θρησκευτικο κι εκκλησιαστικο περιεχομνου; Ουδλως. Ναι μεν εναι ευδικριτα τα κεμενα που καλπτουν τα πανεπιστημιακ πεδα της Ποιμαντικς, της Ομιλητικς, της Κατηχσεως, του Κανονικο Δικαου κλπ, παρπλευρους τομες σχετικ με Βους Αγων, τον Μοναχισμ, τον Ασκητισμ, καθς και τις κοινωνικς πτυχς της θρησκεας, πως τα βιβλα που πτονται των θεσμν του γμου και της οικογνειας. Δεν λεπει, μως, η πεζογραφα και η ποηση. Δεν λεπει εξλλου μια μικρ δση μουσικς, αφο σε περοπτη θση βρσκεται νας εορταστικς τμος της γερμανικς δισκογραφικς εταιρας Deutsche Grammophon. Και δεν παραλεπεται η ενασχληση με τις σγχρονες τσεις της λογοτεχνας, κτι που αποδεικνεται περτρανα (και περφανα) με την παρξη παλαιν και νων τευχν του περιοδικο «Διαβζω».
Ο πατρ Θεολγος, ο οποος χει αναλβει την ξενγηση και την πραγματοποιε με υπομον και προσνεια, παρακολουθε το βλμμα που περιφρεται στις προθκες και μοιζει σαν να περιμνει την επμενη, μλλον αυτονητη, ερτηση.
«Διαθτει μπως η βιβλιοθκη κτι σπνιο;»
«Βεβαως. Μνο που η κθεση των σπνιων αποκτημτων μας γνεται στο μουσεο της μονς.»

Προσπερν και κινεται προπομπς, ανμεσα στους λοιπος επισκπτες, χαρζοντας απλχερα την ευλογα του και δνοντας διακριτικ το χρι του προς ασπασμ των πιστν. Αντστοιχη εναι η συμπεριφορ και των λλων αδελφν του. Η λη ατμσφαιρα αποπνει ευγνεια και καλοσνη, χωρς καθλου να επιδικεται η δημιουργα τυχν απωθητικο δους.
Φτνοντας στην αθουσα του μουσεου, δεν εναι τα σπνια βιβλα που τραβον την προσοχ. Εναι μια σειρ αρχαιοελληνικν ανγλυφων στηλν, με τον Ασκληπι, τον Ιπποκρτη, τον Ηνοχο: αντγραφα απ τα μουσεα της Ελλδας, σε νδειξη της συνχειας της φυλς και του πολιτισμο της. Πς μπορες να καταπνξεις να επιφνημα θαυμασμο; ταν βλπεις πως υπρχουν ορθδοξοι μοναχο, φλακες επομνως της πστης, οι οποοι χι απλς δεν απαρνονται το «ειδωλολατρικ» παρελθν, αλλ’ αντθετα το προβλλουν; Και το συνδουν με το παρν, περνντας απ τη μακραωνη λακ παρδοση; Μικρασιτικη κουρτνα Ιερο Βματος του 1911 και νας Επιτφιος απ μαστχα και κερ του 1860 εκτθενται δπλα σε παλι μουσικ ργανα, ραδιφωνα και νομσματα, πλι σ’ να ξεχαρβαλωμνο αλλ χαριτωμνο αργαλει και σε μια χοντροκομμνη («ορθοπεδικ», λει ο ξεναγς μας) καρκλα. Κπου πινει το μτι ναν στρατιωτικ ασρματο και να κρνος, κατλοιπα λησμονημνα, να εκφρζουν ευχ οριστικς λθης.
Και τα βιβλα; Στο γργορο διβα της επσκεψης, μλις και μετ βας προλαβανεις να σημεισεις λγα απ’ αυτ:
Φιλοκαλα των Ιερν Νηπτικν, εκδσεως του τους 1782.
Τα Ιερ Ευαγγλια, τυπωμνα στη Βενετα το 1793.
Ευχολγιο, σε χειργραφη μορφ (!), απ τα μσα του 16ου αινα. Αποτελε, προφανς, το παλαιτερο κθεμα του μοναστηριο. Και δνει απλυτα με τον γειτονικ του ξυλγλυπτο σταυρ του 18ου αινα, στις δυο ψεις του οποου απεικονζεται, ξι απ τη μια πλευρ και ξι απ την λλη, το «Δωδεκαορτο».

Καθς αρχζεις να αισθνεσαι σχημα για την κατχρηση του χρνου του πατρς Θεολγου, δεδομνου τι δεν εσαι ο μνος ενδιαφερμενος για τη βιβλιοθκη και τις λλες δραστηριτητες της μονς, ο μοναχς σε εκπλσσει ακμα μια φορ. Προκειμνου να μη σου μενει καμι αμφιβολα σον αφορ τον πολπλευρο χαρακτρα του ργου που συντελεται, σου παρουσιζει το... ιχθυοτροφεο!
«Λειτουργε με βιολογικ φλτρα και οξυγονογενντρια,» σου εξηγε «και παρχει τροφ σε λους εμς τους αδελφος. Σας επισημανω ειδικτερα τους οξρρυγχους, αυτος που βγζουν το χαβιρι και που πλοτισαν τον εθνικ ευεργτη Βαρβκη την εποχ της Μεγλης Αικατερνης της Ρωσας, και τα χριστψαρα, που αφθονοσαν στην Τιβεριδα, τη λμνη της Γαλιλαας, εκε που κατεξοχν δδασκε ο Ιησος. Βλπετε, δεν αρκε η πνευματικ τροφ των βιβλων.»
«Και λες αυτς τις δραστηριτητες τις επιφυλσσετε μνο στους λγους επισκπτες;» απορες με αφλεια.
«Λθος. Η μον διαθτει και ραδιοφωνικ σταθμ που εκπμπει επ εικοσιτετραρου βσεως,» ρχεται η απντηση και σε αφνει φωνο.

 

ΧΧΧΧΧ