ρθρα\Βιβλιοθκες και βιβλιοπωλεα αν τον κσμο
 
Πειρατικο Θησαυρο στη Σεβλλη (Ισπανα)
 

Η παρασπονδα, γενικ, δεν περιποιε τιμ και πρπει να απορρπτεται ως συμπεριφορ. Ωστσο, μπορε να γνει αποδεκτ ταν το αποτλεσμ της οδηγε σε σπνιες ανακαλψεις. Κπως τσι, λοιπν, βλπει το φως το παρν ρθρο. Οτε περιγρφει αξιλογη βιβλιοθκη οτε παρουσιζει αξιοπερεργο βιβλιοπωλεο. Πραγματεεται το «Γενικ Αρχεο των Ινδιν» (Archivo General de Indias), μια πολτιμη αρχειακ συλλογ που βρσκεται στην πρωτεουσα της Ανδαλουσας, την Σεβλλη.
Στεγαζμενο ανμεσα στη μητρπολη και στο ανκτορο Αλκαζρ, σε επιβλητικ κτριο αναγεννησιακο ρυθμο, το αρχεο προτενεται απ λους τους τουριστικος οδηγος ως αξιοθατο της πλης. Εναι δωρεν επισκψιμο κατ τις εργσιμες μρες και προσφρει, επσης δωρεν, ξενγηση στους χρους του. Μνο που η ξενγηση γνεται στα ισπανικ και οι μη ισπανφωνοι επισκπτες αρκονται στις ελχιστες, αγγλιστ, γραπτς επεξηγσεις των εκθεμτων.


Αλλ η ονομασα της υπηρεσας, «Γενικ Αρχεο των Ινδιν», δεν ταν δυνατν παρ να ρει τις ποιες γλωσσικς επιφυλξεις και να μας ωθσει στο εσωτερικ της. Ινδες. Η φαντασα ταξδεψε σε ανατολικος πολιτισμος και σε εξωτικς τοποθεσες, μχρις του ρθε σκληρ η διψευση: μα ββαια, τι δουλει εχε η Ισπανα με τη μακριν χρα των μαχαραγιδων; Στις Δυτικς Ινδες αναφρεται το αρχεο, τις περιοχς δηλαδ στις οποες «ανδραγθησε» στο παρελθν το ισπανικ (και χι μνο) ναυτικ και τα παρακλδια τους.
Οπτε, ας ανατρξουμε στην εποχ εκενη, ττε που ο Κολμβος «ανακλυπτε», λει, την Αμερικ. Σαν να μην υπρχε προηγουμνως εκε η πειρος, σαν να μην εχε αναπτυχθε ο πολιτισμς των νκας. Ανακαλφθηκε και της δθηκε το νομα «Δυτικς Ινδες». Μχρι εδ καλ. Το θμα της ονομασας και οι πολιτιστικς ευαισθησες δεν συνεπιφρουν αφ’ εαυτν προβλματα. Τα τελευταα ανακπτουν ταν στο παιχνδι παρεισφρει ο παργων «χρμα».
Σε ποιον ανκουν τα πλοτη των νων εδαφν; Φυσικ στην Ισπανα, ρχεται η αυθρμητη απντηση: ο ευρν κλπ. λα, μως, που διαφωνοσε η Γαλλα, αρχικ, και ακολοθησαν αργτερα Αγγλα, Ολλανδα, Δανα. Κι ρχισαν οι ναυτικς διαμχες, οι οποες διεξγονταν συνθως χι μσω των επσημων στλων, κτι που προπθετε κρυξη πολμου με ,τι συνεπγεται αυτ, αλλ μσω μονδων αυτνομων ημιαυτνομων. Ληστρικο πειρατς που ενεργοσαν για προσωπικ φελος, κουρσροι που πολεμοσαν στην υπηρεσα και κτω απ τις διαταγς συγκεκριμνης χρας, η οποα προφανς δλωνε γνοια, γγλοι buccaneers και filibusters (τα παρακλδια που προαναφρθηκαν), σειρ ολκληρη ατμων της περιπτειας και της λεηλασας χτυποσαν τα ισπανικ καρβια.


Πρξεις που καταγρφονταν σε αναφορς προς το κντρο και που σμερα περιλαμβνονται, ιστορικ κειμλια, στο Γενικ Αρχεο των Ινδιν. Κεμενα περιγραφικ ενεργειν και καταστσεων, κεμενα με αμφισβητομενη νομικ ισχ σχετικ με τη διανομ των θαλασσν, επιστολς με προσωπικ χαρακτρα, εκκλησιαστικ γγραφα ενδεδυμνα τον ιερ μανδα της παπικς βολας. Ας δομε μερικ απ’ αυτ.
Αναφορς πλοιρχων του ισπανικο ναυτικο περ επιθσεων που ετε εχαν πραγματοποιηθε ετε επαπειλονταν.
Νομικ πραγματεα του Hugo Grotius, στην οποα θτει τις βσεις για την υποστριξη της θσης περ ελευθερας της ναυσιπλοας στην ανοικτ θλασσα (De Indis Mare Liberum, πως γινε περισστερο γνωστ) και στηρζει τα επιχειρματα της Ολλανδας, καταρρπτοντας τα αντθετα περ της “Mare Clausum”.
Επιστολ του πλοηγο, ο οποος κατηθυνε το πλοο του Sir Francis Drake, με προσωπικς επισημνσεις ως προς τον αδνατο χαρακτρα του περιβητου κουρσρου!


Παπικ Βολα του 1493 απ τον ππα Αλξανδρο ΣΤ’ που ρχιζε με τις λξεις Inter Caetera και δριζε (!) την εκμετλλευση της θλασσας του Ατλαντικο Ωκεανο στο ισπανικ στμμα, με λγες εξαιρσεις υπρ της Πορτογαλας. Αξζει, εν προκειμνω, να υπογραμμιστε μια φρση το εν λγω κειμνου που αποδεικνει περτρανα την, κατ πολλος, αναρμδια εισπδηση του κλρου στα πολιτικ δρμενα και παρχει τχα τη θεκ στριξη στον αποικισμ και τον εκχριστιανισμ της Λατινικς Αμερικς. «…επιτσσομεν εις την Ισπαναν να καθοδηγσει τους προαναφερομνους κατοκους και λον τον πληθυσμν εις την Καθολικν πστιν και να τους διαπαιδαγωγσει εις την χριστιανικν ηθικν…».
Σαρντα τρεις χιλιδες τμοι και περ τα ογδντα εκατομμρια σελδες περιχονται στο Αρχεο, προερχμενοι απ την ττε αποικιοκρατικ ισπανικ διοκηση. να ελχιστο ψγμα αυτν μπορε να αγγξει, με τη μεταφορικ του ρου ννοια, ο επισκπτης. Ο ειδικς ερευνητς, ωστσο, διαθτει ευρτατο πεδο μελτης. Και οι σημερινς εγκαταστσεις συντελον ιδιατερα σ’ αυτ, δεδομνου τι το κτριο παρχει λες τις σχετικς ευκολες. Ακμα και σε σχση με τις παρελθοσες χρσεις του βοηθει την ανπλαση των μακρινν εκενων εποχν, αφο αφνει ελεθερη τη φαντασα να τρξει πσω και να συνδυσει πρσωπα και καταστσεις.


Η αρχικ χρση του κτηρου, οικοδομημνου στα 1572 κατ’ εντολ του Φιλππου Β’, γιου του Καρλου Κουντου, εχε δοθε στους εμπρους της Σεβλλης για τις συναλλαγς τους, οι οποες πρωττερα γνονταν στις χι και τσο φωτεινς εσοχς του καθεδρικο ναο της πλης! Η γειτναση με τον ποταμ Γουαδαλκιβρ και η ευχερς πρσβαση στη Μεσγειο αποτελοσαν σοβαρ πλεονκτημα για τις δοσοληψες με τις αποικες. Αργτερα, το κτριο στγασε χρηματιστριο εμπορευμτων, σπου να καταλξει στον σημεριν του προορισμ, στα 1785.
Ββαια, εκ πρτης ψεως, το εμπριο, η διοκηση των αποικιν, η πειρατεα και η εκκλησα δεν χουν σχση μεταξ τους. Εκ πρτης ψεως…